Het betekent dat ik nu aangesloten ben bij de SNP groepsreis en dus een tijdje niets meer zelf hoef te regelen ;-)
En waarom doe je zoiets dan ?
Is gewoon lekker makkelijk. De groepsreis doet de meeste hoogtepunten van Nieuw Zeeland aan en heeft een aantal hele leuke wandelingen. Daarnaast is het ook wel weer leuk om wat andere mensen uit Nederland te ontmoeten en daarmee op te trekken, hoewel je dat vantevoren nooit zeker weet. Maar tot nu toe zijn mijn groepsreizen geen probleem geweest. En op dit moment ziet het daar ook niet naar uit.
Op zondag per taxi naar het hotel waar aan het einde van de middag de SNP groep aan zou komen. De taxi had wat problemen aangezien een hele zooi wegen waren afgezet vanwege een optocht en een of andere wielerkoers, maar uiteindelijk lukte het toch.
Omdat inchecken nog niet kon eerst naar de shoppingmall ontbijten en dvd branden met foto's (de schrik zit er nog steeds in). Daarna een internetcafe bezocht en terug naar het hotel om in te checken en te wachten. Tegen half vijf kwam de SNP groep aan en is er kennis gemaakt. In de avond lekker gegeten bij Dux de Lux in Christchurch.
Maandag met de bus naar de eerste camping in de buurt van de Mount Cook. Was een bekende weg aangezien we die ook al een paar dagen eerder hadden genomen. Zelfde stopplaatsen (Geraldine en Lake Tekapo). Alleen nu werd er na de lunch tijd uitgetrokken om een kleine wandeling te maken. Daarna weer verder met de bus en na onderweg enkele tussenstops te hebben gedaan zijn we aangekomen op de camping naast Lake Pukaki. Hier werd voor het eerst de tent opgezet en dat is altijd even lastig om uit te vinden wat waar hoort. Ook dat is gelukt en toen kwam het slechte nieuws. Er was wel eten ingekocht, maar er was geen bier en wijn !! Daar moest toen nog snel naar worden gezocht en gelukkig bleek dat bij de ingang van de camping nog ruimschoots beschikbaar. Daarmee was dat probleem ook opgelost en kon er gegeten worden en aansluitend de eerste overnachting in de tenten.
Was dus geen goede nachtrust. Waarschijnlijk weer even wennen aan de beperkte ruimte en de slaapzak met matje. Deze dinsdag zijn we eerst een stukje met de bus in de richting van de Mount Cook gereden, waar we een wandeling van zo'n 4,5 uur hebben gedaan. Schitterende uitzichten en hele gevarieerde omgeving. Mooi lopen langs een gletchermeer waar we helaas door een landslide niet verder konden. Terug naar het beginpunt en daar nog een kleine wandeling naar Kea point waar weer een uitzicht op een (ander) gletchermeer was.
Einde van de middag nog even wat kleding uitgeleend aan Hein. Die had namelijk de pech dat zijn koffer nog steeds niet was aangekomen. Heel erg lullig dat het zo lang moest duren. En daarnaast is hij ook nog eens de grootste van de groep waardoor weinig mensen hem met kleding konden helpen.
Na het eten in de avond nog lol gehad over het schema dat Justin in elkaar had geflanst waar voor iedereen de corvee diensten op stonden. Hij bleef wijzigen naar aanleiding van onze opmerkingen en werd steeds wanhopiger. De praktijk lijkt nu dat de mensen die in het schema staan NIET helpen, maar de rest wel ;-).
Uiteindelijk heeft hij maar een regel onder het rooster gezet waar stond beschreven dat het rooster elk moment kan worden aangepast.
De volgende dag dan naar Te Anau. Op papier om 9 uur, maar in de praktijk pas om 10.30 uur omdat men weer moeilijk deed over Hein's bagage. Maar er lijkt schot in te komen. In ieder geval mag hij kleding aanschaffen op kosten van de luchtvaartmaatschappij. Was een lange reisdag met onderweg slechts enkele stops. Pas aan het eind van de middag in Te Anau aangekomen, waar Arjan, Henri en ik in 1 cabin moesten slapen. Was wel erg klein, maar het lukte met wat verschuivingen wel.
Vanuit Te Anau zijn we donderdag naar de Milford sound gegaan. We leken tijd genoeg te hebben, maar de praktijk was anders. Op het nippertje werd de boot gehaald en het was echt de moeite waard. Op papier regent het 300 dagen in dit gebied, maar wij hadden fantastisch weer, dus alle warme kleding die meegenomen was kon in de tas blijven zitten.
Na deze boottocht hebben we nog een kleine wandeling van ongeveer 3 uur gemaakt door een soort mosbos en naar een uitzichtspunt op Lake Marian.
Daarna nog een stop bij het Mirror Lake en toen terug naar Te Anau.
Omdat wij daar die mooie film over de fjorden hadden gezien vroeg ik of we even langs de cinema konden rijden om de tijden te zien waarop de film draaide. Bleek dat deze over 5 minuten weer getoond zou worden. Dus iedereen met spoed uit de bus en naar de cinema. Ik vond de film nu nog mooier dan de eerste keer. Waarschijnlijk was dat omdat er nu een aantal bekende punten in voorkwamen die we net hadden gezien.
Hierna terug naar de camping waar Henri, Wim en ik deze keer voor het eten moesten zorgen. Tot op dit moment hebben alle deelnemers het overleefd.
Op vrijdag door naar Queenstown waar ik nu zit te kloppen. Weer heel mooi weer en over een paar uur hebben we een BBQ. Dat zal voor Nederland wel niet zo zijn.......
Morgen gaan we door naar de Fox Glacier, maar dat komt een andere keer aan de orde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten