Na de BBQ in Queenstown zijn we doorgereden naar de Frans Josef Glacier. Was een hele mooie route door de bergen waarbij een uitvoegstrook wel erg van pas kwam.
Op sommige stukken kan de snelheid voor vrachtwagens en bussen namelijk te hoog worden. Vandaar dat men daarvoor een strook heeft gemaakt waarmee je weer omhoog rijdt om de snelheid te minderen. En een van die stroken kwam erg goed van pas voor onze bus. Enige probleem was toen om daar weer uit te komen aangezien we een trailer hebben waarin alle bagage is opgeslagen. Maar met hulp van de personen op de achterbank is het toch weer allemaal goed gekomen.
De volgende stop was bij Fox Glacier. Deze stond eigenlijk niet op het programma, maar als je er eenmaal bent kun je die moeilijk laten liggen (copyright Eddy).
Hier een kleine wandeling gemaakt naar de gletsjer en weer terug.
Toen was het al wat laat in de middag en zijn we voordat we het eindpunt hadden bereikt nog gaan wandelen om Lake Matheson heen. Opnieuw hele schitterende natuur.
Het eindpunt was een camping bij de Frans Josef gletsjer waar we in cabins overnachtten en Arjan weer de dupe was om het gesnurk aan te horen.
De volgende dag moesten we vroeg op omdat we een gletsjer wandeling wilden doen en deze niet de vorige dag geboekt kon worden. Voor Henri was het blijkbaar te vroeg want toen die het toiletbezoek had afgerond bleek er ineens water onder vandaan te lopen wat zich langzaam verder verspreidde. Blijkbaar teveel druk op de leiding.
Na reserveren van de wandeling bleek die pas om 10.30 uur te zijn waarop er nog even wat slaap werd ingehaald.
Om 10.30 weliswaar bij de organisator, maar daar bleek je een hele tijd te moeten wachten. Vergeleken met eerdere gletsjerwandelingen deden ze wel heel erg moeilijk. Instructie, papier met aandachtspunten, medische controle etc.
Toen konden we eindelijk naar de gletsjer. Eerst een stukkie door het bos en over een pad naar de gletsjer.
De wandeling op de gletsjer was erg mooi, alleen was het jammer dat men daar door ging met interessant doen. Om de drie meter moest er zo'n beetje worden gestopt om zogenaamde trappetjes uit te hakken. Ook op plekken waar het absoluut niet nodig was. Met die ijzers onder de voeten sta je dusdanig stevig dat het allemaal erg overdone was. Zonder al dat oponthoud hadden we een stuk verder omhoog kunnen lopen. Maar ja, niks aan te doen. Desondanks was het wel de moeite waard.
Terug op de camping was ons een andere cabin toegewezen omdat men de lekkage nog niet had opgelost.
De dag erna hadden we in de ochtend genoeg tijd om nog te gaan kayakken met een aantal personen. Helaas was het weer erg regenachtig en daardoor vielen er nog 3 af waardoor we met z'n vieren op weg gingen. Karen en Francisca in de ene boot en Hein en ik in de andere. Was ondanks de regen een hele mooie tocht. Zeker toen we een klein riviertje ingingen.
Op de terugweg had ik aan het einde wel een beetje genoeg van het peddelen. Viel namelijk ook niet mee aangezien Hein met 1 arm niet kon meeroeien. Na dit avontuur zijn we doorgereden naar de Pancake Rocks. Heel erg mooi om te zien.
Helaas waren de daar aanwezige sandflies ontzettend irritant. Op het moment dat je ze namelijk voelt is het al te laat. Ze zijn zelfs nog erger dan muggen en laten ook mooie bulten achter.
Op de camping waar we zouden overnachten hebben 6 van de 14 personen een cabin gekozen i.p.v. een tent. Daar zaten wij ook bij en het bleek later een goede keuze.
Omdat er rond de camping kiwi's waren gehoord zijn we om 5 uur opgestaan om kiwi's te spotten. Zelf ging ik eerst naar buiten en hoorde het typische kiwi geluid. Toen maar besloten om ook Henri en Fransisca wakker te maken. We hebben zo'n 45 minuten rondgelopen maar helaas niks gezien. Daarna nog maar even een uurtje geslapen voordat het ontbijt klaar was. Deze dag heeft het grootste deel van de groep een schitterende wandeling door 2 canyons gemaakt. Alleen Henri en Karen pasten en hebben als alternatief voor een kayak tocht gekozen. Zoals al geschreven was de wandeling echt schitterend.
Voor mij was het hoogtepunt wel dat we de rivier moesten doorwaden. Hierbij reikte het water bij sommigen tot de middel.
Ondanks dit vond ik het een fantastische ervaring en had dit wat mij betreft nog wel een paar keer gemogen. Ik denk niet dat iedereen het daarmee eens was aangezien sommige dingen wat waterschade hadden opgelopen. Op Marga na heeft iedereen wel de oversteek kunnen doen. Marga besloot terug te lopen en heeft toen Henri en Karen nog gespot in de kayaks. Al met al was het een hele mooie dag die werd afgesloten in de plaatselijke kroeg met een aantal personen.
De volgende dag was het kl.... weer. Er was ons al gemeld dat het weer aan deze kant elk moment van de dag om kon slaan en tot nu toe hadden we wel heel veel geluk gehad met het weer. Deze dag dus niet. Alleen maar heen en weer lopen naar de cabin zorgde er al voor dat je doorweekt aankwam. Zeker voor de personen die hun tent nog moesten afbreken was dit niet echt aangenaam. We zijn met de bus op weg gegaan en uiteindelijk werd besloten om vanwege het weer de zeehonden maar niet te bezoeken. Als alternatief was er een kleine wandeling in het Nelson NP dat aan de andere kant van de bergrug lag. En dat hield ook in dat het daar niet zo regende. Voor de rest was het gewoon een hele lange reisdag naar Picton.
In Picton hebben Henri en ik weer voor een cabin gekozen. Dat was namelijk goed bevallen. In de avond hebben we met de groep gegeten in een restaurant en op de terugweg wilden we eigenlijk naar een ierse pub. Maar door een miscommunicatie met Justin werd het de camping. Toen is daar de rumfles maar leeggemaakt......
Vanuit Picton werd de volgende dag vertrokken voor de Queen Charlotte Trail in de Marlborough Sounds. Wij zouden ongeveer driekwart hiervan gaan lopen in drie dagen. Eerst met de boot naar het startpunt waarbij onderweg nog dolfijnen werden gespot. Vandaar was het de eerste dag 14 km lopen. In het begin erg steil, maar voor de rest goed te doen. Bij de overnachtingsstek bleken we in een omgbouwde oude stal te liggen. Heel apart. Hierbij is toen direct een snurkkamer aangewezen waar ik tot mijn verrassing ook lag ;-). In de avond weer een BBQ waarbij het vlees niet echt over hield. Een tweede ronde behoorde niet tot de mogelijkheden terwijl de meesten nog wel trek hadden. Maar er was wel een pooltafel en daarbij is de stand op 3-0 gebracht.
De tweede dag van de trail was slechts een tochtje van 11 km. Dit was dan ook voor de middag al gedaan. Ik vond deze wandeling ook niet echt bijzonder. Veel van hetzelfde. In de middag lekker gerelaxed en wat geklaverjast.
De laatste dag van de trekking was met ruim 20 km de zwaarste dag. Grootste deel met Arjan vooropgelopen met onderweg enkele stops van 1 uur. Eerlijk gezegd vond ik het tegen het einde ook wel voldoende en was het een beetje een teleurstelling dat Justin niet klaar stond bij het einde van de track. Nu moesten we nog een stuk over de weg lopen naar het hotel. Maar daar was dan wel een koud biertje te bestellen.
Bij het tweede rustpunt was het wel grappig om te zien dat een Weka (soepkip) een vinger van Fransisca had uitgekozen als maaltijd terwijl zij lekker onderuit lag.
Na deze wandeling terug over een verschrikkelijke kronkelweg naar Picton waar op speciaal verzoek van Henri ("Ik kan niet eens meer bukken om de tent in te komen") weer voor een cabin werd gekozen. Het weer was overigens prima tijdens deze driedaagse trekking en ik ben weer lekker verbrand op een paar plekken.
In de avond heb ik samen met Hein en Justin het kaartspel 'Rikken' van Arjan geleerd.
Vandaag gaan we met de ferry naar het Noordereiland en daarmee wordt het Zuidereiland afgesloten. Daarover de volgende keer weer wat meer en hopelijk dan wel weer wat foto's.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten