Nieuw Zeeland Te Anau en Queenstown

Deze keer een verslag vanuit Christchurch waar morgen wordt aangesloten bij de SNP groepsreis. Het vorige verslag was vanuit Invercargill en sinds die tijd hebben we Te Anau en Queenstown aangedaan. Het verslag zal weer dag voor dag worden gedaan hoewel sommige dingen al weer achterhaald zijn.
De late bus naar Te Anau hield in dat daar weinig tijd was om wat te doen. Daar lekker gegeten bij The Ranch en daarna een kleine film gekeken welke door Furhana was aangeraden. Het betreft een film van ruim 30 minuten over het fjordengebied van Nieuw-Zeeland. De naam van deze film is Ata Whenua. En Furhana had gelijk. Schitterende opnames van het fjordengebied gemaakt door iemand die hier met de helikopter overheen vloog. Het schijnt dat mensen van Lord of the Rings de opnames hadden gezien en toen met het idee zijn gekomen om hier een film van te maken. Het resultaat is zeer de moeite waard en een aanrader voor wie Te Anau gaat bezoeken.
Zo..., klaar met de reclame. De volgende dag per bus naar Queenstown. Ik had geboekt bij de Hippo Lodge die volgens de kaar iets buiten het centrum lag. Gelukkig heeft de shuttlebus ons daar afgezet. Want het lag weliswaar iets buiten het centrum, maar het lag ook flink hoger dan het centrum. Schitterend uitzicht over Queenstown, maar wel een flinke steile klim om er te komen. Zonder rugzakken al zwaar genoeg, laat staan met rugzakken. Bij de lodge aangekomen, direct allerlei folders doorgenomen om de drie dagen in Queenstown te vullen. En dat viel absoluut niet mee. Daarmee bedoel ik niet dat het moeilijk was om drie dagen te vullen, maar het aantal activiteiten was dusdanig veel dat ik flink moest gaan strepen in de dingen die ik leuk vond.
De afvallers waren o.a. de skydive, paragliding, bungy, mountainbiking, river surfing, hiking en nog een aantal leuke trips. Ik heb uiteindelijk voor de eerste dag gekozen voor iets wat ik ontzettend leuk vind om te doen namelijk raften. Aangezien het mogelijk was om daar per helikopter heen te gaan heb ik die optie ook gekozen.
Daarnaast heb ik voor de andere twee dagen een paar dingen gekozen die nog nieuw zijn voor mij. De tweede dag een Jetboat trip met ook bezoek aan goudmijn museum en een 4WD rit door het mooie ruige landschap waar de goud werd gedolven.
En de derde dag canyoning.
In de avond is na het scherpe indiaas eten de pool stand op 8-3 gebracht.
De eerste trip was dus die helipkoptertrip en raften op de Shotover rivier. In de folder van Queenstown Rafting stond dat je geen waardevolle spullen mee moest nemen. Ik vond het een wat rare opmerking die bij geen enkele andere organisatie stond. Wel mocht je geld meenemen om de foto's te kopen die zij zouden maken van het raften. Dat lijkt me ook iets waardevols, maar blijkbaar is dat geen probleem....
Het zij zo. Ik had voor de zekerheid wel alle pasjes in de lodge achtergelaten.
We werden eerst naar een accommodatie gebracht waar iedereen een wetsuit aan kon trekken. De kleren kon iedereen in een eigen open kast leggen. Voor de waardevolle spullen had men een locker buiten de kleedkamer. Toen ik de kleedkamer uitkwam was ik erg verbaasd om te zien dat men 1 locker voor de mannenkleedkamer had waar iedereen zijn waardevolle spullen in kon doen. Aangezien de totale groep bijna 100 personen was kreeg ik geen goed gevoel daarbij. Maar ja, zij organiseren dit al jaren en het zal wel goed zijn.
De camera had ik wel bij me gehouden aangezien ik per helicopter naar het startpunt van de rafting zou gaan. Men had mij geadviseerd de camera mee te geven aan een buschauffeur en die zou de camera dan terug brengen naar het kleedlokaal.
Was een aardige helikoptervlucht die helaas wat aan de korte kant was. Maar wel mooie uitzichten zo vanuit de lucht.


Camera dus afgegeven aan de buschauffeur en daarna het raft gedeelte op de Shotover rivier. Er zaten een paar lastige stukken tussen, maar ik vond het goed te doen. Eigenlijk had ik gedacht dat het zwaarder zou zijn. Aan het einde van de tocht gingen we nog door een tunnel wat wel een leuk effect had. Onze raft was daar weliswaar als eerste, maar de gids in onze raft moest zorgen voor de veiligheid van de andere rafts en dus moesten we wachten tot iedereen voorbij was. daardoor kwamen we als laatste raft aan bij de kleedlokalen. Dat had als voordeel dat er niet veel meer in de locker lag en ik mijn portemonnee snel te pakken had. Alleen..... geen camera. De chauffeur was ook nergens te zien, dus eerst omkleden en toen nog maar eens kijken. Nog steeds geen camera. Gelukkig stond de chauffeur er ook en die bleek hem in de locker van de vrouwenkleedkamer te hebben gelegd. Alleen...... ook daar lag de camera niet meer. Ze probeerden me gerust te stellen, maar dat lukte niet echt. "Misschien heeft iemand dezelfde camera en per ongeluk de verkeerde gepakt"..... Dus zeg ik, "Dan had die andere camera hier wel gelegen en dat is ook niet zo".
Daarna zeiden ze dat de beveiligingscamera alles opneemt en dus hoefden ze die alleen maar af te spelen om te zien wie de camera had gepakt.
Ik ging dus even naar buiten, maar had geen zin in het eten en drinken wat alle deelnemers op dat moment konden nemen. Op een bepaald moment kwam de chauffeur en sprak alle mensen toe of iemand een verkeerde camera had gepakt. Maar ook dat had geen resultaat. Toen ving ik op dat men wou dat de bussen weggingen. "Lijkt mij niet", zei ik toen. "Eerst de camera terug".
Toen werd toegezegd dat de bussen niet zouden vertrekken voordat de camera gevonden was. Amper een paar minuten later zag ik de eerste bussen vertrekken. "Die zijn allemaal gecontroleerd", volgens een van die personen. Dat leek mij onmogelijk.
Ik vroeg toen of men die opnames al had bekeken. Bleek dat dat niet mogelijk was totdat ik aangifte had gedaan bij de politie in Queenstown.
Ik heb me zelden zo machteloos gevoeld. Alle deelnemers waren op een bepaald moment nog aanwezig en alles lag vast op de camera en dan mag die niet bekeken worden.
"Wat een fake-beveiliging". Voor mij betekende dat dus gewoon 2 maanden aan foto's foetsie van die camera. Voor die organisatie was het blijkbaar maar een camera en de business moet gewoon doordraaien.
Ik moest dus eerst naar de politie en werd door iemand van Queenstown Rafting daarheen gebracht. Die begon toen ook nog eens over dat zinnetje "Do not bring valuables". Zo kom je er wel heel makkelijk vanaf. Ik zei dat iedereen al een kast heeft waar men de kleren in kan doen en met een deur en slot ervoor is het hele probleem opgelost aangezien de kleedkamer ook nog eens op slot gaat tot iedereen terug is. Maar dat kost blijkbaar teveel....
Jullie kunnen je voorstellen dat ik er flink de pest in had die dag. Na de aangifte ben ik in de middag nog met Henne Queenstown Hill opgelopen. Een flinke zware klim, maar wel met een schitterend uitzicht.


In de avond mexicaans eten en daarna naar een internet cafe om de foto's van mijn andere camera alvast te backuppen. Je weet maar nooit.
Ik heb deze nacht heel slecht geslapen en moest steeds denken aan die onzin van de opnames. Iedereen is nog aanwezig en je mag niet kijken wie de camera heeft gepakt.......zucht.
Toen ik uiteindelijk wakker werd lag er een briefje van de receptie. Of er even contact kon worden opgenomen. Men had namelijk gebeld dat de camera terug was !!!!
Dus direct de camera opgehaald en gevraagd hoe het nu zat. Dat kon ze niet vertellen aangezien ze net twee dagen vrij was geweest. Daarna naar het politieburo om te melden dat het was opgelost, maar dat had die organisatie ook al gedaan.
In de middag dan de Skippers Canyon tour. Eerst per 4WD door het ruige berglandschap, daarna ruim een half uur op de jetboat.


Een schitterende ervaring. Snelheden tot 90km/u over het water met een flink aantal 360 graden spins. Daarna nog een bezoek aan het goudmijn museum. Erg interessant allemaal en we mochten ook nog eens zelf 'goud zoeken'. Er schijnt nog steeds wat goud in de grond te zitten en elke toerist mag een pan met zooi scheppen en deze minimaliseren tot er eventueel goud overblijft. Ik had een miniem klein stukje wat amper met het blote oog te zien was. Maar het gaat om het idee.

Hierna weer met de 4WD terug naar Queenstown. In de avond weer gepoold en de stand op 2-0 gebracht. We hebben namelijk besloten de regels iets te wijzigen. De eerste 10 potjes leverde een eindstand van 7-3 op. Nu beginnen we aan de tweede tien potjes.....
De volgende dag werd ik al om 5 uur wakker omdat mijn bed hevig schudde. Zelf dacht ik dat er iemand met een slaapdronken kop tegen het bed was aangelopen, maar het bleek dus een aardbeving te zijn. Deze komen hier zee regelmatig voor en ongeveer 60 keer per jaar zijn ze voelbaar. Het puntje 'aardbeving' kan dus ook afgevinkt worden. Ik heb net nog even op internet gekeken en het bleek een aardbeving van 5.9 te zijn, zie http://www.geonet.org.nz/earthquake/quakes/recent_quakes.html
Om ongeveer 9.00 uur opgepikt voor de canyoning tocht. Groep van 4 personen, engels stel en een andere nederlander uit rotterdam. Was voor mij de eerste keer en zeker voor herhaling vatbaar. Diverse activiteiten gedaan: hangend onder een kabel naar de overkant van de canyon, abseilen, klimmen over rotsen door snelstromend water, van diverse hoogtes (tot 7 meter) het water in springen, via een waterval van 7 meter naar beneden laten vallem. Ook een keer met de kabel tot halverwege de canyon en dan via abseilen naar beneden. Hartstikke leuk allemaal, hoewel het water met ongeveer 6 graden wat aan de koude kant was. De middag is gevuld met wat huishoudelijke dingen zoals het wassen van de kleren.
In de avond nog even snel de mail bekeken om te kijken waar de bus zou vertrekken. Toen zag ik tevens een mail van de rafting-organisatie waar men vertelde dat de camera terug was. Het blijkt dat iemand heeft gedacht dat het de camera van een vriend(in) was en die heeft hem meegenomen. Terug in Queenstown kwam de persoon erachter dat het niet zo was en heeft de camera toen naar de winkel gebracht.
Zo, dan is dat nu tenminste ook duidelijk. Daarmee is het hoofdstuk Queenstown voorbij en na een bustocht van 8 uur zit ik nu in Christchurch waarmee mijn vakantie van 4 maanden al halverwege is. Morgenmiddag komt de SNP groep aan in Christchurch en dan reizen we ongeveer 20 dagen met deze groep mee. Daarover de volgende keer meer.