Nieuw-Zeeland Stewart Island

Weer een kleine update vanuit Invercargill. Niet dat ik daar nog steeds zit, maar ik zit er weer na een uitstapje naar Stewart Island. En aangezien de bus pas in de middag gaat moet de tijd weer wat gevuld worden, dus is een internet cafe een mooie invulling.
De vorige keer in Invercargill een bezoek gebracht aan het VVV. Daar zijn twee tours geboekt voor het Stewart Island. Voor de rest de tijd nog gevuld met het aanschaffen van een slaapzak en matje aangezien deze nodig zijn voor de SNP reis die begin december begint. Mijn eerste plan was om een slaapzak te huren, maar gezien de prijs was het veel voordeliger om een oud model slaapzak aan te schaffen. Deze moet ik dan maar een tijdje meeslepen en wanneer de SNP-trip is afgelopen zal ik deze wel ergens dumpen bij een tweedehands zakie of een vestiging van het Salvation Army.
Eind van de vrijdagmiddag met een shuttle bus naar de ferry, vervolgens een 1 uur durende oversteek naar het Stewart Island. De zee was erg ruw en dat zorgde voor de nodige bumps. Onderweg verder nog wat met een stel uit Melbourne gesproken.
Op het eiland opgepikt door Donn en met de auta naar het YHA gebracht. Bij het YHA had ik weer een kleine kamer verwacht met gemeenschappelijke badkamer, maar dat bleek heel erg mee te vallen. De YHA heeft op het eiland een woning ter beschikking welke men in twee appartementen heeft onderverdeeld. Heel erg ruim met redelijke kamer en keuken. Kan ik zeker aanbevelen als iemand deze kant op komt.
Verder nog inkopen gedaan in de supermarkt, eten in hotel en naar de bijbehorende bar waar het erg gezellig was. Nog even met een local gesproken die aangaf dat hij voelde aankomen dat hij teveel dronk en dus maar eens naar huis moest gaan. Een aantal uren later liep hij nog rond. Kon blijkbaar geen afstand nemen van de wijn.
Er was tevens live muziek en dat zorgde al met al voor een gezellige avond.
Zo'n kleine gemeenschap als op Stewart Island is wel grappig. Er wonen slechts 450 mensen en volgens de local waren er maar drie die geen alcohol dronken. Bij de supermarkt hangt een krijtbord waarop men de jarige(n) vermeldt.
Helaas is het weer vaak onvoorspelbaar. En wij hadden wat dat betreft niet veel mazzel. Het hele weekend heeft het gestormd, waarbij het zo nu en dan ook behoorlijk regende. Op zaterdag zijn we pas tegen de middag naar buiten gegaan omdat toen de zon er zo nu en dan doorheen kwam. Mountainbikes gehuurd en met de storm in de rug een stukje gereden, de fiets achtergelaten en een paar tracks gelopen. Erg mooie uitzichten en meer en meer zon. Helaas ging de wind niet liggen. In de avond de eerste geboekte tour, de twilight tour. Een wandeling op een aantal tracks rond het dorpje met als gids Mandy. Er was ook een duitse bij aanwezig die net van de ferry kwam en dacht dat ze een kiwi watching tour had geboekt. Dat bleek dus niet zo te zijn. De wandeling was erg leuk en er werden heel wat wetenswaardigheden verteld. Zeker de moeite waard. Als je zelf een track loopt zul je die informatie nooit kunnen achterhalen.
Een leuk verhaal was dat het lastig werd wanneer iemand overlijdt. Er is namelijk geen dokter op het eiland. Dus als iemand overlijdt is die niet officieel overleden. Het lichaam gaat dan eerst (als soort passagier) met de ferry naar het vasteland. Daar wordt officieel vastgelegd dat de persoon is overleden, maar dan kan het lichaam niet meer met de ferry terug aangezien men geen overledenen vervoerd. Men is dan afhankelijk van een schippersboot om het lichaam weer naar het eiland te krijgen. Tja....
Na de wandeling nog een paar kleine pinguins gezien, even naar de bar en naar nederland gebeld aangezien mijn nichtje Afra jarig was. Duurde nogal een tijdje voordat ik verbinding had, volgens mij zo'n 8 pogingen.
De zondag was dan de tweede tour gepland. De oorspronkelijk tour zou bestaan uit een bezoek aan het Ulva eiland en vervolgens het beklimmen van een berg met mooi uitzicht over het eiland. Op zaterdag was er al gebeld en werd doorgegeven dat die beklimming niet door zou gaan vanwege het slechte weer. Deze zou vervangen worden door een wandeling op het eiland.
In de morgen kwam Furhana van Ruggedy Range ons oppikken en ze meldde toen direct al dat we eerst de wandeling zouden doen aangezien er op dat moment geen watertaxi's naar Ulva gingen. Het was weer een schitterende wandeling met veel informatie. Tegen de middag heeft ze weer gebeld en ook toen bleek de taxi niet te gaan. Dus kregen we nog een mooie wandeling voorgeschoteld. Achteraf was alles zeker de moeite waard. Mocht ik ooit terugkomen op het eiland, dan blijf ik zeker wat langer. Er valt nog heel veel te zien en de natuur wijkt ontzettend af van wat ik eerder heb gezien.






Furhana nam ons ook nog mee naar een paar locals die echt een fantastisch uitzicht hadden vanuit hun woning. Om jaloers op te worden.

Verder heeft ze nog een aantal leuke tips gegeven voor wanneer we op het noordereiland rondtrekken.
Vandaag dus weer met de ferry terug naar Bluff en met de shuttlebus naar Invercargill. En gelukkig was de wind deze keer flink afgezwakt. Anders hadden we waarschijnlijk met het vliegtuig moeten gaan. Dat was namelijk op de zondag ook al het geval. Vanwege die storm ging de ferry niet en moesten de mensen die per ferry zouden gaan allemaal met het vliegtuig naar het vasteland gebracht worden.
Dat was het weer even. Vanaf hier bestaat de route uit 1 overnachting in Te Anau, 4 overnachtingen in Queenstown en dan terug naar Christchurch waar bij de SNP groep wordt aangesloten.