Aangezien het hier winderig en regenachtig is, kan ik mooi even weer een update schrijven van de afgelopen dagen.
Ik had al doorgegeven dat er een tour was geboekt naar Fraser Island. De dag voor die 3-daagse tour was het de bedoeling fietsen te huren bij de botanische tuin in Brisbane. Maar daar was geen fietsverhuur te zien , hoewel dat wel was aangegeven op het kaartje. Daarom maar de botanische tuin bekeken en een terrasje gepakt.
Op de terugweg wat ge-internet en voor de rest tas inpakken voor de trip, irish pub en opnieuw poolen.
De eerste dag van de 3 daagse trip om 5.45 eruit en naar het transit centre waar we opgepikt zouden worden. De groep bleek te bestaan uit 9 personen die allemaal in de 4WD-jeep gepropt moesten worden. Normaliter geen probleem, maar deze keer waren er ook twee breedbeeld vullende gezellige engelse meiden bij. De rest van de groep bestond uit een ouder engels echtpaar, een zweed, een indier en nog een engelse jongen.
Eerst een trip van 3 uur naar de ferry, de oversteek naar Fraser Island en toen lekker met de 4WD over het strand crossen waarbij de 100 km/u gemakkelijk werd gehaald.
Na een tijdje het regenwoud in en toen werd het behoorlijk hobbelig. Die 4WD was echt wel nodig. Gelukkig zat ik in het midden en had daardoor minder last van de 'bumps'. Uitgestapt bij Pine Valley en daar een hele mooie wandeling gemaakt
waarnaar het verder ging naar Lake McKenzie. Een schitterend meer en daar dan ook even gezwommen en gezond. Niet te lang want dat hou ik niet vol.
Wat me op dat moment wat irriteerde is dat ik me niets kon herinneren van deze naam Lake McKenzie terwijl ik de dag ervoor alle genoemde punten uit de folder op de kaart had opgezocht om te zien waar we allemaal heen zoude gaan. Ik zal het wel zijn vergeten. Daarna zouden we naar de tenten gaan, dacht ik. Maar nee hoor, we gingen naar een heel luxe resort bij Kingfisher Bay. Toen snapte ik het echt helemaal niet meer. Heb ik dan de verkeerde trip aangevraagd ??? Gelukkig bleken de engelsman en de indier dezelfde trip te hebben geboekt en ook zij snapten er niks van.
Hoe dan ook, het bleek dat het campingdeel was vervallen en dat we daarvoor in de plaats in het resort sliepen. Wel moesten we ineens ook het eten gaan betalen dat in de geboekte trip erbij in had gezeten. Erg raar allemaal. Blijkbaar hadden ze voor twee trip te weinig mensen en hebben ze die maar samengevoegd in 1 trip zonder dat te melden. Afijn, de kamer in de lodge was prima en tot nu toe was de trip ook wel leuk. Dus maar niet zitten zeuren aangezien het toch niet te veranderen was.
Tegen de avond een trail naar beneden, de zonsondergang op foto vastgelegd, eten en naar de Dingobar om wat te drinken. Was erg gezellig met rest van het groepje.
Daarna in het donker naar de lodge. Ik zag nummer 7 en dus moest nummer twee lodges verderop zijn. De lodge in, sleutel in de deur en de deur open. Bleek het ineens een hele andere kamer te zijn. Sleutel paste gewoon. Dus snel de deur dicht, naar buiten en opzij kijkend naar het lodgenummer. En terwijl ik opzij keek bleek er nog 1 traptrede te zijn....... Resultaat: flinke bloedende schaafwonden op elleboog en knie... mijn gebruikelijk ongelukje gedurende de vakantie.... zucht.
De volgende dag toch nog even gekeken hoe dat nou kon met die nummers. Was heel erg logisch..... de nummers liepen van 7, 9 naar 10..... Het zal wel australische logica zijn. Deze tweede dag eerst weer een half uur door het bos crossen met de 4WD, vervolgens naar Eli Creek en deze creek doorwadend omhoog gelopen aangezien de boardwalk niet klaar was.
Daarna een tijd moeten wachten aangezien het hoog water was en er dus niet over het strand gereden kon worden. Vervolgens Maheno Shipwreck, een oud cruiseschip, de Pinnacles en lunchen. Vlag voor de lunch was de gids nog een keer vol op de rem gaan staan aangezien hij een dingo had gespot.
Na de lunch een bezoekje aan zout water pools en naar de Indians Head. Hele mooie klim en echt schitterend uitzicht op de zee en de zandduinen.
Daarna terug naar de lodge waar we iets na drieen aankwamen. Dit was nog een groot verschil met de oorspronkelijk geboekte tour. Die zat de hele dag vol en had ook in de avond nog onderdelen. Het zij zo. In de avond zelfde programma als de dag ervoor, maar nu zonder valpartij.
De laatste dag van deze trip weer de gebruikelijke cross door het bos. Alleen zat ik nu achterin en had daardoor het meeste last van de hobbels. Even was de concentratie weg en toen werd ik ook direct gelanceerd tegen het dak. Goeie les, daarna goed vasthouden.
Deze dag een kleine wandeling naar Lake Wabby.
Daar een schaduwplekje opgezocht en na zo'n drie kwartier over de zandduinen (Hammerstone Sandblow) naar het strand gelopen waar de auto stond. Vervolgens met de 4WD over het strand weer terug naar de ferry. Daarna het eerste stuk niet over de snelweg maar over het Coolala strand. Om 18.00 uur aangekomen in Brisbane met een ontzettend zere reet van alle hobbels.
In het hostel weer dezelfde kamer en nu was het voor het eerst dat we onze kamergenoot niet slapend aantroffen. Bleek een Japanner (Jashumitsu of zo) te zijn die een maand in Brisbane was om engels te leren.
Hierna eten in de sportsbar en terug om nog te kunnen poolen. Maar helaas was die dicht, dus maar vroeg m'n nest in.
Op maandag om 7 uur opgepikt voor de trip van 1 dag naar het Springbrook NP. Deze keer een kleine groep. Een hele leuke zwitserse (Caroline), die ook in ons hostel zat en een canadees stel (sorry, selectief geheugen, deze namen weet ik niet meer).
Was een regenachtige dag en de theepauze was dan ook onder een afdak waar je nog naar de restanten van de krater van een vulkaan kon kijken. Hierna een kleine wandeling door het regenwoud wat z'n naam eer aandeed aangezien het inderdaad flink begon te regenen. Hierna een wandeling van zo'n 6 km over het Twin Falls Circuit. Deze was echt fantastisch mooi. Je kon de camera continue tevoorschijn halen. Schitterende uitzichten, watervallen en zeer gevarieerde omgeving. Voor mij was de dag hiermee al geslaagd.
Daarna nog een heerlijke lunch en op naar het mooiste uitzichtspunt van de tocht (in theorie). Dat was dus alleen maar mist. Dus maar door naar het volgende onderdeel, een soort vogelfarm waar de vogels uit je hand aten.
En aansluitend een donkere grot in om de gloeiwormen te kunnen zien. Ik heb daar nog 1 foto vn gemaakt en elke keer als ik die zie denk ik dat het een mislukte foto is, maar bij inzoomen zie je inderdaad twee miniscule lichtjes.
De tocht werd afgesloten bij een tentje met heerlijke chocala en een bak koffie.
Om 5 uur terug bij het hostel waar ik Caroline nog even wat heb ingewijd in de mogelijkheden van Kangaroo Island. Zij gaat namelijk voor een deel dezelfde route doen als ik ruim vier jaar geleden hen gedaan. Hopelijk heeft ze net zo'n leuke trip als ik toen had op dat eiland.
In de avond ff eten, drinken en poolen. 4 potjes gespeeld, 4 keer de zwarte bal gepot, maar toch met 3-1 verloren waardoor de overall stand nu 2-2 is geworden. Wordt vervolgd.
4 opmerkingen:
"dat ik me niets kon herinneren van deze naam Lake McKenzie terwijl ik de dag ervoor alle genoemde punten uit de folder op de kaart had opgezocht om te zien waar we allemaal heen zoude gaan. Ik zal het wel zijn vergeten": ja dat is logisch als je je het niet herinnert. Dus toch vrouwenlogica!!! Harrie ik begin me ernstig zorgen te maken. Heb je niet toch iets opgelopen van die andouillettes?
Tja, we konden er op wachten. Het valt nog mee dat het zolang duurde voordat je ergens vanaf flikkerde. Nou dat heb je gehad, nu is de vakantie compleet. Oh nee wacht even: diarree en kotsen nog?
Zwitserse! Ja die zijn leuk, en goed voor de portemenee! Altijd opstellen frits, die Zwitsersen!
Mooi foto's Harrie!
Een reactie posten