Should i stay or should i go now

Mijn hotel ligt niet al te ver van een moskee, dus ergens heel vroeg in de ochtend werd ik al wakker gezongen/gesproken/gerapped. Ik ben er nog steeds niet achter wat het is, maar zo te horen had die man het heel erg moeilijk.
Alleen had hij mij daar niet mee lastig moeten vallen. Afijn, later toch nog in slaap gevallen.
Na ontbijt voor de laatste keer langs bij de touragent. Opnieuw beweerde de jongen dat er nog helemaal niemand iets had geboekt. Maar direct nadat hij dat zei reageerde een meisje op dat kantoor. En ik begreep al dat er dus wel wat geboekt was. Alleen was dat niet bij die jongen gebeurd, vandaar dat hij niets wist.
Ik heb dus ingeschreven voor die tour hoewel het niet helemaal was wat ik had gewild. Maar beter iets dan niets en deze tour ging wel naar het gebied dat ik ook voor ogen had.
Om 10.30 uur opgepikt. Naast mij bleek nog een stel uit Adelaide de tour te doen.
Eerst naar de Kenyir Dam. Deze is ongeveer 20 jaar geleden aangelegd en het gebied erachter was veranderd in een groot aantal meertjes met een totaal nieuw eco-systeem. Ik had hier graag doorheen gevaren, maar nu bleef het bij wat foto's maken van de dam en het stuwmeer bekijken.

Daarna ging de tour naar de Sekayu waterval. We zouden daar eerst lunchen, maar gezien de donkere lucht stelde ik voor om eerst de kleine jungletrekking van ongeveer 20 minuten naar de top van de waterval te doen.
Was een leuk tochtje, lekker zo nu en dan klauteren en klimmen, alleen had ik met mijn sandalen de verkeerde schoenen aan. Maar het was nog enigszins droog, dus het ging wel.
Boven aangekomen nog even gezwommen bij de waterval en toen barstte de regen los. Alle sluizen gingen open en de weg terug was geen echt pretje. Soms spekglad en aangekomen bij de lunchplek door en door nat.

Ook bleek iedereen leeches te hebben, alleen ik met mijn blote voeten in de sandalen had niks....... dacht ik........
Dus toch nog een keer goed gekeken en de sandalen uit, bleken er onder de band van de sandalen twee van die krengen in mijn voeten te zitten. Een hele vette en een wat kleinere. Ik heb ze direct los getrokken, maar het bloedde behoorlijk.
De gids had gelukkig nog wat papier om het te stelpen.
Het zijn echt rotbeesten. De aussies hadden gewone schoenen en lange broeken, maar ook zij zaten onder de leeches. Mij een raadsel hoe ze daar komen.
Volgende keer dus weer gewoon mijn bergschoenen aan als ik in de jungle ga lopen.
Terug nog even met de aussies wat gedronken en daarna een busticket gehaald voor Kuantan, weer een stukje lager.

Volgende ochtend......@#$%#@@# ja hoor, de lokale Ali B. Hazes heeft het weer te pakken. Ik kijk op mijn horloge en het is 10 over vijf in de ochtend. Volgens mij staan de luidsprekers nu voluit. IK WIL SLAPEN, EIKEL!!! En ik zit niet te wachten op dat gejammer van jou!!!
Een half uur lang heb ik het aan moeten horen. Toen was het even stil en begon ie weer, alleen nu op een wat normaler aantal decibels. Je zult hier maar wonen......
Nou ja, 10 uur met de bus naar Kuantan. Een rit van bijna 5 uur. Daarna naar mijn eerste keuze hotel. Was nog plek. FF kamer kijken, zie nog net een of ander diertje wegschieten op de hal. Kamer was niet zo bijzonder, veel achterstallig onderhoud. Maar toch maar genomen aangezien ik geen zin had naar een ander hotel te zoeken.
Daarna naar de VVV. Ik wou graag een tour doen naar Chini-lake. Maar ook hier weer hetzelfde verhaal. 1 persoon doen ze niet. Wel was er eerder die middag nog 1 persoon geweest die hetzelfde wou, alleen hadden ze de gegevens niet opgeschreven voor het geval er nog iemand wou. Wel opperde de man om ede lokale bus te nemen naar Chini, daar een taxi naar het meer en daar een boot te nemen. Maar ik moest wel op tijd terug zijn, anders zou ik de laatste bus missen.
Klonk op zich goed, maar toen ik zag dat het dus ruim 100 km met de lokale bus was, heb ik ervan afgezien. Sowieso zijn die bussen voor aziaten gemaakt, en daarnaast gaan die niet echt snel. Dus dat zou al 2 x 2.5 uur betekenen. Dan blijft er niet zoveel meer over.
Terug naar hotel, en toen zag het eerdere dier in vol ornaat: een vette rat. Misschien dat het de huisrat van het hotel was, maar ik moest wel even slikken.
In de avond eten bij een foodcourt en voetbal kijken in een ander hotel.
Heb ik slechts 1 helft volgehouden omdat men het geluid had afgezet en ondertussen een karaoke show bezig was. Was meestal niet aan te horen. Ik vroeg me nog even af wat erger was. Die lokale Ali B. Hazes van de moskee of deze karaoke.
Ik kies dan toch voor Ali.

Vandaag, zondag dus geen trip naar het Chini-Lake. Het is een alternatief programma geworden. In de Lonely Planet stond dat er op zo'n 8 km van mijn hotel een strand bevond met ook wat walking-trails. Aangezien ik geen strandmens ben en de hele dag de tijd had, ben ik maar daar naartoe gelopen. Beetje lezen in de schaduw, een stukje langs de jungle gelopen en maar liefst 45 minuten op het strand gelegen.
Dat is meer dan de afgelopen 4 jaar tesamen. toen zag ik een inmiddels bekende bewolking komen en heb alles ingepakt. Mooi op tijd, want het was weer zo'n tropische bui. Toen het droog was ben ik weer de 8 km teruggelopen. Zo heb ik toch nog de nodige kilometers gemaakt en de dag gevuld.
Als alles goed gaat zit ik morgen in Mersing. Ik wil daar weer een poging tot een paar georganiseerde tours doen. Ik vrees het ergste.
Maar dat lezen jullie later wel weer.