Zoals de titel al zegt, nu even heel weinig te melden.
In Alor Setar moest ik om 10 uur met de bus weg. Ongeveer kwart voor tien was ik daar en (toch wel leuk) daar stond Samsia weer, die me uit kwam zwaaien.
Mocht iemand ooit in Alor Setar zijn, dan kun je gewoon vragen naar Samsia.
Volgens mij kent iedereen haar daar. En aangezien ze het leuk vind te praten (dat was wel te merken), is dit een leuke afwisseling.
Toen een rit van maar liefst 8 uur naar Kota Bahru, vlak bij de grens bij Thailand.
De enige reden voor mij om dit te doen was omdat een rechtstreekse rit naar Kuala Terengganu alleen in de nacht mogelijk was. Dat zag ik helaas niet zitten.
Om 21:00 uur weg en om 5 uur in de morgen aankomen. Dan maar een tussenstop in Kota Bahru.
Onderweg erg mooi landschap gezien, jungle en bergen. Alleen kon ik hier niets over vinden in de Lonely Planet. Blijkbaar is dit dus een gebied wat nog niet door toeristen is gevonden, dan wel zijn hier toeristen heen gegaan die nog niet zijn teruggevonden. Geen idee.
In de Lonely Planet stond wel een klein kaartje van Kota Bahru en dus kon ik zien dat we via het centrum naar het eindstation reden. Ik moest toch in het centrum zijn en kon dus mooi eerder uitstappen. Anders had weer vervoer moeten regelen naar het centrum.
Ook in de Lonely Planet (lijkt wel reclame, maar het is gewoon een handig boek) stond een hostel dat me wel wat leek. Vlakbij het busstation, dus makkelijk voor de volgende dag. Toen ik uitstapte heb ik eerst een kaartje naar Kuala Terengganu gekocht en toen wou ik naar het hostel uit de LP.
Werd door man aangesproken, die touristen hielp. Toonde me waar ik moest zijn, maar werkte eigenlijk officieel voor een ander hotel. Dat lag er tegenover, dus uit beleefdheid even meegegaan om te kijken.
Bleek amper 3 jaar open te zijn en zag er picobello uit. En dat voor een hele redelijke prijs. Dus mijn plan maar gewijzigd en hier ingecheckt.
Kamer met dubbelbed, airco, badkamer, t.v. en gratis koffie voor maar lieft 12 euro..... Naam van het hotel is de Pesona Inn, mocht iemand nog mensen kennen die naar Kota Bashu gaan.
Ik verwacht dat dit hotel wel voorkomt in de volgende editie van de LP.
Voor de rest alleen nog even de buurt wat verkend en noodles gegeten.
Volgende ochtend (vandaag) om 8.30 naar Kuala Terengganu, tenminste volgens het kaartje. Juist toen ik begon te twijfelen of ik wel goed zat (er stond nergens iets aangegeven) kwam de bus (zo'n 20 minuten te laat).
Ritje van 3 uur naar Kuala Terengganu. (Weer) uit de lonely planet een ho(s)tel gehaald, maar dit had ook een tourorganisatie en cafe erbij. Alles in 1, dus.
Ontzettend grote kamer, lijkt wel een kantoor te zijn geweest. Alleen jammer dat een of andere junk ondanks het rookverbod toch had zitten roken. Absoluut niet prettig.
Hierna naar de tourorganisator, maar helaas weer hetzelfde verhaal als eerder in Cameron Highlands. Voor 1 persoon geen tours. Minimaal 2 personen. En aangezien het seizoen bijna is afgelopen waren er ook geen tours beschikbaar waar ik bij aan kon sluiten. En juist vanwege de vele mogelijke tours was ik zo snel vanuit Kota Bahru hiernaar toe gegaan. Een flinke tegenvaller dus.
Ik heb nog wel gezocht naar andere organisatoren, maar niets gevonden.
Morgen nog een keer vragen en als er weer niks is, ga ik weer een stukje verder richting Singapore. Ik ben bang dat ik de komende dagen niet veel zal ondernemen.
Maar dat lezen jullie nog wel.
5 opmerkingen:
Wat is het daar ontzettend saai! Echt man ik snap niet dat je nog niet naar huis komt. Zo saai, gaap...
Echt saai. Ik laat dit mijn vrouw niet lezen want dan valt ze nog eerder in slaap. Misschien niet zo erg, kan ik wat drukpunten in haar voeten uitproberen.
De groeten aan Samsia en veel plezier met het volgende (pro-rata) deel van je reis.
André Kalter
Was dat wel een reactie van de echte Andre Kalter ? Volgens mij weet die wel andere drukpunten te vinden........
Een anonieme Kalter. Nee dat is Kalter niet, maar iemand die zich uitgeeft voor Kalter. Ik denk Eddy. Die durft natuurlijk niet met zijn eigen naam op dit blog. Dan weten straks al zijn vrienden dat hij een echte stamgast kent...
N.N.
En zo is dit saaie blog toch nog een beetje prikkelend geeindigd!
A.N.N.
Een reactie posten