Malaysia Goodbye

Na Kuantan was de volgende stop Mersing. Om 8 uur naar busstation met de taxi omdat het regende.
Dat heeft het trouwens die hele dag gedaan. Een rit van 3 uur. Eerst het hotel geregeld.
Daarna geprobeerd om een tour naar het Endau NP te krijgen. Zelfde verhaal als anders: niet voor 1 persoon.
Hierna naar het postkantoor om te kijken wat men berekent voor pakketje naar nederland.
Dat viel erg mee, vandaar dat ik zo'n 4 kg naar nederland heb gestuurd. Kleding, schoenen, allerlei vakantiebrochures en een paar reisgidsen.
Daarna mijn tweede optie, een tour naar het Tioman eiland, geboekt. Vanwege mijn vertrek op 1 november was voor mij alleen 2 dagen,1 nacht mogelijk.
Daarvoor waren slechts twee mogelijkheden. De ene had een halve dag tour erbij zitten, vandaar dat ik daar voor koos.
Het voucher werd klaargemaakt en ondertussen belde men met het resort. Bleek die net dicht te zijn gegaan.
Dus bleef er nog maar 1 over, die heb ik vervolgens maar geboekt. Het Sun Beach Resort in Genting village. Klinkt goed.
Daarna heb ik nog even het busticket gehaald voor Singapore. In de avond lekker mixed grill gegeten en mijn eerste baco van de vakantie genomen!!

Ik had dus die trip geboekt naar het Tioman eiland en in het hotel nog even gekeken in de Lonely Planet.
Het strand van Genting village stelde niks voor en in de plaats zelf was niets te doen. Een lekkere binnenkomer..... Ook nog even op internet de weersvoorspelling bekeken.
Voor Tioman eiland gold zowel voor de dinsdag als de woensdag dezelfde weersvoorspelling, de hele dag regen.......
Ik heb dus in mijn tas maar een leesboek en een sudoku boekje meegenomen.
Met deze voorkennis had ik eigenlijk geen enkele verwachting van het gebeuren.
In de ochtend dus met de ferry in zo'n 1.5 uur naar Genting Village. Bijna niemand stapte hieruit. Ik dus wel.
Maar......het was zonnig !!! Mijn huisje lag aan dat niets voorstellende strand.

Maar aangezien je voor zonnen maar 2 vierkante meter nodig hebt, is dat ook geen probleem.
Eerst kreeg ik de lunch die bij het pakket hoorde. Echt abnormaal veel. Ik voelde me net een kalkoen vlak voor de kerst.
Daarna snorkelspullen gehuurd en zo'n 1.5 uur gesnorkeld. Erg mooi. Bij de koraalriffen.
Weliswaar niet de mooiste, maar ik vond het wel de moeite waard. Allerlei kleuren vissen gezien.
Een soort had zo'n beetje alle kleuren in zich. Helaas geen onderwatercamera, dus ik zal het met de herinneringen moeten doen.
Ook zag ik nog het regen/onweer front op zo'n 10 km afstand langskomen.
Terug bij het chalet, lekker lezen op het balkon. Lekker relaxed. In de avond bij het diner kreeg ik nog meer te eten.
Daarna nog even het plaatsje ingelopen en inderdaad was er geen zak te doen.
's Nachts heeft het noodweer Genting village aangedaan, maar toen lag ik lekker droog.

De volgende dag werd er om 8.15 aan mijn deur geklopt. Hoewel men zei dat het ontbijt van 8.00 - 9.30 was, had men mij al om 8 uur verwacht.
Ik was toch al wakker, dus maakte me niks uit. Het was weer droog deze ag, hoewel enigszins bewolkt.
Wel weer gesnorkeld, maar het zicht was wat minder. Daarna nog een paar uur door de jungle naar het andere dorpje gelopen en vice versa.
Dat dorpje stelde eerlijk gezegd nog minder voor. Dus het kon nog slechter.
Om 4 uur met de speedboot terug naar Mersing.

Vandaag ga ik om 12.00 uur weer richting Singapore en is het hoofdstuk Maleisie afgsloten.

Should i stay or should i go now

Mijn hotel ligt niet al te ver van een moskee, dus ergens heel vroeg in de ochtend werd ik al wakker gezongen/gesproken/gerapped. Ik ben er nog steeds niet achter wat het is, maar zo te horen had die man het heel erg moeilijk.
Alleen had hij mij daar niet mee lastig moeten vallen. Afijn, later toch nog in slaap gevallen.
Na ontbijt voor de laatste keer langs bij de touragent. Opnieuw beweerde de jongen dat er nog helemaal niemand iets had geboekt. Maar direct nadat hij dat zei reageerde een meisje op dat kantoor. En ik begreep al dat er dus wel wat geboekt was. Alleen was dat niet bij die jongen gebeurd, vandaar dat hij niets wist.
Ik heb dus ingeschreven voor die tour hoewel het niet helemaal was wat ik had gewild. Maar beter iets dan niets en deze tour ging wel naar het gebied dat ik ook voor ogen had.
Om 10.30 uur opgepikt. Naast mij bleek nog een stel uit Adelaide de tour te doen.
Eerst naar de Kenyir Dam. Deze is ongeveer 20 jaar geleden aangelegd en het gebied erachter was veranderd in een groot aantal meertjes met een totaal nieuw eco-systeem. Ik had hier graag doorheen gevaren, maar nu bleef het bij wat foto's maken van de dam en het stuwmeer bekijken.

Daarna ging de tour naar de Sekayu waterval. We zouden daar eerst lunchen, maar gezien de donkere lucht stelde ik voor om eerst de kleine jungletrekking van ongeveer 20 minuten naar de top van de waterval te doen.
Was een leuk tochtje, lekker zo nu en dan klauteren en klimmen, alleen had ik met mijn sandalen de verkeerde schoenen aan. Maar het was nog enigszins droog, dus het ging wel.
Boven aangekomen nog even gezwommen bij de waterval en toen barstte de regen los. Alle sluizen gingen open en de weg terug was geen echt pretje. Soms spekglad en aangekomen bij de lunchplek door en door nat.

Ook bleek iedereen leeches te hebben, alleen ik met mijn blote voeten in de sandalen had niks....... dacht ik........
Dus toch nog een keer goed gekeken en de sandalen uit, bleken er onder de band van de sandalen twee van die krengen in mijn voeten te zitten. Een hele vette en een wat kleinere. Ik heb ze direct los getrokken, maar het bloedde behoorlijk.
De gids had gelukkig nog wat papier om het te stelpen.
Het zijn echt rotbeesten. De aussies hadden gewone schoenen en lange broeken, maar ook zij zaten onder de leeches. Mij een raadsel hoe ze daar komen.
Volgende keer dus weer gewoon mijn bergschoenen aan als ik in de jungle ga lopen.
Terug nog even met de aussies wat gedronken en daarna een busticket gehaald voor Kuantan, weer een stukje lager.

Volgende ochtend......@#$%#@@# ja hoor, de lokale Ali B. Hazes heeft het weer te pakken. Ik kijk op mijn horloge en het is 10 over vijf in de ochtend. Volgens mij staan de luidsprekers nu voluit. IK WIL SLAPEN, EIKEL!!! En ik zit niet te wachten op dat gejammer van jou!!!
Een half uur lang heb ik het aan moeten horen. Toen was het even stil en begon ie weer, alleen nu op een wat normaler aantal decibels. Je zult hier maar wonen......
Nou ja, 10 uur met de bus naar Kuantan. Een rit van bijna 5 uur. Daarna naar mijn eerste keuze hotel. Was nog plek. FF kamer kijken, zie nog net een of ander diertje wegschieten op de hal. Kamer was niet zo bijzonder, veel achterstallig onderhoud. Maar toch maar genomen aangezien ik geen zin had naar een ander hotel te zoeken.
Daarna naar de VVV. Ik wou graag een tour doen naar Chini-lake. Maar ook hier weer hetzelfde verhaal. 1 persoon doen ze niet. Wel was er eerder die middag nog 1 persoon geweest die hetzelfde wou, alleen hadden ze de gegevens niet opgeschreven voor het geval er nog iemand wou. Wel opperde de man om ede lokale bus te nemen naar Chini, daar een taxi naar het meer en daar een boot te nemen. Maar ik moest wel op tijd terug zijn, anders zou ik de laatste bus missen.
Klonk op zich goed, maar toen ik zag dat het dus ruim 100 km met de lokale bus was, heb ik ervan afgezien. Sowieso zijn die bussen voor aziaten gemaakt, en daarnaast gaan die niet echt snel. Dus dat zou al 2 x 2.5 uur betekenen. Dan blijft er niet zoveel meer over.
Terug naar hotel, en toen zag het eerdere dier in vol ornaat: een vette rat. Misschien dat het de huisrat van het hotel was, maar ik moest wel even slikken.
In de avond eten bij een foodcourt en voetbal kijken in een ander hotel.
Heb ik slechts 1 helft volgehouden omdat men het geluid had afgezet en ondertussen een karaoke show bezig was. Was meestal niet aan te horen. Ik vroeg me nog even af wat erger was. Die lokale Ali B. Hazes van de moskee of deze karaoke.
Ik kies dan toch voor Ali.

Vandaag, zondag dus geen trip naar het Chini-Lake. Het is een alternatief programma geworden. In de Lonely Planet stond dat er op zo'n 8 km van mijn hotel een strand bevond met ook wat walking-trails. Aangezien ik geen strandmens ben en de hele dag de tijd had, ben ik maar daar naartoe gelopen. Beetje lezen in de schaduw, een stukje langs de jungle gelopen en maar liefst 45 minuten op het strand gelegen.
Dat is meer dan de afgelopen 4 jaar tesamen. toen zag ik een inmiddels bekende bewolking komen en heb alles ingepakt. Mooi op tijd, want het was weer zo'n tropische bui. Toen het droog was ben ik weer de 8 km teruggelopen. Zo heb ik toch nog de nodige kilometers gemaakt en de dag gevuld.
Als alles goed gaat zit ik morgen in Mersing. Ik wil daar weer een poging tot een paar georganiseerde tours doen. Ik vrees het ergste.
Maar dat lezen jullie later wel weer.

Saai intermezzo

Zoals de titel al zegt, nu even heel weinig te melden.
In Alor Setar moest ik om 10 uur met de bus weg. Ongeveer kwart voor tien was ik daar en (toch wel leuk) daar stond Samsia weer, die me uit kwam zwaaien.
Mocht iemand ooit in Alor Setar zijn, dan kun je gewoon vragen naar Samsia.
Volgens mij kent iedereen haar daar. En aangezien ze het leuk vind te praten (dat was wel te merken), is dit een leuke afwisseling.
Toen een rit van maar liefst 8 uur naar Kota Bahru, vlak bij de grens bij Thailand.
De enige reden voor mij om dit te doen was omdat een rechtstreekse rit naar Kuala Terengganu alleen in de nacht mogelijk was. Dat zag ik helaas niet zitten.
Om 21:00 uur weg en om 5 uur in de morgen aankomen. Dan maar een tussenstop in Kota Bahru.
Onderweg erg mooi landschap gezien, jungle en bergen. Alleen kon ik hier niets over vinden in de Lonely Planet. Blijkbaar is dit dus een gebied wat nog niet door toeristen is gevonden, dan wel zijn hier toeristen heen gegaan die nog niet zijn teruggevonden. Geen idee.
In de Lonely Planet stond wel een klein kaartje van Kota Bahru en dus kon ik zien dat we via het centrum naar het eindstation reden. Ik moest toch in het centrum zijn en kon dus mooi eerder uitstappen. Anders had weer vervoer moeten regelen naar het centrum.
Ook in de Lonely Planet (lijkt wel reclame, maar het is gewoon een handig boek) stond een hostel dat me wel wat leek. Vlakbij het busstation, dus makkelijk voor de volgende dag. Toen ik uitstapte heb ik eerst een kaartje naar Kuala Terengganu gekocht en toen wou ik naar het hostel uit de LP.
Werd door man aangesproken, die touristen hielp. Toonde me waar ik moest zijn, maar werkte eigenlijk officieel voor een ander hotel. Dat lag er tegenover, dus uit beleefdheid even meegegaan om te kijken.
Bleek amper 3 jaar open te zijn en zag er picobello uit. En dat voor een hele redelijke prijs. Dus mijn plan maar gewijzigd en hier ingecheckt.
Kamer met dubbelbed, airco, badkamer, t.v. en gratis koffie voor maar lieft 12 euro..... Naam van het hotel is de Pesona Inn, mocht iemand nog mensen kennen die naar Kota Bashu gaan.
Ik verwacht dat dit hotel wel voorkomt in de volgende editie van de LP.
Voor de rest alleen nog even de buurt wat verkend en noodles gegeten.

Volgende ochtend (vandaag) om 8.30 naar Kuala Terengganu, tenminste volgens het kaartje. Juist toen ik begon te twijfelen of ik wel goed zat (er stond nergens iets aangegeven) kwam de bus (zo'n 20 minuten te laat).
Ritje van 3 uur naar Kuala Terengganu. (Weer) uit de lonely planet een ho(s)tel gehaald, maar dit had ook een tourorganisatie en cafe erbij. Alles in 1, dus.
Ontzettend grote kamer, lijkt wel een kantoor te zijn geweest. Alleen jammer dat een of andere junk ondanks het rookverbod toch had zitten roken. Absoluut niet prettig.
Hierna naar de tourorganisator, maar helaas weer hetzelfde verhaal als eerder in Cameron Highlands. Voor 1 persoon geen tours. Minimaal 2 personen. En aangezien het seizoen bijna is afgelopen waren er ook geen tours beschikbaar waar ik bij aan kon sluiten. En juist vanwege de vele mogelijke tours was ik zo snel vanuit Kota Bahru hiernaar toe gegaan. Een flinke tegenvaller dus.
Ik heb nog wel gezocht naar andere organisatoren, maar niets gevonden.
Morgen nog een keer vragen en als er weer niks is, ga ik weer een stukje verder richting Singapore. Ik ben bang dat ik de komende dagen niet veel zal ondernemen.
Maar dat lezen jullie nog wel.

Island Hopping

't is al weer een tijdje geleden merk ik, want inmiddels zit ik tijdelijk in Alor Setar omdat ik vandaag niet verder kon komen op mijn trip naar de oost-kust.
Laatste keet had ik gemeld dat ik op het eiland Penang was. Ik had me voorgenomen om dit eiland per fiets wat beter te leren kennen. Een fietsverhuurder was snel gevonden in de buurt van het hotel, maar de fietsen waren van het formaat aziatisch.
Zelfs met zadel op de allerhoogste stand kon ik mijn voeten nog plat op de grond zetten. Toch maar op weg met de fiets en maar kijken hoe het ging.
Ik had van te voren een mooi rondje in gedachten waarbij ik ervan uitging dat het alleen in en om Georgetown druk zou zijn. Helaas dus. Het was overal ontzettend druk. Geen leuke weggetjes, maar alleen de hoofdweg waar de motoren en auto's me van alle kanten voorbijraasden en dankzij de uitlaatgassen was het absoluut niet aangenaam. Eigenlijk gekkenwerk.
Op een bepaald moment ben ik me maar aan gaan passen en zelf ook voorrang gaan nemen. Fiets overal tussen drukken en hopen op het beste.
Alleen het produceren van de uitlaatgassen lukte me niet. Eerste stop was Penang Hill. Eerst een stukje klimmen met de fiets en daarna met de kabelbaan omhoog.
Na dat kleine stukje klimmen met die vochtge warmte heb ik volgens mij wel een paar liter vocht verloren. Echt niet normaal. Eerst een paar minuten opdrogen en de handdoek gebruiken.
Vervolgens met kabelbaan omhoog waarbij ik de ervaring van sardientjes kon ondergaan; volgepropt met mensen. Bovenop helaas wat heiig en dus weinig uitzicht.
Wel even naar Hotel Bellevue geweest waar ze een hele grote soort duizendpoot hadden lopen en een slang in de boom zat. Daarna maar weer terug naar beneden en op weg naar de volgende stop, de Kek Lok Si tempel. Dit is een van de grootste boedhistische tempels. Maar ook al was die nog zo groot, ik presteerde het om het complex voorbij te rijden en aangezien ik geen zin had om om te keren ben ik maar doorgereden.
Alleen raakte ik steeds meer ge-irriteerd door het verkeer en de uitlaatgassen. Daarnaast fietste die veel te kleine fiets ook absoluut niet lekker. Ik ben dus op een bepaald moment maar omgedraaid en kon zoedoende toch nog een bezoek aan die tempel brengen. Was inderdaad erg indrukwekkend, maar ik heb wel het gevoel dat ik nu genoeg van die dingen heb gezien.
Ik heb de fiets teruggebracht en ben nog even het plaatsje ingegaan. In de avond heb ik eens een keer GEEN rijst gegeten, maar een lekkere pizza !!
De tweede volle dag op Penang wou ik lekker rustig aan doen. Aangezien de meeste mensen naar Penang komen voor het strand leek mij het ook wel wat om daar eens te kijken. Toch maar besloten om opnieuw te proberen een fiets te charteren. Het meest beroemde strand was namelijk maar zo'n 15 km ver.
Maar waar ik ook kwam, nergens wist men waar je fietsen kon huren. Wel noemde men steeds de zaak waar ik gisteren was, maar die had dus geen fiets op mijn lengte.
Inmiddels had ik al weer heel wat kilometers te voet afgelegd en kreeg wat dorst. Ik liep dus weer zo'n shopping centre in en werd getrokken door folders over voet-reflexologie. Ik had die al vaker zien hangen, maar vond de prijs toen veel te hoog. Nu was het behoorlijk betaalbaar (4,5 euro voor een half uur), dus ik ben ergens naar binnen gestapt om het eens te ervaren.
Het is gebaseerd op bepaalde drukpunten op de voet waarbij ervan uitgegaan dat elke plek een connectie heeft met een of ander lichaamsdeel/orgaan. Dus een soort acupunctuur principe. Ik moet zeggen dat ik het heel erg interessant vond. Sowieso was het wel aangenaam om na al dat geloop de voeten eens onderhanden te nemen, maar ook verbaasde het me dat die man kon zeggen dat ik problemen heb met de knieen, de schouders en dat ik onregelmatig eet. Hmmmm, dat klopte inderdaad aardig. Ik vroeg ook door over het gebeuren en al met al werd het een behandeling van bijna 1.5 uur.
Ik kreeg na afloop zelfs een originele poster mee over al die drukpunten omdat ik zo geinteresseerd was. Natuurlijk verwachtte ik als westerse toerist 3 x zoveel te moeten dokken aangezien het 1.5 uur was, maar ook dat was niet het geval.
Ik heb zeker de intentie om hier wat meer over te weten te komen.
Afijn, hierna ff eten en toen was het niet meer de moeite naar het strand te gaan. Weer de benenwagen genomen en andere delen van het plaatsje bekeken en de vochthuishouding op peil gebracht in een engelse pub vlakbij het hotel. Toen ik daar wegging was er weer eens een tropische regenbui. Ik hoefde maar 100 meter, maar ben toch door en door nat in het hotel aangekomen.
In de pub bleek men een groot scherm te hebben waar engels voetbal op uitgezonden zou worden. Dus die avond heb ik daar besteed.
Toen was het hoofdstuk Penang min of meer voorbij aangezien ik de volgende dag naar Kuah op het eiland Langkwai zou gaan.
Ik zit dus daar voor het vertrek op de ferry en ja hoor, wie komen daar aan.... de groep ieren. Die hadden besloten om toch niet naar Terengganu te gaan, maar naar Penang en Langkawi.
De overtocht duurde zo'n 3 uur en vervolgens ben ik naar het Eagle Bay hotel gelopen. Hier had men nog wel een kamer beschikbaar. De ieren gingen naar een plaatsje bij het strand en die zwaaiden onderweg nog even vanuit hun gecharterde minibus. Nu verwacht ik ze echt niet meer te zien.
Bij aankomst in het hotel heb ik nog even de gestresste toerist uitgehangen, door direct een middagtour te willen boeken en een paar tours voor de volgende dag.
Snel het plaatsje in naar een tour-operator, maar dat bleek een half uur lopen te zijn. Die bleken geen tour te hebben in de middag, dus heb ik maar lekker rustig aan gedaan in de middag. Wel heb ik 3 halve dag tours geboekt. Dit hield wel in dat ik pas dinsdagmiddag naar het vasteland zou gaan i.p.v. in de ochtend. Maar ik heb de tijd en zal wel zien waar ik dan terechtkom (inmiddels is dat dus Alor Setar).
Deze middag ook nog even een zweeds stel gesproken die ook zeiden dat de oostkust veel regen had. Hij was ook nog eens een voetbalfan en was verbaasd dat ik zijn woonplaats (Helsingborg) kende. Maar dat is niet zo moeilijk aangezien ik ook voetbalfan ben en wist dat Henke Larsson daar vandaan komt.
Ik vind het overigens wel grappig dat ik zoveel met mensen in aanraking kom. Is blijkbaar normaal als je alleen reist. Ik zou echt niet meer weten met welke nationaliteiten ik heb gesproken. In ieder geval heel wat.

Ok, dan nu de eerste halve dag tour. Groep van 8 personen. 4 engels/indiaas, 2 tunesisch en 1 maleis. Eerst een stuk met de auto over het eiland naar de boor, vervolgens met de boor door mangrove oerwoud naar een 'fishfarm'.
Heel erg interessant om mee te maken. Zo mocht ik mijn vinger in de mond steken van een of ander krab/kreeft-achtige vis.
Ook waren er vissen die hun prooi beschieten met water en wanneer dat in het water valt eten ze die op. Bij deze vissen moest ik een stukje brood om de vinger doen en zo'n 10 cm boven het water houden. Daarna sprongen ze uit het water en aten het brood van de vinger. Erg grappig. Ook mocht ik een rog over het hoofd aaien.
Toch een aantal dingen die je niet dagelijks doet. Hierna door een grot gevaren en vervolgens zee-arenden voeren. Voedsel op het water uitgestrooid en dan namen die arenden een duikvlucht om het voedsel op te pakken. Was ook weer een schitterend gezicht.
Daarna nog even de zee opgevaren en een wandeling door een grot en afgesloten met een bezoek aan het Tanjung Rhu strand.
Inmiddels was het flink laat geworden en moest de gids even de chauffeur van de volgende tour bellen om te vragen of die op mij wilde wachten. Dus terug naar hotel, hotel in, hotel uit en de middagtour. Deze ging lang Underwaterworld (een soort aquarium), daarna zou een bezoek aan een strand zijn, maar die ging vanwege de verschrikkelijke regen niet door.
Hierna naar een Gamat-fabriek. Dit is een of andere zee-komkommer met hele geneeskrachtige werking. Hiermee helen wonden veel sneller dan normaal.
Daarna volgde nog het Mashuri memorial. Deze vrouw wordt min of meer aanbeden door mensen uit Thailand en heeft een hele grote betekenis voor Langkawi.
De trip werd afgesloten met het Eagle Square, het symbool van Langkawi. En zo was er weer een dag om.

De laatste halve dag tour was dus vanmorgen. Om 8 uur al opgepikt en onderweg nog 4 mensen opgepikt. We hadden een vrouwelijke gids die haar dag niet echt had. Vergat eerst bijna twee mensen op te pikken, reed twee keer het te bezoeken punt voorbij en wou me aan het einde bij het verkeerde hotel afzetten...
Omdat de krokodillen-farm pas 10 uur open ging moest ze ook nog eens de tijd zien te vullen. Dus liet ze eerst maar een jachthaven zien waar we foto's konden maken. Vervolgens stelde ze voor om een ander strand te bekijken dan die op het programma stond en daarna reed ze nog eens langs een watervalletje. Daarmee was de tijd genoeg gerekt om de krokodillen farm te bezoeken. Was een leuke ervaring waarbij het voederen van die beesten het mooiste was om te zien.

Hierna een bezoekje aan een maleisisch huis en hot spring. Aansluitend naar een tentoonstelling over de prime-minister.
Ik had het idee van een Jan-Peter Balkenende en besloot mijn fototoestel maar achter te laten. Leek me niet echt de moeite waard. Maar het viel me mee. Veel mooie spullen te zien. HEt schijnt dat deze man Langkawi groot heeft gemaakt, vandaar dat men als eerbetoon deze gallery had gebouwd.
Als laatste nog een wildlife park. Hier voer gekocht voor de dieren en het was inderdaad leuk als bepaalde dieren uit je hand aten. Daarna was de trip afgelopen. Ik had onderweg nog wel even met de gids gesproken en die zei dat ik beter via Kuala Kedah kon reizen dan via Kuala Perlis. Daarom een kaartje voor die ferry gekocht en een overtocht van 1.5 uur. De beenruimte was hier nog minder dan in een vliegtuig. Ik zat echt helemaal opgevouwen. Was dus blijkbaar weer alleen voor aziatische personen gemaakt. In Kuala Kedah de bus gepakt en vervolgens in Alor Setar de taxi naar het busstation dat 4 km buiten de stad ligt.
Onderweg zag de chauffeur een bekende en die heeft ie ook meegenomen. Dat bleek Samsia te zijn, een moslimvrouwtje. Zij sprak heel redelijk engels en was erg vriendelijk en behulpzaam. Heeft me geholpen met een kaartje naar Kota Bahru, het vinden van een hotel, het eten en het vinden van dit internet cafe.
In het internet cafe nog even gesproken met een FIFA voetbalmakelaar. Die woonde met z'n vrouw in Singapore en wou mij wel onderdak verlenen en rondleiden in Singapore. Hij bleek vroeger nog samen gespeeld te hebben met George Weah (voor de niet-kenners: voetballer van het jaar geweest, AC Milan). Leuk aanbod, ik zal wel zien wat ik ermee ga doen. In de avond nog even buiten op straat gegeten, kwam ik die Samsia weer tegen. Daar nog een tijdje mee gesproken en toen dus mijn internet blog maar afgemaakt.
Als het goed is ga ik morgen dus naar Kota Bahru. Ziet er qua weer niet zo mooi uit, maar dat zie ik morgen dan wel.
Tot de volgende keer.

Cameron Highlands 2

Deze keer een bijdrage vanuit Georgetown op het eiland Penang. Eigenlijk een dag eerder dan gepland, maar dat had alles te maken met het verschil tussen theorie en praktijk. Toen we gisteren de tour boekten was de verwachting dat de hele groep ieren mee zou gaan aangevuld met nog een paar engelsen.
Toen ik in de ochtend stond te wachten en slechts 1 busje zag naderen was mijn eerste gedachte dan ook dat het andere busje al op weg was. Maar dit bleek alles te zijn. 4 ierses en 1 engelse.
De reden dat het er zo wenig waren was de letter 'B' voor 'IER'. Men had de dag en avond iets te veel genuttigd. Daar zjn ieren nu eenmaal om bekend.
Dus mijn plan om deze ochtend te vragen naar wie er zin had in een jungletrekking de volgende dag gng niet door.
Dan maar na de tour even bij de informatiedesk langs en kijken of ze nog mensen hebben voor een jungletrek dan wel de trekking om de zonsopgang te zien.
De tour bestond uit veel zitten in het busje met zo nu en dan een uitstapje. De eerste zou de hot springs zijn. Toen we uitstapten zei de gids zelfs 'Here are the hot springs, but they are not nice'. En dat klopte inderdaad. De oorspronkelijk hot sprngs uit de folder waren namelijk bijna uitgewerkt. En dus moest hij ons hierheen sturen. We hebben dus direct hierover geklaagd. Had hij wel even mogen zeggen, dan konden we het eventueel overslaan. Als tegemoetkoming bood hij toen aan om aan het einde van de tour naar een paar andere hot springs te gaan. Weliswaar met entree, maar dat is niet de moeite.
Hierna een utstapje bij een chinese tempel. Dit was wel de moeite waard. Een joekel van een complex voor een groot deel in de rotsen uitgehouwen. En als je naar binnenging bleek daarachter nog een flink deel in de rotsen te zitten. Zeker de moeite waard.
Daarna weer een deceptie: Kellie's Castle. Weinig aan te zien en heel weinig informatie. Alleen van buiten wel aardig om te zien.
Daarna zouden we naar Gua Temperung gaan. Dit was eigenlijk de reden om deze tour te boeken. Lekker weer de grotten in en deze keer had ik schone kleren meegebracht.
Eerst nog even gelunched en toen naar de grotten. Men had 4 tours. De eerste was maar halverwege de trappen, de tweede ging tot de top van de grot. De derde werd pas interessant. Een deel door water en door allerlei gangen. De vierde tour zou het hele grottencomplex beslaan en zou 4 uur duren. Dus we gingen dan maar voor de derde. Bleek die niet meer te kunnen na 12 uur........ (zucht). Dus toen maar de tweede gedaan. Op zich wel aardig, maar de teleurstelling over het niet doorgaan van die andere overheerste. Als we dit geweten hadden hadden we deze als eerste kunnen doen, dan wel een paar mindere dngen overslaan.
Hierna nog een bezoek aan een hele mooie waterval. Weliswaar in de regen, maar desondanks zeer de moeite waard.
Nu was eigenlijk de tour afgelopen, maar de gds brach ons nog naar de Hot Springs. We mochten hier niet met anderen over praten omdat hij anders problemen kon krijgen. Dus lekker zo'n anderhalf uur in de hot springs gezeten. Daarna was het nog een lange rit terug naar Tanah Rata zodat we pas na 2100 uur aankwamen.
En ja, je raadt het al, de informatedesk was dicht. Dus geen kans meer om voor de volgende dag een tocht te boeken. Nog wel even overwogen om zelf dan te gaan lopen, maar gezen de standaard regen in de middag heb ik daar van afgezien. Dus nog even naar het busstation om te kijken voor een ticket naar Penang, Maar die zat ook al dicht.
Dus de volgende ochten bjtijds naar het busstation en er bleek nog ruimte voor de 9.00 uur rt te zijn. Dat was sosieso beter aangezien de reis ruim 6 uur duurt. Anders zou ik pas laat in de avond aankomen en moest ik dan nog een onderkomen zoeken. Om 9.00 uur bij de bus, nog even een tip van een francaise gekregen. Volgens haar zijn de ferries aan de andere kant van Maleisie niet meer in de running. Onderin Maleisie zou nog wel een mooi eiland zijn om naar toe te gaan.
Hier zal ik dus even naar moeten infomeren aangezien ik over een kleine week die kant op wou gaan. De groep ieren kon dus wel eens pech hebben, want die hebben net besloten om nu al die kant op te gaan.
Zoals ik zei, een lange bustocht. Overstappen in Tapah, lang wachten in Ipoh en chaotsche taferelen in Butterworth. De chauffeur zei dat we moesten blijven zitten, maar een local zei dat we de ferry moesten nemen. We (k en de fransen) hebben dus voor de ferry gekozen en dat was een prima keus. Het busstation ligt namelijk 10 km buiten Georgetown en met de Ferry waren we er direct.
In Georgetown een taxi naar het Cathay Hotel en men had daar nog genoeg kamers vrij. Hierna dus de standaard verkenningstocht per voet en alvast een ferry ticket gekocht voor zondag aangezien ik dan naar het eiland Langkawi wil. Maar nu eerst twee dagen Penang.

Cameron Highlands 1

Na Taman Negara, stond dus als volgende de Cameron Highlands op het programma. Ik had weer overnacht in KL in hetzelfde hotel, maar in een andere kamer. En dat heb ik geweten ook. Niet alleen was de brullende airco gemonteerd aan het hoofdeinde van het bed, maar beneden in een naastgelegen bar deed men alle moeite om dit geluid van de airco ruimschoots te overtreffen. En ik overdrijf echt niet als ik zeg dat mijn bed trilde van het geluid. Daar kon ik zelfs niet tegenop snurken.
Dus na een slechte nachtrust naar beneden voor het ontbijt. Kom ik beneden, zit daar een of ander wazig figuur met een 020-shirt aan. En ik moest nog eten ook.
Na die figuur in mekaar te hebben geramd (dat hoort toch zo tegenwoordig?) bleek het een italiaan te zijn. Hij had ontzettend veel voetbalshirts en had maar 1 club en dat was Inter. Hij bleek 4 maanden per jaar les te geven en voor de rest reisde hij heel veel en schreef daar boeken over. Niet echt commercieel, maar gewoon omdat ie dat leuk vond. Toen hij hoorde dat ik uit Nederland kwam zei hij dat ie daar een vriendin had waar hij zo nu en dan langsging. Zij woonde in Zwolle. Of ik daar wel eens van had gehoord........ Erg grappig, zo dichtbij. Zij bleek in Ittersum te wonen wat ik ook wel ken.
Aangezien zijn volgende stop twee weken Melaka zou zijn en hij dus graag met lokale mensen praat om daarover te schrijven heb ik hem maar de info van dat 71 jarige menneke gegeven. Daar moet hij genoeg verhalen uit kunnen halen.
Zo zie je maar, zelfs op een gewone reisdag kan nog wat gebeuren waarover ik kan bloggen. Na ontbijt dus naar bushalte en daar ook weer in gesprek met iemand die ook naar Cameron Highlands ging. Misschien niet zo interessant, maar dit was een Egyptenaar die werkte in Maleisie en binnenkort naar Canada wou om werk te vinden.
Als hij daar drie jaar heeft gewerkt schijnt hij Amerika in te kunnen. Is me wel een flinke omweg. Daarnaast had hij nog een leuke tip over een plek die de moeite waard zou zijn. Ik heb het genoteerd en als ik in de buurt ben kijk ik wel of het uitkomt.
Vervolgens 4.5 uur in de bus waarvan het laatste stuk heel langzaam omdat het een verschrikkelijke kronkelweg omhoog was.
In Tanah Rata was het regenachtig. Ik had al een hotel op het oog en kon op de weg ernaar toe mooi even de kleren met vleermuisshit naar de laundry brengen.
Hotel Cameronian Inn is iets duurder dan de vorige, maar het is een stuk rustiger.
Ik had nog even getwijfeld aangezien ik meende te herinneren dat de ieren in een andere lodge zaten, maar gezien de slechte nachtrust heb ik toch maar voor een rustiger plek gekozen. Die ieren moet ik wel een keer tegenkomen aangezien dit niet zo'n grote plaats is. Vervolgens diverse info verzameld, gegeten, die Egyptenaar weer even gesproken en mijn eerste trip geboekt.
En o ja, ik was nog het belangrijkste vergeten, het is hier heerlijk koel!!!

Volgende dag (vandaag dus) de trip gemaakt. Was een groepje van 9 personen.
Eerst naar een theeplantage. Was wel leuk om dat allemaal te zien. Ook de rit ernaar toe was op zich al een ervaring. De gids was een echte bumperklever en het verbaasde me dat het goed bleef gaan. Daarnaast was het weggetje naar de plantage ook nog eens dusdanig smal dat met om de zoveel meter een inham had gemaakt waar de auto's net langs mekaar konden. Dat gaf best wel leuke situaties. Als je dan ook nog mensen hebt die denken dat zo'n inham een mooie parkeerplaats is.......
Helaas was de fabriek waar de thee werd gemaakt deze maand dicht. Dus moest alles via een filmpie getoond worden.
Hierna naar een stuk mos-bos. Dit vond ik helemaal speciaal om de zien. Eerst kregen we al uitleg over een aantal planten en wat je ermee kon doen, daarna door het bos. Echt schitterend hoe dat mos overal overheen was gegroeid.
Toen we het bos uitkwamen moesten we een stukje lopen naar de top waar een uitkijktoren stond. Ik had nog net mazzel. Toen ik er aan kwam was er nog uitzicht naar 1 kant. De anderen die amper een minuut later kwamen zagen alleen maar mist.
We kregen nog een versnapering en hierbij even met een amerikaase gesproken die ook in Australie en Nieuw Zeeland was geweest. Die had ook weer wat leuke tips voor me.
Na deze ervaring gingen we weer naar een Orang Asli dorp. Toen ik aankwam vond ik het al een stuk minder dan die in Taman Negara. Hier gewone huizen gedeeltelijk van steen. Het bleek ook dat deze mensen nog wel hun gewoonten en gebruiken hadden, maar steeds meer opgingen in de cultuur van de mensen die daar wonden.
We zouden nog wat demonstraties krijgen, maar die vielen in het water omdat het met bakken uit de hemel kwam vallen.
Terug in het plaatsje ben ik weer wanhopig lang een paar tour-organisaties gegaan. Ik wil namelijk een jungle trekking doen en ook nog een tour waarbij je door het grootste grottenstelsel van Maleisie gaat. Maar overal hetzelfde antwoord. Je moet met meerdere personen zijn. Met 1 persoon wordt het niet georganiseerd.
Toen maar besloten te gaan lunchen en op weg daarheen hoor ik ineens mijn naam roepen. Bleken Maggie en Kim van de ierland groep te zijn.
Hoe het ermee ging ? Ik legde uit dat ik baalde dat men niets wil organiseren voor 1 persoon. Bleek dat men het er in de groep over had gehad om precies die dingen te gaan doen die ik dus ook had gepland. Alleen waren de meesten weg met een trip en zouden pas eind van de middag terugkomen. Eerder konden we dus niet overleggen.
Ik zei dus dat ik dan maar zou wachten met verder zoeken en zou eind van de middag wel naar hun hostel komen.
Zo zie je maar, de oplossing komt altijd uit een andere hoek dan je verwacht.
En daarover gesproken, toen ik aan het lunchen was kwam er een vrouw met kind bijzitten aan tafel. Eerst alleen maar engels gesproken, toen ze ineens vroeg of ik uit nederland kwam. Zelf was ze getrouwd met iemand uit Maleisie en woonde al zo'n twintig jaar in dit land.
Ook tegen haar maakte ik de opmerking over jungle trekking en toen kwam zij ineens met het advies om haar buurman rechtstreeks te bellen. Die is namelijk gids en doordat ik rechtstreeks via hem zou kunnen gaan, vangen die organisaties tenminste niks. Dus weer een optie erbij.
Eind van de middag dus naar het ierse hostel, bleek de rest nog steeds niet terug. Idem 1.5 uur later. Maar omdat de organisatie om 20.30 dicht zou zijn hebben we besloten om alvast te boeken. Mochten er meer personen bijkomen, dan moet dat later worden doorgegeven. Dus morgen is ook al volgeboekt. Nu nog even een trekking en anders ga ik zelf wel een stuk lopen dan wel naar de volgende stop.
In de avond kwam ik nog een nederlands stel tegen dat ik ook bij Taman Negara had gesproken. En daar nog even ervaringen mee uitgewisseld.
Dat was het voorlopig weer even. Tot de volgende keer.

Taman Negara

Ik ben weer terug in KL en kan dus mijn verhaal over Taman Negara kwijt.
Vrijdag heb ik een rugzak met spullen opgeslagen in het hotel en ben met de kleine rugzak naar het park gegaan. Ik was al erg vroeg bij het opstappunt samen met twee Singaporezen. Die raadden me aam om naar de Perhentian Eilanden te gaan.
Aangezien ik toch in die buurt kom, zal ik dat dan ook zeker overwegen.
We gingen met een grote autobus naar het park. Dus zo'n 50 personen. Was volgens de organisatie een gemiddeld aantal. De volgende dag zouden er zelfs 4 bussen rijden omdat er een kleine vakantie begint vanwege het einde van de ramadan.
Dus eigenlijk hebben we nog mazzel daarmee.
Eerst zo'n 4 uur rijden naar Kuala Tembeling, waar we alle vouchers kregen en direct aan de overkant konden lunchen.
Daar nog even een paar andere nederlanders gesproken, waaronder een stel dat ook al gelijk met mij op de Petronas Towers was.
Na de lunch nog een uur de tijd en maar was rondgebanjerd, hoewel er niks te zien was en aansluitend maar lekker in een stoel gaan zitten wachten bij het buro van de organisatie.
Toen ik daar zat kwam de groep van 11, die ook in de bus had gezeten, langs.
Dat bleken 10 ieren/ierses en 1 kiwi te zijn die in ierland werkte. De meesten hadden de studie afgerond en nu gingen ze een flink aantal maanden door Azie trekken om vervolgens een jaar in Australie te gaan werken.
Dus dat ene magere jaartje van mij valt nog best mee......
Afijn, toen dus verder per boot over de rivier door de jungle. Daarbij zat ik naast een Amerikaan uit LA, die met zijn vrouw/vriendin twee jaar in Maleisie is gaan wonen om les te geven. Dat is ook een leuke optie voor als je een land wilt bekijken.
Maar ja, wie zit er nu op lessen 'dom ouwehoeren' te wachten. Dus deze optie valt voor mij af.
Na 2,5 uur in de boot aangekomen in het NP. Hoewel in de Lonely Planet stond dat die boottocht zo de moeite waard was, vond ik het eigenlijk wat te lang. Wat weinig variatie. Maar misschien ben ik inmiddels wel verwend.
Bij aankomst op het drijvende restaurant kregen we allerlei info en instructies en kon ik naar mijn oderkomen. In tegenstelling tot de meeste anderen lag die van mij buiten het plaatsje. Maar er reed een shuttle-dienst die op afroep beschikbaar was.
Mijn 'chalet' in de jungle was niet veel meer dan een houten 2 onder 1 kap. En ook nog eens luidruchtig. Kon de buren bijna letterlijk verstaan (als ik maleisisch kon). Dus die hebben dan twee slechte nachtrusten gehad als ik weer eens bezig was met het omzagen van de bomen.
De douche leek er later aan vast gebouwd en was gescheiden van de buren door houten planken. Dus ook daar was weinig privacy.
Ach, het is maar voor een paar nachten. Dus vervolgens met de shuttle naar het restaurant en het diner. Hierbij kwam ik weer bij de ieren te zitten.
Na het eten hadden we een 'jungle walk', die niet echt veel voorstelde. Wat spinnen, wandelende tak en lichtgevende paddestoelen.
En nog naar een of ander uitkijkpunt waar wel eens dieren zouden zijn te zien. Maar nu dus niet. Eigenlijk een beetje teleurstellend en zo dacht iedereen erover.
Hierna weer terug naar de Lodge, samen met 4 mensen uit KL. Dasr hebben we de rest van de avond nog zitten teuten en was het wel leuk om die verschillen tussen nederland en maleisie te bespreken.

De tweede dag begon met ontbijt bij de lodge waar ik verbleef. De rest had ontbijt in het restaurant. Daarna naar het restaurant waar weer een programma onderdeel zou zijn. Men had het programma behoorlijk omgegooid vanwege feest i.v.m. einde ramadan.
De dag ervoor had ik al aan de gids gevraagd hoe het programma eruit zou zien. Zoals hij het zei zou het volle bak zijn. Eerst per boot, vervolgens om 12 uur de jungle trekking en we zouden half drie terug zijn. In mijn gesprek met de 4 uit KL gaven ze aan dat de grottentocht zo mooi was geweest. Die was om 3 uur, dus dat paste precies.
Toen ik over de grottentocht begon met de gids kreeg ik te horen dat ie dat na de boottrip zou latenw eten. Dus eerst die boottrip door een aantal stroomversnellingen waar men natuurlijk dwars op de golven af ging zodat je zeiknat werd. Maar dat is niet zo'n probleem met die temperaturen.
Daarna een bezoek aan een zogenaamde Orang Asli dorp. Die mensen leven nog gewoon in het oerwoud. Ik vond dat ontzettend leuk om te zien en te horen. Ze blijven maar een tijdje op dezelfde plek en wanneer de natuurlijke voorraden minder worden of wanneer er iemand uit de stam overlijdt, trekken ze verder en bouwen ze weer andere hutten.
Ook lieten ze zien hoe je snel vuur maakt en hoe ze pijlen maken die ze voor de jacht gebruiken. Daarna mocht iedereen die het wou zelf met zo'n bamboeblaaspijp op een doel schieten, wat me redelijk goed afging. Echt heel interessant en zeer de moeite waard.
Na dit bezoek weer met de boot terug naar het restaurant en daar zegt de gids doodleuk dat om 3 uur de canopy wandeling en jungle trekking zou zijn. Dus geen grotten. Toen maar terug naar de Lodge om droge kleding aan te trekken.
Tegen drie uur moesten we weer naar het restaurant, maar dat liep wat uit omdat de 4 uit KL allemaal nog lekker lagen te slapen toen we weg moesten. Ik heb ze dus wakker moeten maken. Onderweg begon het wat te regenen en dat was voor de organisatie de reden om de wandeling af te lassen. En zo kreeg ik dan toch mijn gewenste grottentocht. Vanwege het aflasten van de trekking gingen helaas meerdere groepen richting de grotten. Was niet echt leuk meer. Maar onze gids wist ons toch met voorrang naar binnen te krijgen. Ik zat weer in een groep met een aantal van die uit ierland. Twee van hun gingen terug. Een omdat ze bang was voor slangen en de ander omdat ze claustrofobie had. Zelf vond ik het een fantastische ervaring. Lekker kruipen en klauteren over stenen en door de vleermuizenshit...... Op een plek was het zo nauw dat ik met mijn rugtasje er niet doorheen kon. Dus moest eerst die tas opzij geschoven worden en toen ging het net. Ik ken mensen die daar dus nooit doorheen komen.......
Op een paar plekken in de grot hing het helemaal vol meer vleermuizen. Heel mooi om te zien. Jammergoenoeg was ik zo smerig dat ik maar 1 foto heb gemaakt.

De kleren konden na afloop eigenlijk direct de was in, maar dat komt wel op mijn volgende plek waar ik weer een paar dagen hoop te zijn.
Na deze hele mooie ervaring snel omkleden in de lodge, terug voor eten en in de avond een 4WD night safari. Dit veel weer verschrikkelijk tegen. Bijna niks gezien en de 4WD ging ook niet echt spectaculair. Daarna terug naar de lodge en toen bleek het hele toilet vol te zitten met mieren. Ben wel 5 minuten met een slang (van plastic) bezig geweest om ze allemaal weg te krijgen. Dat was het wel zo'n beetje voor deze dag.
De laatste dag van de trip (vandaag dus) weer terug naar KL.
Ik vond de trip al met al wat tegenvallen. Ik had wat meer insekten verwacht. Maar dat viel erg tegen. Volgens de mensen daar had het met de regen van de afgelopen tijd te maken. Vandaar dat het aantal muggen mij ook tegen- dan wel meeviel.
Voor mij waren het bezoek aan die inboorlingen en de grottentocht de hoogtepunten.
Mu maar eens kijken wat me in Cameron Highlands te wachten staat. Waarschijnlijk kom ik daar die groep ieren wel weer tegen, want die hebben voor een groot deel dezelfde route als mij gepland.

KL 2 (Invitation days?)

Daar is ie weer een keer. Kuala Lumpur zit er bijna op. Morgen foetsie voor een tour naar Taman Negera, daarna hier nog een keer overnachten en door naar Cameron Islands.
Dus een mooie gelegenheid om even de blog bij te werken.
Take-Two van de Petronas Towers was was succesvoller. Ik was nu al om 10.30 aanwezig en begreep toen ook hoe het werkte. Men geeft per dag een beperkt aantal kaarten (gratis!!!, nederlanders) weg. Ik had wel zoiets gelezen, maar ging ervan uit dat er daarna nog kaarten gewoon verkocht werden. Aangezien ik geen zin had om de nacht ervoor al met een slaapzak voor de deur te gaan liggen had ik dus de eerste keer de tijd genomen en me niet druk gemaakt of ik wel een gratis ticket zou krijgen.
Afijn, nu had ik mijn ticket binnen. Alleen was ik pas om 12.15 aan de beurt. Een kleine streep door de rekening aangezien ik meer wou doen die dag. Dus eerst maar rondgeslenterd in het shopping-centre onder de Towers.
Om 12 uur was ik terug en stond even te wachten. De cassiere herkende me nog en had net haar shift erop zitten en vroeg wat ik vond van KL. Eerlijk gezegd vond ik het wat te druk. Waarop zij de verklaring gaf dat de Ramadan bijna voorbij was en iedereen inkopen aan het doen was om over een paar dagen het einde van de ramadan te vieren.
En ze vroeg nog of ik nog in KL was rond die tijd. Nee dus, ik zit rond die tijd in Taman Negara. Waarop ze antwoordde dat ze me had willen uitnodigen om dat einde van de ramadan te vieren..... (Invitation-1).
Vervolgens heb ik een 3D filmpje gezien over de Petronas Towers en ben daarna zo'n 10 minuten op de brug tussen de torens geweest na eerst een vliegtuigcontrole te hebben gehad. Alles wordt gescand en je moet ook nog eens door zo'n detector lopen.
Nauwkeurig ging het blijkbaar niet. Een nederlandse vrouw voor me moest haar fles water inleveren en bij mij hadden ze niks gezien.
Hierna wou ik nog even het achterliggende park ingaan om nog een paar foto's te maken van die Towers. Onderweg werd ik toen aangesproken door 2 chinese meiden.
Waar ik vandaan kwam, hoe ik heette, wat ik deed. Afijn, ze zeiden dat hun zus over een maand naar Amsterdam ging in de verpleging en die zus en haar moeder waren erg ongerust over Amsterdam. Die zus wou graag meer weten over Amsterdam en of ik daar wat over kon vertellen. Die zus zat thuis bij de zieke moeder en men wou mij met de auto daarheen brengen om even kennis te maken. En het was heel dichtbij (Invitation 2).
Anyway, ik gaf wel een emailadres waar ze de vragen naar toe kon sturen, maar ze bleven aandringen om mee te gaan. Waarop ik zei dat ze die zus maar daarnaar toe moesten laten komen terwijl ik mijn fotoshoot in het park zou doen.


Ze zouden het proberen, maar na de fotoshoot geen zus. Die was te druk met haar zieke moeder. Maar of ik dan ter geruststelling iets wou kopen voor haar.......
Jaja, ik antwoordde maar dat ik beloofde om hoe dan ook de email te beantwoorden en dat moest voldoende zijn.
Vervolgens ben ik verder gegaan. Was inmiddels flink uitgehongerd en het vochtgehalte lag ook erg laag. Dus naar de arabische buurt waar ik een ierse pub had gevonden in de lonely planet. Daar hersteld en door naar het busstation om een kaartje te kopen voor de Cameron Hoghlands.
Dat kaartje kopen was niet zo moeilijk, alleen begon die man ineens op te schrijven waar ik op de bus moest wachten. Niet bij een of ander gatenummer, maar bij een zekere DIW-shop aan de overkant. Alsof ik een bekende ben in KL.
Hij heeft me toen duidelijk gemaakt dat het bij de Shell was, dus ik ben voor de zekerheid maar gaan kijken, want als ik dat op de dag van vertrek nog moest doen kon het wel weer eens fout gaan. Helaas, geen DIW-shop. Ik ergens naar binnen om ff drinken te kopen en toen maar het papiertje laten zien. Bleek het dus toevallig deze shop te zijn. Alleen was het geen DIW, maar DIGI-shop. Beetje slecht handschrift.
Maar ik wist tenminste nu waar het was. Een klein gelukje.
In de avond wou ik eten in Little China, maar raakte verstrikt in een avondmarkt. Abnormaal druk en smal. Kwam geen meter vooruit en toen ik er eindelijk wel uit was ben ik maar bij een soort maleisische Mac gaan eten met als drank root beer. Leek op cola, maar smaakte behoorlijk anders.
Na de maaltijd ben ik nog een keer opgegaan in de markt en daarna door naar de Petronas Towers by night. Zag er fantastisch uit met al dat licht.
Vandaaruit kon ik de weg terug inmiddels wel dromen, maar dat was overdag. Blijkbaar is een deel van die weg in de avond een tippelzone.
Ik werd dus door zo'n tante lastiggevallen (Invitation 3) en die bleef maar meelopen, ongeacht mijn negatieve antwoorden. Tot ik op een bepaald echt genoeg ervan had en loeihard NO!!!! schreeuwde. Al gaf ze geld toe, dan zou je nog niet met haar meegaan...... Ik hoop niet dat het haar enige bron van inkomsten is, want dan is ze heel snel failliet.
Hierna maar snel door naar het hotel en gaan slapen om de laatste dag nog wat nuttigs te kunnen doen.
Die laatste dag wou ik eerst naar het paleis van de sultan en daarna naar een chinese tempel. Ik ben een tijdje aan het lopen, komt er ineens een chinese man naast me lopen. Waar kom je vandaan, waar ga je heen. En goh, je gelooft het niet, maar hij had een familielid die naar Rotterdam ging om daar in de verpleging te helpen....... Ik kon zo in de auto stappen en ze zouden me wel even naar het paleis brengen (Invitation 4).
Ik ga aan dat ik lopen geen probleem vond, je ziet gewoon veel meer. Ik heb het paleis links laten liggen en ben naar de tempel gelopen.
Die viel ontzettend tegen. Vond het absoluut niet mooi en was nog gesloten ook.
Daarna een buitenwijk ingegaan en een cola'tje gedronken en snel de METRO doorgebladerd. Daar stond de indeling voor de UEFA cup ook in, waarbij AZ Alkmaar uit Belgie kwam..........
Verder deze dag veel gelopen en een vogelpark bezocht. Was wel leuk aangezien men een joekel van een net had gespannen over een heel groot grondgebied zodat een aantal vogels gewoon rond konden vliegen alsof ze in de natuur zaten. Natuurlijk niet alle vogels, maar meer dan ik ooit had gezien.
Hierna nog naar een vlindertuin geweest. Deze viel me qua vlinders wel wat tegen, maar de opzet van de tuin was wel heel mooi gedaan. Toen je bij de uitgang was kreeg je nog een tentoonstelling over een aantal insekten die o.a. in de Cameron Highlands rondlopen. Ik heb besloten om daar dus met de wandelschoenen en een lange broek te gaan lopen en maar te hopen dat ik de meeste van die beesten niet te zien krijg.
Daarna wou ik terug naar het hotel, maar werd weer eens een keer aangehouden door twee meiden. En natuurlijk weer de vraag waar ik vandaan kwam. 'Holland'. 'Ah Holland, my sister goes there next month'. Ja hoor, volgens mij is Maleisie binnenkort leeg en zitten die allemaal in Nederland. Ik kon het niet laten om te vragen of haar zuster wellicht in de verpleging zou gaan werken. Maar dat bleek niet zo te zijn. Deze ging alleen maar op vakantie.
Ik ben benieuwd of ik de komende tijd nog meer van die ontmoetingen zal krijgen.
Hoe dan ook, ik ben daarna naar het hotel terug gegaan en heb mijn boek uitgelezen. Dat gaat erg snel als je elke dag aan het eind even de koelte opzoekt en wat leest.
Dat boek kan ik mooi achterlaten en dat scheelt weer wat grammetjes.
Aangezien ik nu KL bijna heb afgerond kan ik concluderen dat KL best leuke dingen heeft. De architectuur van die moderne gebouwen, de verschillende sferen in Chinatown, Little India en arabische buurten. De mensen zijn over het algemeen heel erg vriendelijk. Maar ik vind het verkeer echt verschrikkelijk. Ontzettend veel rijstroken in de stad waardoor het een drama is om gewoon over testeken. Daarnaast stinkt het verschrikkelijk van de uitlaatgassen. Ik vind dat echt een minpunt.
Ik zie er daarom wel naar uit om weer eens naar een wat rustiger deel van het land te gaan. Ben daarom erg benieuwd wat Taman Negara te bieden heeft. Dat is iets voor de volgende keer.

KL 1

En dan nu Kuala Lumpur (KL).
Ja, ik weet het, alweer een verhaaltje, maar beter regelmatig even de tijd nemen dan straks alles te moeten neerschrijven.
Ik heb in Melaka om 9.00 uur de taxi genomen en ben naar het busstation gegaan hoewel mijn bus pas om 11.00 uur vertrok. Mooi even een bakkie koffie en snel de voetbaluitslagen bekijken op internet.
Wel erg droevig die nederlandse resultaten in de UEFA cup.
Is het waar dat alleen een middenmoter (AZ) er nog in zit ??? (dit is goed voor een gegarandeerde reactie van ene Jan S uit A en wellicht ook die andere AZ-fan Cor O uit A)....
Ach ja, ik kan voorlopig toch geen voetbal zien op T.V. dus wat maakt het uit en zo komen we tenminste heel snel van die play-offs af ;-)
Afijn, 2 uurtjes in de bus naar KL en daar direct naar Chinatown voor mijn ho(s)tel waar ik de vorige keer over schreef.
Ik had deze uit de Lonely Planet met voor mij belangrijke steekwoorden zoals ' dakterras waar je met mede-reizigers kunt praten' en 'reisburo in zelfde locatie'.
Nu moet ik zeggen dat het hotel wel iets had. Lekker rommelig en vriendelijke mensen zodat ik me al snel thuis voelde. En die beperkte kamer.... ach ja, wat maakt mij dat nu uit.
Direct na inchecken even naar het 'dakterras'. Ik kwam de deur uit en dacht dat ik niet goed zat. Wat een zooi op dat dak, maar toen kwam er nog een koppie om de hoek en bleek het dus inderdaad het dakterras te zijn. Het waren een aantal oude tafel en stoelen, maar het ontbijt was prima. Veel luxe kon je ook niet echt verwachten. Het zij zo.
Daarna naar het reisburo en de trip naar het park geboekt, zodat ik nu tot 14 oktober 'vol' zit. Voor de rest eerst de omgeving weer een beetje verkennen en toen ff terug naar de kamer om in de avond wat te gaan eten.
Dat werd dus een food-court en op mijn vraag wat typisch maleis was heb ik een lekker pittig gerecht besteld.
Alleen ben ik er nog steeds niet uit of al die rare insekten die op het dienblad rondliepen ook bij het gerecht hoorden, dan wel dat die insekten gewoon dol waren op dat eten.... Ik heb al die insekten een willekeurige kant opgeschoten en heb vervolgens toch nog genoten van het eten (was een stuk beter dan de andouilette in frankrijk....).
Daarna naar buiten en ja hoor, een flinke plensbui. Gelukkig wist ik nog een leuk plekkie om een cocktail te drinken, maar aangezien de regen niet ophield ben ik maar teruggegaan naar het hotel waar me nog een verrassing wachtte.
Ik deed de kamerdeur open en ik bleek zoaar niet 1 maar TWEE douches te hebben. Eentje op de plek waar die hoorde en de ander op een plek waar die niet hoorde.
Een zooi klding was al nat en de vloer stond inmiddels ook blank.
Gelukkig wist ik mijn voucher voor de driedaagse trip nog enigszins van de verdrinkingsnood te redden anders had ik waarschijnlijk nog een probleem gehad.
Ik ben dus naar beneden gegaan en heb gezegd dat ik het niet erg vond dat het buiten regent, maar binnen vond ik een stuk minder.
Afijn, baas werd gebeld en men overlaadde me met excuses. Alleen was er geen kamer met badkamer meer vrij. Dus heb ik gezegd naar een ander hotel te gaan zoeken.
Nadat ik mijn tas had ingepakt kwam ik benenden en hadden zij al rondgebeld voor een onderkomen. Tevens hadden ze me al ingeboekt voor de andere drie dagen aangezien er dan wel ruimte was. Aan de hulp van die mensen lag het absoluut niet.
Alleen hadden ze beter een wat slechter hotel kunnen kiezen. Ik ging dus weer door de stromende regen naar dat andere hotel en boekte voor 1 nacht. Maar eigenlijk was de kamer een stuk beter dan die ander en daarbij kwam ook nog dat ik geen zin had om de ochtend weer alles in te pakken en opnieuw te verhuizen.
Dus ik heb mijn boeking maar direct uitgebreid naar 4 nachten en ben toen nog maar een keer lopend door de regen naar het oorspronkelijk hotel gegaan.
Vond ik wel zo netjes aangezien men ook de moeite had gedaan om een oplossing te vinden.
Daarna had ik het allemaal wel een beetje gehad en heb de natte spullen te drogen gehangen en ben gaan slapen in mijn nieuwe kamer (met airco en zonder straatgeluid).
De volgende dag (vandaag) eerst een ontbijtje bij Starbucks met een joekel bak koffie en daarna door om de Petronas Towers (de twin towers van KL) in te gaan.
Maar wie mij een beetje kent weet dat koffie soms een bepaald effect kan hebben op mijn darmen en ja hoor, het was weer zover. Dus snel op zoek naar een plee wat niet echt meeviel. Kwam nog bij dat ik mijn noodrantsoen toiletpapier ook niet bij me had en dat er geen ple-paper aanwezig was. Dus toen nog snel naar een klein winkeltje voor wat tissues. Ik was echt nog net op tijd.... De rest van de onsmakelijke details zal ik weglaten.....
Toen dus verder naar die towers. Binnen achteraan in de rij en ja hoor, toen riep men om dat men geen tickets meer zou verkopen (zucht). Was ik een paar minuten eerder, dan had ik het net nog gered. Maar ja, er waren nog ongeveer negen anderen die meer pech hadden, want die stonden voor mij in de rij. En ik heb nog twee dagen. Toen maar door naar de communicatietoren maar op een of andere manier bleef die maar aan mijn linkerkant liggen. Maar een geluk daarbij was dat ik zodoende langs het toerismeburo van maleisie kwam en nu genoeg info heb om de rest van de trip te plannen. Ik weet al een beetje hoe het eruit gaat zien, maar dat komt later wel.
Afijn, uiteindelijk kwam ik in een doodlopende weg en gelukkig was daar een vriendelijke maleis die me een hek wees waar je doorheen kon. Dat bleek een korte looproute naar die toren te zijn. Kort, maar steil.
Deze toren was niet gesloten en dus heb ik kunnen genieten van een audio-tour en schitterende uitzichten hoewel het een beetje heiig was.
Toen was het voor mij weer tijd naar het hotel te gaan en een beetje te lezen in afwachting van de blijkbaar standaard plensbui aan het einde van de dag.
Zojuist lekker gegeten en misschien pak ik nog even een drankje.
Morgen dan maar take 2 van de Petrona Towers.
tot de volgende keer.

Singapore (vervolg) en Melaka

Weer een keer een berichtje van mijn kant. Het lijkt wel of het al weer heel lang is geleden, maar ik ben pas 6 dagen weg en heb het gevoel al een maand weg te zijn.
Vorige keer zat ik nog in Singapore, inmiddels zit ik in Kuala Lumpur (Maleisie).
In Singapore heb ik de laatste dag maar eens een metro station bezocht om een pas te halen waarmee je op de bus en metro kan.
Alleen die benenwagen met die hitte is namelijk ook niet alles......
Dus ook direct maar gebruik ervan gemaakt door richting Chinatown te gaan.
In Chinatown eerst ff ontbijt (Ba-pao en mangojuice) en vervolgens door Chinatown zigzaggen. Hele aparte sfeer en leuk om te zien met al die wat kleinere huisjes en die wolkenkrabbers op de achtergrond.
Onderweg heel veel drinken gekocht en regelmatig de schaduw opgezocht.
Voor mijn gevoel was het nog een stuk warmer dan de dag ervoor.
Op een bepaald moment kwam ik al lopend weer op de route van de dag ervoor en ben vervolgens maar naar de koele kamer van het hotel gegaan. In de avond kom ik dan wel weer tevoorschijn. Aangezien ik Chinatown had bezocht heb ik in de avond natuurlijk chinees gegeten. Ik had daarna een terrasje willen pakken, maar alles plakte aan mijn lijf en dus was de koele hotelkamer voor mij toch een stuk verleidelijker (na onderweg ook nog een drie flesjes (koud) drinken te hebben gekocht.
Ik kom later toch wel weer een keer in Singapore terug en misschien ben ik dan een beetje gewend aan die hitte.

Tja, 6 oktober om 11:00 uur de bus naar Melaka. Dus in de ochtend lekker rustig de spullen bij elkaar zoeken en iets na tienen alvast naar het busstation. Daar kreeg ik in een gesprekje te horen dat Melaka nog warmer en vochtiger is dan Singapore (zucht).
Nou ja, dan betekent het in ieder geval dat ik bij terugkomst in Singapore naar een koudere plek ga ;-).
Dan de rit met de bus, in totaal 4,5 uur naar Melaka. Als je op het ticket las, kon er van alles fout gaan: 'niet verantwoordelijk bij storm en overstromingen' , 'niet verantwoordelijk bij stakingen', ' wanneer een passagier meer dan 20 minuten nodig heeft bij douane mag de bus zonder deze persoon wegrijden'. Ik was dus op het ergste voorbereid. Maar juist dan zul je zien dat het erg soepeltjes ging. Zelfs de bagage werd totaal niet gecontroleerd.
Bij aankomst op het busstation in Melake werd me direct al onderkomen onder de neus geduwd. Ik nam het mee, maar deed er in eerste instantie niks mee. Eerst maar eens pinnen en alvast een busticket naar Kuala Lumpur boeken.
Daarna bij de accomodation desk gekeken naar onderkomen. Mijn eerste keus nam niet op en dus keek ik verder. Bleek ook nog eens het onderkomen er bij te staan die ik in mijn handen geduwd had gekregen. Stond weliswaar niet in de lonely planet, maar was niet zo ver af van een paar anderen die wel in de lonely planet stonden. Dus de gok maar gewaagd en de taxi naar Kota Lodge. Taxichauffeur was een prima kletser en toonde al een aantal interessante dingen onderweg. Had er duidelijk plezier in en zo iemand geef je natuurlijk een leuke tip.
Kota Lodge was zo te zien nog niet zo lang bezig. Beetje een rommeltje, maar de kamer was groot genoeg en met airco. Dus maar ingechekt. Aan de prijs lag het niet (50RM = 11 euro).
De taxichauffeur had me aangeraden om naar de zee te lopen en de zonsondergang te fotograferen. En ja hoor, een kwartier voor de zonsondergang kwamen de wolken. Dus helaas.... Ook nog even met een paar riksha's afgesproken om de volgende dag een stadstour te doen en wie het eerste was, die had mazzel.
Daarna Chinatown in voor de plaatselijke markt. Was wel raar dat men niet wou dat ik een bepaalde route nam daarheen. Misschien was dat toch niet zo'n goede buurt voor toeristen. Maakte ook niet uit, in Chinatown wat eten besteld en op een terrasje gaan zitten, toevallig onder een afdak. Zodoende kon ik nog mooi de karaoke meekrijgen op het podium, hoewel dat soms niet aan te horen was.
Ik zat net een paar minuten en toen begon iedereen naar binnen te vluchten vanwege de regen. Had ik even mazzel met dat afdakkie... Hoe dan ook, op een bepaald moment vroeg een klein, oud chineesje met nog maar twee tandjes in de onderkaak of hij aan mijn tafel mocht zitten. Grappig menneke. Geen probleem, er konden wel 4 personen zitten. We raakte wat aan de praat en gelukkig kon hij redelijk engels. Helaas was het vaak slecht te volgen vanwege dat karaoke gebler. Het menneke bleek 71 jaar te zijn en had allerlei verhalen. Best wel leuk dus. Hij had geen familie meer, en stond erop alles voor mij te betalen omdat hij vanwege zijn geloof (boeddhist) mensen graag hielp. Zelf gaf ik aan dat ik dat absoluut niet leuk vond aangezien hij een stuk minder had dan mij. Maar hij stond er echt op. ' Ik kan dat geld toch niet meenemen later', zei hij ook nog. Daar had hij wel weer gelijk in, maar toch....
Dus hij bleef ook maar bier bestellen en hoewel ik bijna niks dronk, ging hij maar door. Helaas ging dat alles behoorlijk ten koste van zijn engels. Aan het eind van de avond begreep ik nog maar 10 procent van hij zei. Maar het was wel gezellig.
Hij vertelde nog dat hij elke dag om 7.00 uur naar de tempel ging om te mediteren.
Of ik soms ook zin had om de volgende dag mee te gaan. Dat vond ik wel wat te vroeg, dus dat heb ik maar afgewezen.
Ik had sowieso behoorlijke twijfel of het hem wel zou lukken gezien zijn bierconsumptie. Ik zou het wel knap vinden. Hoe dan ook bood hij ook aan om de volgende dag af te spreken en mij rond te leiden. Dat was voor mij geen probleem, maar ik had in de ochtend wel beloofd om die riksha tour te doen, wat hij onzin vond omdat hij het gratis zou doen. Maar ja, beloofd is beloofd.

De volgende ochtend dus die riksha tour gedaan. Duurde bijna 2 uur en ik heb heel wat interessante dingen gezien. In 1 straat was zowel een indische tempel, een moskee en een chinese tempel vlak bij elkaar. Ook het Sentosa house was erg interessant. Dat bestond al een aantal generaties en van die generaties had men nog allerlei spullen bewaard en gebruikt om een museum in te richten. Wat je allemaal met die oude bende kan doen was wel indrukwekkend. Men had zelfs langspeelplaten geverfd en als schilderij opgehangen.
Helaas was de fietsjongen niet erg goed in engels. Elke zin had wel wat engelse kreten en standaard werd elke zin afgesloten met Melaka. Het zal wel...... De folder erbij was wel in het engels dus ik kon het beetje begrijpen.
Na deze tour naar het centrum waar ik met dat menneke had afgesproken. En zowaar, hij stond er. Natuurlijk was ik benieuwd of hij nog naar de tempel was gegaan, maar helaas.....hij had zich verslapen en had flink last van een hangover. Toch leuk dat hij de moeite had genomen om daar te komen. Maar aan alles kon je zien dat-ie niet echt fit was.

Ik zei dus dat ik al een heleboel dingen had gezien en vervolgens hebben we bij een goed tentje maar wat gelunchd. Daarop is hij z'n nest ingedoken. Leek me ook wel het beste voor hem.

Zelf ben ik nog even het plaatsje ingelopen en vervolgens terug naar het koele hotel.
En ongeveer half zeven naar buiten voor de tweede poging om een zonsondergang op de foto te zetten. Ik stap in mijn t-shirt en korte broek naar buiten, regende het..... (ik heb een kamer zonder raam, vandaar dat ik niks had gemerkt).
Roept ook nog iemand 'Sir, watch out.. it's heavy rain'...... Nou en, ik vond het heerlijk. Eindelijk wat lagere temperaturen en de regen was ook nog steeds warm.
Vervolgens wat eten, waarbij record wachttijden werden gehaald. Dus ik heb maar geen toetje meer besteld en ben het plaatsje ingelopen om de ' lightshow' te kunnen zien.
Naar de plek waar het volgens het boek zou zijn, maar helaas geen lightshow.
Onderweg had ik nog wel een groot tv-scherm gezien met engels voetbal. Dus toen daar maar heen. En juist toen ik ging zitten was de wedstrijd afgelopen... Maar ik had al een cocktail besteld, dus ben ik maar blijven zitten. Toen begreep ik ook dat het super-sunday was en 45 minuten later zou nog Liverpool - Tottenham live zijn.
Op zich dus prima plek, cocktails en live voetbal. Niet slecht voor een avondje......
Afijn, dit was dus Melaka. Zoals gezegd zit ik momenteel in Kuala Lumpur. Ik heb voor 4 nachten gereserveerd in een hostel/hotel in Chinatown. Hele simpele kamer met slechts een ventilatortje en luchtgaten in de muur waar de warmte en geluiden van buiten doorkomen. Maar als je moe bent is dat geen probleem. Na die 4 dagen heb ik een tour geboekt naar het Taman Negara National Park voor drie dagen. Daarna zie ik nog wel wat ik ga doen.
Ik hou jullie op de hoogte.

Singapore

Vanuit het warme Singapore (32 graden), mijn eerste kleine verslagje.
Ik ben dus op 2 oktober ongeveer 10 uur nederlandse tijd vertrokken voor mijn trip van bijna 4 maanden. Op dit moment valt er nog niet echt veel te vertellen, maar dat zal binnenkort wel meer worden.
Wat kan ik dan schrijven ? Nou ja, in ieder geval dat mijn reis naar Singapore wel erg lang was in totaal. Eerst dus naar Schiphol, dat viel nog mee, vervolgens met KLM naar Heathrow. Toen viel me weer eens op dat de beenruimte van KLM echt verschrikkelijk is. Vorige trip met Air Canada was perfect. Genoeg ruimte. Maar als pluspunt van de KLM moet ik wel melden dat de stewardessen veel leuker zijn.
Ik hoop dus op een fusie KLM - Air Canada.......
Op Heathrow moest ik nog wat regelen ivm met een vluchtwijziging van mij round the world ticket, maar voor de rest heb ik daar de 8 uur proberen te vullen met lezen, eten en wat drinkien. Toen eindelijk inchecken voor de vlucht naar Singapore, de langste op papier. Helaas was er iets met de bagage aan de hand waardoor we bijna anderhalf uur in het vliegtuig moesten wachten. Dus de langste vlucht werd nog langer. Ik zat naast een stel uit Nottingham die via Singapore, Australie, Nieuw Zeeland, Fiji, L.A. zouden vliegen. Bleek dus dezelfde round-the-world ticket te zijn. Alleen gingen zij maar 60 dagen.
Afijn, na een lange vlucht zonder veel te slapen eindelijk in Singapore aangekomen.
Daar liep het allemaal lekker vlot en aangezien de shuttledienst overboekt was heb ik een taxi genomen naar het hotel. Daar kwam ik ongeveer 20.00 uur aan. En ben direct gaan slapen. Was dus een hele korte tweede dag.
De derde dag was ook erg kort. Eerst werd ik om 2.00 uur wakker en kon niet meer slapen. Pas tegen 5 uur lukte het weer en toen ging ik ook flink door. Dat was dus ineens 12.30 uur. Dan blijft er niet veel meer over. Eerst mijn busrit geregeld naar Maleisie voor zaterdag. Vervolgens ontbijt (Dim Summen) in een foodcourt tegenover het hotel en daarna per benenwagen naar Orchard Road, het shoppinggeweld van Singapore. Nu is shopping niet echt iets voor mij, maar je moet er geweest zijn zal ik maar zeggen. Daarvoor was zo'n korte dag wel nuttig. De winkels hadden lekkere airco, dus dat scheelde wel bij die 32 graden. Mijn shopping bestond uit 2 stickers...... en een paar terrasjes. Terug gelopen via de Indian area. En aangezien ik toch in de indiase buurt zat, bestond mijn avondeten uit Kip Tandori.
Ik had eigenlijk mijn huidige hotel ook willen reserveren voor november, maar dat was niet mogelijk. Ik heb dus ook nog een paar hotels geprobeerd en uiteindelijk heb ik er een gevonden voor 1 november tot 5 november wanneer ik naar Brisbane ga.
Wel verontrustte het me dat ik niet kon betalen met mijn creditcard omdat die geweigerd werd. Ik weet zeker dat ik de code deze keer goed had.
Maar dat is iets voor morgen. Nu eerst maar weer een tukkie doen en hopen dat ik niet te laat wakker word.
Tot de volgende keer, waarschijnlijk uit Maleisie.