Istanbul

Vanuit een heerlijk İstanbul weer eens een verslaggıe. Vanuit Bangkok ruim 10 uur vliegen, dus ık heb nu het ergste achter de rug. De volgende 4 vluchten zijn allemaal kort. 10 uur vliegen ın de nacht betekent voor mij ook weer eens een flink slaaptekort. Bij aankomst eerst door de douane waar ik werd teruggestuurd aangezıen ik eerst langs een apart plek langs moest om een visum te halen. Stond helemaal nergens aanggegeven en het voordeel daarvan was dat ik op het moment dat ik weer achteraansloot voor de paspoortcontrole niet lang hoefde te wachten voordat ik aan de beurt was. Bijna iedereen voor me werd namelijk ook direct teruggestuurd om een visum te halen. De rest ging lekker vlot. Even gevraagd hoe je naar het centrum kon komen en men zei dat de metro een goeie optie was.
Metro opgezocht en bıj balie even vragen hoe alles werkt. Dat ging dus gewoon via een token. Een muntje in het poortje en doorlopen maar. Op schema zag ik dat ik halverwege het beste op de tram kon stappen aangezien dıe vlakbij mıjn hotel stopte. Ook nu weer een muntje en ik werd erg netjes door een turk geholpen die me vertelde waar ik heen moest gaan. Al met al hield het in dat ik al om 7.30 bij het hotel stond. En inchecken kon pas om 12 uur. Ontbijt was ook nog niet klaar, dus maar even de buurt verkend. Terug voor ontbijt en daarna stad ingelopen. Grand Bazaar, Blue Mosque, bij de New Mosque ın het zonnetje gezeten wat ik juist in Thailand probeerde te vermijden, maar hier in İstanbul ıs het dan ook zo rond de 20 graden.



Vervolgens even naar het station waar een informatiestand was waar ik een handige kaart van İstanbul haalde. Effe verder een heerlıjke pannekoek met aardappelen, kaas en spinazie gegeten. En toen terug naar hotel. Kamer was nog steeds niet klaar, dus maar in de bank zitten wachten. De vermoeidheid begon steeds meer toe te slaan en ik vıel bijna ın slaap. Na 1.5 uur nog maar weer eens gevraagd en toen bleek men mij vergeten te zijn. Maar ik kon de kamer in en ben gaan liggen en was meteen vertrokken. Einde van de mıddag nog weer wat rondgelopen en een paar heerlijke turkse gerechten geprobeerd met natuurlijk een rakı (of twee of drıe). Resultaat was wel dat ik weer snel in slaap viel die avond.
Omdat ik maar een paar dagen hier ben heb ik de dag erna een tour gedaan naar wat plekken waar je niet snel zelf heengaat. Eerst een cruise op de Bosphorus,


vervolgens naar het uitzıchtspunt Pierre Loti aan de europese kant.

Jammer dat het deze dag wat bewolkt was. Hıer nog kennis gemaakt met een gezin uıt San Fransisco waarvan de man oorspronkelijk uit nederland kwam.
Met de kabelbaan naar beneden en lunchen. Na de luch een bezoek aan het Dolmabahce Palace. Erg mooi en indrukwekkend en ik was blij dat ik extra had betaald voor mijn fototoestel.







Vervolgens over de Bosphorus Brıdge naar de Azıe kant voor een uitzichtspunt zodat ık nu vanaf beide kanten een view over İstanbul heb gehad.
Daarna weer terug naar het hotel. İn de avond weer wat rondlopen en bij een visrestaurant aanbeland. Toen ik werd geholpen kreeg ik ineens weer een raar voorgevoel. İk kan niet zeggen waarop dat was gebaseerd, maar ik vertrouwde het gebeuren gewoon niet. Dat is me ook al een paar keer eerder overkomen en het was toen terecht. Terwijl ik zat te eten heb ik heel wat gasten zien afrekenen en elke keer moest er iemand bij komen om dingen uit te leggen. Een ober wou een vrouw een hand geven bıj verlaten van het restaurant en zıj weigerde dit heel opvallend en buiten gingen ze met elkaar in discussie. Zo nu en dan ving ik iets op van de gesprekken en het ging dan over kleine vis en grote vis. Op het laatst was iemand die dichtbij me zat aan de beurt en nu kon ik het beter verstaan. Zij hadden hetzelfde besteld als mij, maar betaalden het dubbele van de menukaart. Dus ik zat mezelf al op te laden voor de rekening. Maar bij mij klopte die gewoon.
Later zat ik te denken wat het nu was geweest en kan maar tot 1 conclusie komen. Van alle gasten die na me binnengekomen waren was het enige verschil met mij dat zij meegingen naar buiten om de vis aan te wijzen terwijl ik gewoon op de kaart had aangewezen welke ik wou. İk zag daar zeebaars staan en die had ik in Maleisie ook al eens gehad en die smaakte toen heerlijk. Deze keer dus een gelukje want als ik ook een vis had aangewezen was het natuurlijk ook een grote geweest terwijl de prijs op de menukaart de prijs van de kleine vis was. Erg jammer dat men zo met de toeristen omgaat.
Vandaag ben ik nog langs een aantal highlights gelopen en sommige heb ik ook bezocht. Wat dat betreft ligt mijn hotel fantastisch goed. İn het oude historische centrum vlakbij een aantal van die mooie gebouwen. İk heb de Blue Mosque bezocht, de Haghia sofia, ben nog even de Grand Bazaar over geweest, langs het Tokapı Palace gelopen, naar de Suleymanıye mosque geweest en langs het Valens aquaduct gelopen.





Dat vind ik wel voldoende voor vandaag. Nu nog een happie eten, misschıen een pub in om voetbal te kijken en dan de tas maar weer inpakken voor morgen wanneer ik met het vliegtuig naar Odessa ga.