Tsjechie

Na Kiev was mijn voorlopig laatste tussenstop Tsjechie. Ik was al vaker van plan geweest mijn tsjechische bekenden weer eens op te zoeken, maar het kwam er steeds maar niet van.
En nu had ik een jaar vrij, dus nu moest het toch echt eens gebeuren. Vooraf hadden we al een paar keer heen en weer gemaild en ik wist dat ik zou worden opgepikt op het vliegveld van Praag.
Ook hadden ze al een pension voor me geregeld, dus ook daar hoefde ik me niet druk om te maken.
En ja hoor, zul je net zien. Juist die ene keer dat er iemand op het vliegveld klaarstaat had ik vertraging. Uiteindelijk zo'n 1 uur en 20 minuten.
Gelukkig ging de rest wel lekker vlot en kon ik op weg naar Spindl, het grootste skigebied in Tsjechie.
Het was leuk om Gabi, Tom en Kacenka weer eens te zien en te spreken. Dat was echt veel te lang geleden.
Er viel dus genoeg bij te kletsen. Verder heb ik deze dagen wat gewandeld en me verbaasd over allerlei veranderingen die er in dat gebied waren.
Erg veel nieuwe gebouwen sinds ik daar 5 jaar geleden voor het laatst ben geweest.
Eventueel was het zelfs nog mogelijk geweest om te skien. Er lag nog steeds sneeuw, maar ik had niets bij me en heb daar maar vanaf gezien.

Over het algemeen wat het best redelijk weer. Niet echt warm, maar dat kun je ook niet verwachten rond deze tijd.
Was wel leuk dat we bij +3 graden nog even hebben ge-bbq'd.

Daarnaast hebben we op de zondag nog een national park bezocht. Was echt schitterend. Hele mooie rotsvormen en soms lekker klimmen en klauteren.
En dat op slechts 50 km afstand van Spindl. Met de skivakanties heb je daar niet echt de tijd voor.






Op maandag ben ik met de bus terug naar Praag gegaan en vandaar met metro en bus naar het hotel vlakbij het vliegveld.
Ik moest namelijk op dinsdag al om 6:30 met het vliegtuig naar Amsterdam. Dus een hotel bij het vliegveld was wel zo makkelijk,
En nu ben ik dus weer even in Nederland om me voor te bereiden voor de fietstocht naar Rome die in het pinksterweekend zal beginnen.

Kiev

Na Odessa op weg naar Kiev. Al om 6.30 staat de taxi klaar en voor 33 uah kan ik naar het vliegveld.
Dat is wat anders dan wat de taxi's vroegen toen ik aankwam. Op het vliegveld (internationaal) geen info borden m.b.t. de vluchten.
Bij een open balie kon men geen engels en uiteindelijk bleek op de eerste verdieping iemand te zitten die wel engels kon en die vertelde dat ik bij gate 2 moest zijn.
Daar een tijdje wachten tot iemand de deur open deed en op vertoon van paspoort en ticket kon je doorlopen. Ik was blij dat ik het e-ticket had geprint, anders had ik wel de nodige problemen verwacht.
De bagage werd gescand en gewogen en met de hand werd een instapkaart ingevuld. Kwam wat raar over, maar ik kwam in ieder geval na een korte vlucht in Kiev aan.
Daar geen taxi-ge-oh en zelfs enkele aanwijzingen in het engels waardoor de bus snel gevonden was.
Bij een metrostation afgezet en daar een zooi plastic fiches gekocht waarmee je door de poortjes van de metro kon.
In de metro weer veel russisch en oekraiens, maar door bepaalde letters kon ik toch een beetje raden waar ik heen moest.
Inchecken duurde een tijdje omdat mijn bevestiging van de reservering niet van de uiteindelijke reisorganisatie bleek te zijn.
Toen naar de 22e etage waar je bij een etage-juf de sleutel kon halen. Je hebt daar 25 etages, dus dat zijn weer heel wat baantjes.
Toen maar even ontbijt in de engelse pub bij het hotel en Kiev ingegaan op zoek naar travelagencies voor een leuke groepstour.
Maar men had geen standaard tours. Je moest maar opgeven wat je wou zien en dan zou men een tour samenstellen met natuurlijk prive-gids.
En juist als je maar twee dagen hebt is het makkelijk een standaard tour te boeken waar de hoogtepunten in zitten.
Ook is er geen VVV in Kiev waar je info kunt halen. Maar ja, misschien komt dat allemaal nog als er meer toeristen komen.
Voor een eenling is het in ieder geval niet makkelijk gemaakt. Ik heb maar toegezegd een email te sturen met de dingen die ik wou zien en men zou dan een prijs noemen.
Was overigens wel grappig dat in het internet cafe tegenover me een man zat die achter het scherm in slaap viel en ineens hoestend en proestend weer wakker werd.
Overigens is Kiev een mooie stad met wel wat eigenaardigs. In de LP werd al gemeld dat je ook op het trottoir niet veilig bent en dat is inderdaad zo.
Het trottoir is namelijk ook een parkeerplaats voor de auto's, dus je moet niet raar opkijken als er ineens een auto achter je zit of voor je opduikt.
Na het internet bezoek ben ik een restaurant ingelopen en heb daar wat typische oekraiense dingen geprobeerd. Daarna terug naar het hotel.
De eerste volle dag heb ik direct na het ontbijt de mail gecontroleerd en toen bleek inderdaad dat een prive-gids te duur werd.
Dus ben ik de standaard wandeling uit de LP maar gaan doen. Hier werden een groot aantal highlights bezocht. Het Independence Square,


Friendship of Nations monument,

Dynamo Kiev stadion,

Maryinski Palace (maar dat werd net verbouwd), parlementsgebouw (waar net een demonstratie aan de gang was), diverse mooie uitzichten op de Dnjepr rivier,


St. Michaels Monastry,


en St Sophia's Cathedral.


Hele mooie fresco's maar helaas geen foto's omdat er op elke hoek een strenge dame zat te controleren dat er geen foto's werden gemaakt.
Al met al heb ik de wandeling flink weten te rekken en na een pannekoek eten ben ik terug gegaan naar het hotel en heb nog een drankje genomen in de engelse pub.
In de avond een leuk restaurantje waar in kozakken kleding werd bedient en waar het eten erg goed was.
De laatste dag was ingepland voor DE touristische attractie van Kiev, de zgn Cave Monastry. In de LP stond dat je daar zeker een halve dag voor kon gebruiken. Tevens stond daar dat je dan ook maar direct het grote standbeeld aan de Dnjepr moest bezoeken.
Dus op weg naar Dnepro metrostation. En lopend naar eerst het grote standbeeld. Helaas was het deze dag geen lekker weer. Bewolkt en guur en zelfs even regen.
Standbeeld bezocht en door naar de monastry.

Onderweg zag ik een bord en kon uit een paar letters opmaken dat er monastry stond.
Aangekomen bij de monastry was het erg stil. Wel het terrein opgelopen, maar niemand bij de kassa. Wel een tuinman die aanbood te gidsen voor 20 dollar.
Eerst zelf maar rondlopen en ik was erg verrast dat het rondlopen in twee minuten was gedaan.

Effe kaart checken, maar het was echt een monastry en ook dicht bij dat standbeeld, dus het moest wel goed zijn.
Wel viel op dat er een hek was, maar dat was gesloten. Uiteindelijk besloten weg te gaan en door te lopen. Voor de zekerheid even checken waar en hoe ik de volgende dag naar het vliegveld kon komen.
Daarna verder Kiev in en bij een ierse pub wat eten. Toen ik daar zat heb ik nogmaals de kaart bekeken van de monastry en toen viel me pas op dat de weg naar het standbeeld naar het zuiden was en ik was van het noorden gekomen.
En ja hoor, op een andere kaart stond nog een monastry en dat was degene die ik had moeten hebben. En deze was dus ook dichtbij het standbeeld.
Tja, had ik toch maar een gids gehuurd......... Inmiddels was het wel veel te laat om terug te gaan en ben ik nog door een oud straatje gelopen en heb het Chernobyl museum bezocht.

Helaas weer heel veel info in het russisch en oekraiens. Wat dat betreft kan men nog wel wat dingen aanpassen voor de touristen.
Dit was zo'n beetje mijn korte Oekraine reis. Volgens mij zeker een land dat nog ontdekt gaat worden door toeristen. Maar er valt nog heel wat te verbeteren.
Ik heb me er geen moment onveilig gevoeld. Enige irritante was dat men een sport heeft gemaakt van voorkruipen. Dat gebeurt bijna overal en is blijkbaar heel normaal.
Ik ben gewend te wachten op mijn beurt, maar dat moet je niet doen in de Oekraine op de meeste plaatsen. Zal wel met het vorige tijdperk te maken hebben waar blijkbaar niet genoeg was voor iedereen.
Na Kiev wordt mijn volgende tussenstop Praag waar ik van het vliegveld zal worden afgehaald om weer eens mijn tsjechische vrienden te bezoeken.

Odessa

Deze keer een verslaggie vanuit Odessa waar ik na Istanbul ben aangekomen.
De laatste uren in istanbul heb ik alleen nog maar een beetje rond gelopen voordat ik met de tram en metro naar het vliegveld ging. Was wel een gevecht. De tram was zo vol dat ik de eerste niet meer inpaste met mijn twee rugzakken. Bij de tweede ging het net, maar me bewegen kon niet echt. Dan is het een flink eind naar het vliegveld. De rugzakken leken steeds zwaarder te worden. Op vliegveld eerst weer een tijdje wachten en toen inchecken bij Aerosvit. Geen bekende maatschappij en blijkbaar ook niet veel gewend. Toen ik zei dat ik een e-ticket had waren er twee balies nodig om het inchecken te regelen. Men zei dat ik een speciaal geval was. Dat bleek ook weer eens bij de gate. Toen kwam dat grietje van het inchecken naar me toe en wou de instapkaart zien omdat er wat fout was gegaan. Blijkbaar had men mijn bagage met de voorganger verwisseld. Uiteindelijk was alles toch goed volgens hun. Dat zou ik dan wel zien in Odessa. Odessa is een internationale luchthaven, maar ik vond het wat armetierig. Weinig tot geen informatie en maar zien hoe ik het centrum moest bereiken. Bij paspoortcontrole bleek dat ik een apart formulier moest invullen, dus maar weer terug. Toen natuurlijk de verkeerde rij met een moeilijk geval voor me met als resultaat dat ik echt de allerlaatste was die door de controle kwam. Geld pinnen lukte niet, dus toen maar naar een wisselkantoortje om toch wat oekrains geld te hebben. Daarna werd ik door een zooi taxi-figuren lastiggevallen en hoewel ik zei per bus te gaan omdat taxis te duur zijn bleef men maar volhouden. Ik had geen idee waar de bushalte was, maar een taxichauffeur hielp me onbewust. toen ik nogmaals zei per bus te gaan wees hij naar een halte in de verte met de woorden ' kijk maar, geen bus. Die rijdt niet meer'. Jaja..... ik geloofde die vent voor geen milimeter. Dus maar naar de halte en er stonden nog een paar mensen. Komt die taxichauffeur ineens daar voor rijden en houdt de deur open. Was wel een volhouder. Maar ik moest er alleen maar hard om lachen en werd wat raar aangekeken door een donker uitziend menneke. Dus ik vertel in engels waarom ik moest lachen en prompt bleek hij ook engels te kunnen en zelf ook net een slechte ervaring te hebben gehad met de taxi's. Hij bleek een student uit India en vroeg me waar ik moest zijn. Toen kwam net een bus aan rijden en hij bood aan me verder te helpen. Dus na een tijdje rijden gaf hij aan dat ik daar uit moest stappen en welke straat het was. Toen was het voor mij eenvoudig het hotel te vinden. Hotel is een gebouw uit ongeveer 1885. Wel een beetje apart. Naast de receptie heb je op elke etage een etagevrouwtje zitten. Die brengt je naar de kamer en regelt het schoonmaken. Dat is dus per etage en een mooie vorm van werkverschaffing. Mijn kamer heeft een gedeelde badkamer, die ongeveer 50 meter verderop ligt. Nu maar niet aan de race raken....... In de avond een restaurant binnengestapt waar slechts 1 persoon wat engels kon. Die moest me het menu een beetje uitleggen. Het menu is normaliter alleen in oekrains en russisch. En beide zijn voor geen meter te begrijpen.
Volgende dag naar het ontbijt en ik kwam gelijk aan met een andere man. Prompt werden we aan dezelfde tafel gezet. Hij sprak geen woord engels, dus het was erg gezellig... Na het eten op zoek naar een travel agency en daar een tour geboekt voor de middag. Daarna nog even Odessa verkend. Langs mooi theater en nog een aantal andere mooie gebouwen.


Vervolgens het Pushkin standbeeld, het Richelieu standbeeld en de Ptemkin steps welke erg beroemd zouden moeten zijn vanwege een film.

Daarna maar naar de bootterminal gelopen aangezien dar ook een paar travelagencies zaten. Maar alles leek dicht te ziten vanwege een soort HISWA. Ik probeerde duidelijk te maken wat ik wou, maar niemand sprak engels. Uiteindelijk door op een plaatje te wijzen in de LP mocht ik het HISWA terrein op en kon de terminal in. Ook daar weer hetzelfde probleem. Geen engels. Na heel veel omwegen kwam ik uiteindelijk bij een verslaggever van een magazine terecht die wel engels kon en die heeft iemand laten bellen naar een agency, maar helaas geen antwoord. Ik wou eigenlijk alleen maar een halve dag de zwarte zee op. Maar ik kreeg wel het telefoonnummer mee.
Terug naar hotel waar ik werd opgepikt voor de tour naar de catacomben. Was heel interessant. Onder Odessa blijkt zo'n 2000 km aan tunnels te zijn. In de tweede wereldoorlog hebben een aantal partizanen zich hier verstopt en zijn 2.5 jaar ondergedoken geweest. Nu was er een museum in die tunnels en kon je zien hoe ze moesten overleven.


De nazi's hebben diverse malen geprobeerd binnen te dringen, maar werden steeds in een hinderlaag gelokt. Uiteindelijk heb ik zo'n 900 meter in die tunnels gelopen voordat ik weer ergens anders het daglicht zag. Hierna nog even naar een monument geweest.
Vandaag heb ik eerst de kathedraal bekeken. Daar was net een mis aan de gang, dus ik heb helaas geen foto's van het mooie interieur. Daarna een heel stuk langs de zwarte zee gelopen en via de weg terug.

Onderweg diverse pogingen gedaan om een hapje te eten, maar men kon geen woord engels en de kaart was voor mij absoluut niet te lezen. Pas na bij elkaar zo'n 15km lopen kwam ik weer in vertrouwde omgeving en heb nog een happie kunnen eten in een restaurant met menu in het engels.
Morgen hoop ik naar Kiev te vliegen waar ik dan ook weer een paar dagen zal zijn.
Dit was het weer voor nu.

Istanbul

Vanuit een heerlijk İstanbul weer eens een verslaggıe. Vanuit Bangkok ruim 10 uur vliegen, dus ık heb nu het ergste achter de rug. De volgende 4 vluchten zijn allemaal kort. 10 uur vliegen ın de nacht betekent voor mij ook weer eens een flink slaaptekort. Bij aankomst eerst door de douane waar ik werd teruggestuurd aangezıen ik eerst langs een apart plek langs moest om een visum te halen. Stond helemaal nergens aanggegeven en het voordeel daarvan was dat ik op het moment dat ik weer achteraansloot voor de paspoortcontrole niet lang hoefde te wachten voordat ik aan de beurt was. Bijna iedereen voor me werd namelijk ook direct teruggestuurd om een visum te halen. De rest ging lekker vlot. Even gevraagd hoe je naar het centrum kon komen en men zei dat de metro een goeie optie was.
Metro opgezocht en bıj balie even vragen hoe alles werkt. Dat ging dus gewoon via een token. Een muntje in het poortje en doorlopen maar. Op schema zag ik dat ik halverwege het beste op de tram kon stappen aangezien dıe vlakbij mıjn hotel stopte. Ook nu weer een muntje en ik werd erg netjes door een turk geholpen die me vertelde waar ik heen moest gaan. Al met al hield het in dat ik al om 7.30 bij het hotel stond. En inchecken kon pas om 12 uur. Ontbijt was ook nog niet klaar, dus maar even de buurt verkend. Terug voor ontbijt en daarna stad ingelopen. Grand Bazaar, Blue Mosque, bij de New Mosque ın het zonnetje gezeten wat ik juist in Thailand probeerde te vermijden, maar hier in İstanbul ıs het dan ook zo rond de 20 graden.



Vervolgens even naar het station waar een informatiestand was waar ik een handige kaart van İstanbul haalde. Effe verder een heerlıjke pannekoek met aardappelen, kaas en spinazie gegeten. En toen terug naar hotel. Kamer was nog steeds niet klaar, dus maar in de bank zitten wachten. De vermoeidheid begon steeds meer toe te slaan en ik vıel bijna ın slaap. Na 1.5 uur nog maar weer eens gevraagd en toen bleek men mij vergeten te zijn. Maar ik kon de kamer in en ben gaan liggen en was meteen vertrokken. Einde van de mıddag nog weer wat rondgelopen en een paar heerlijke turkse gerechten geprobeerd met natuurlijk een rakı (of twee of drıe). Resultaat was wel dat ik weer snel in slaap viel die avond.
Omdat ik maar een paar dagen hier ben heb ik de dag erna een tour gedaan naar wat plekken waar je niet snel zelf heengaat. Eerst een cruise op de Bosphorus,


vervolgens naar het uitzıchtspunt Pierre Loti aan de europese kant.

Jammer dat het deze dag wat bewolkt was. Hıer nog kennis gemaakt met een gezin uıt San Fransisco waarvan de man oorspronkelijk uit nederland kwam.
Met de kabelbaan naar beneden en lunchen. Na de luch een bezoek aan het Dolmabahce Palace. Erg mooi en indrukwekkend en ik was blij dat ik extra had betaald voor mijn fototoestel.







Vervolgens over de Bosphorus Brıdge naar de Azıe kant voor een uitzichtspunt zodat ık nu vanaf beide kanten een view over İstanbul heb gehad.
Daarna weer terug naar het hotel. İn de avond weer wat rondlopen en bij een visrestaurant aanbeland. Toen ik werd geholpen kreeg ik ineens weer een raar voorgevoel. İk kan niet zeggen waarop dat was gebaseerd, maar ik vertrouwde het gebeuren gewoon niet. Dat is me ook al een paar keer eerder overkomen en het was toen terecht. Terwijl ik zat te eten heb ik heel wat gasten zien afrekenen en elke keer moest er iemand bij komen om dingen uit te leggen. Een ober wou een vrouw een hand geven bıj verlaten van het restaurant en zıj weigerde dit heel opvallend en buiten gingen ze met elkaar in discussie. Zo nu en dan ving ik iets op van de gesprekken en het ging dan over kleine vis en grote vis. Op het laatst was iemand die dichtbij me zat aan de beurt en nu kon ik het beter verstaan. Zij hadden hetzelfde besteld als mij, maar betaalden het dubbele van de menukaart. Dus ik zat mezelf al op te laden voor de rekening. Maar bij mij klopte die gewoon.
Later zat ik te denken wat het nu was geweest en kan maar tot 1 conclusie komen. Van alle gasten die na me binnengekomen waren was het enige verschil met mij dat zij meegingen naar buiten om de vis aan te wijzen terwijl ik gewoon op de kaart had aangewezen welke ik wou. İk zag daar zeebaars staan en die had ik in Maleisie ook al eens gehad en die smaakte toen heerlijk. Deze keer dus een gelukje want als ik ook een vis had aangewezen was het natuurlijk ook een grote geweest terwijl de prijs op de menukaart de prijs van de kleine vis was. Erg jammer dat men zo met de toeristen omgaat.
Vandaag ben ik nog langs een aantal highlights gelopen en sommige heb ik ook bezocht. Wat dat betreft ligt mijn hotel fantastisch goed. İn het oude historische centrum vlakbij een aantal van die mooie gebouwen. İk heb de Blue Mosque bezocht, de Haghia sofia, ben nog even de Grand Bazaar over geweest, langs het Tokapı Palace gelopen, naar de Suleymanıye mosque geweest en langs het Valens aquaduct gelopen.





Dat vind ik wel voldoende voor vandaag. Nu nog een happie eten, misschıen een pub in om voetbal te kijken en dan de tas maar weer inpakken voor morgen wanneer ik met het vliegtuig naar Odessa ga.

Bangkok (slot)

Zoals al gemeld, ik ben weer terug in Bangkok voor de laatste 4 dagen. De busrit duurde ongeveer 3.5 uur en ik was bij aankomst even gedesorienteerd aangezien men via een andere ingang en bij een ander deel was aangekomen waardoor ik niet meer herkende dat het hetzelfde busstation was als waar ik ooit was vertrokken. Bleek het toch te zijn en dus kon ik die 2 kilometer in de hitte gaan lopen naar de skytrain of vervoer zoeken. Vervoer zoeken is niet het juiste woord, want zodra je uitstapt staan ze al te roepen. Ik wou eerst even rondkijken en op een bepaald moment werd mij voor 50 Baht vervoer aangeboden naar de skytrain. Dat vond ik prima en ik liep met de man mee. Onderweg wordt hij aangesproken door een ander en na wat ge-oh in het thais bleek ik ineens 100 Baht te moeten betalen. En daar kan ik dus niet tegen. Dus ik zei tot ziens tegen de heren en heb zelf een tuktuk geregeld voor 100 Baht.
Prijs dus hetzelfde, maar het gaat mij om het principe. Zij hebben nu gewoon niks vanwege hun handelen. Skytrain dus gepakt en uitgestapt bij de halte. Op papier leek het hostel erg dichtbij, maar ja dat was papier. Was toch nog een kwartier lopen in de hitte en ik lekte aan alle kanten toen ik aankwam.
Het via internet geboekte hostel (Big Johns Hostel) bleek een kamer met sauna voor mij te hebben. Hoewel.... met sauna is niet de juiste term. De kamer was een sauna.
Ik had wel op internet gelezen dat er niet overal airco was, maar dat het zo warm zou zijn had ik niet verwacht. Mijn kamer lag onder het dak met golfplaten en overdag die zon daarop verhoogde de temperatuur aanzienlijk. Wel waren er nog twee ventilatoren en die zijn niet uitgeweest in die vier dagen.
Inderdaad, die vier dagen. Ik had geen zin om te switchen en dus was het verstand op nul, blik op oneindig en gewoon 4 dagen afzien. Dan waardeer ik de volgende overnachtingsplek waarschijnlijk des te meer.
Verder deze dag de buurt weer verkend, een bakkie koffie naar binnen gewerkt en later op zoek naar een leuk drinkplekje. De eerste de beste met uithangbord waarop drinken werd aangeboden heb ik maar gepakt en dat bleek een hele mooie keus.
Het was soort houten onderkomen zoals men ook in Laos bewoont. Dit alles had heel veel sfeer en ik besloot toen ook maar hier te gaan eten. Ontiegelijk uitgebreid menu en uiteindelijk heb ik voor krokodil gekozen. Was gewoon benieuwd hoe dat zou smaken. Beetje kipsmaak en vleessoort leek een beetje op rundvlees. Was niet slecht, maar wel superhot. Dus drinken was geen probleem. Dat was zo'n beetje deze dag.
Na een nacht met veel vochtverlies eerst een ontbijtje bij het hostel. Vervolgens een dagtour geboekt waarbij ik de mensen zelf er op moest attenderen dat de pickup tijd voor mij erg lastig zou zijn aangezien pas om 6 uur de skytrain begint te rijden. Die tijd hebben ze vervolgens maar aangepast. Mijn pickup tijd werd 6.10 uur.
Moest op papier net kunnen, maar ik besloot toch nog even de route uit te proberen deze dag. Eerst weer naar een shoppingcentre en vervolgens de skytrain naar Saphan Taksin bij de centrale pier.
Ik besloot toen toch maar te gaan lopen door de stad. Langs veel winkeltjes, door Chinatown en vervolgens naar het Grand Palace.




Nadeel van het lopen was dat ik pas tegen vieren daar aankwam. En ja hoor, toen was het niet meer mogelijk om dit te bezichtigen. Besloten om wel met de boottaxi terug te gaan. Bij de pier allemaal buro'tjes met 'information'. Dus daar maar een van gepakt en gevraagd hoe ik naar de centrale pier kon komen. Dat kon mooi via hun alleen kostte dat 700 Baht. Sorry, maar daar heb je een complete dagtour voor. Dus daar pas ik voor en ben naar een andere pier gelopen. Daar deed men niet moeilijk en voor 15 Baht kon ik terugkomen naar de centrale pier. Is wel een verschil en laat zien dat je erg moet oppassen als toerist. Onderweg uitgestapt bij het staion van de tour voor de volgende dag en inderdaad bleek het net te kunnen. Het Sheraton waar ik zou worden opgepikt lag direct onderaan de skytrain uitgang. In de avond eens gewoon gegeten bij Sizzlers. Geen hete bende meer in mijn lijf.....
De volgende dag dus de tour. Om 5.15 eruit, lopend naar de skytrain en met de skytrain twee haltes verder. Daar naar het Sheraton Hotel. Ik moest in de lobby wachten en kon aan bepaalde details toch wel een verschil ontdekken met het hostel waar ik zit. Die hele lobby is al groter dan de totale oppervlakte van het hostel en had nog airco ook. Ik zou daar zo willen blijven overnachten. Maar op zo'n type als mij zitten ze daar niet te wachten. Toen het iets na 6.10 was kwam men al op me af om te vragen welke organisatie mij op zou pikken. Vervolgens gingen ze ook nog eens bellen waar men bleef. Was dat nu hun service of was het dat men een tourist met shorts en t-shirt niet in hun lobby wou hebben ???? Busje kwam dus ruim 20 minuten later. Naar een parkeerterrrein overstappen in grote bus en daarmee naar Kanchanaburi. Eerst het WW2 museum bezocht vanwege The Death Railway en het daarbij behorende kerkhof met (veel nederlandse) oorlogsslachtoffers.

Deze Death Railway is ook wel bekend vanwege de brug over de rivier Kwai. Deze werd dus vervolgens bezocht en ik heb deze brug even overgelopen.

Daarna per bus naar het treinstation en ruim een uur met de trein over deze beruchte Railway waarbij een paar mooie bruggen moesten worden genomen. Was al met al een leuke ervaring.



Daarna een lunch bij een hotel waar ik pas na 4 keer vragen mijn drankje kreeg. En aansluitend nog een klein boottripje over de rivier. Toen weer de lange reis terug en opnieuw geen thais eten, maar italiaans.
Volgende dag lekker lang geslapen en het was zelfs een beetje aangenaam buiten. Bewolkt en temperatuur iets onder de 30 graden. Eerst bij Starbucks het verslag weer een beetje bijwerken en ten naar de weekendmarkt. Daar was ik in het begin van de reis ook langsgelopen, maar ik wist toen nog niet dat ik alleen de buitenkant had gezien. En ook dat was al veel. De echte markt was nog immenser en ik had het na een tijdje wel gezien. Mij te druk. Verder deze dag niet veel gedaan. Wat rondlopen, shoppingcentres, internet en eindelijk een boek over Istanbul gevonden. In de avond wou ik naar een restaurant waar men ook cocktails had, maar toen ik dat restaurant zag vond ik dat the chic. Dus werd het weer sizzlers.
Vandaag is dan de vlucht naar Istanbul. Op papier had ik de hele dag nog wat kunnen doen, maar ik heb het wel gehad met de warmte. De bewolking die het gisteren redelijk maakte is weer foetsie, dus ik werk mijn verslag even bij en ga vast naar het airconditioned vliegveld. Daar probeer ik me wel te vermaken met lezen en puzzelen. Morgen hoop ik dan in Istanbul te zijn voor 3 dagen.
Tot de volgende keer.