Momenteel is het mijn laatste volle dag hier in Hawaii; morgen hoop ik naar L.A. te vliegen en van L.A. twee dagen later naar Lake Tahoe te rijden om samen met Wim en Marcel te gaan skien.
Maar ik zal eerst het hoofdstuk Hawaii hier gaan beschrijven.
Het begon allemaal een beetje vreemd aangezien ik eerder in Honolulu aankwam dan dat ik vanuit Auckland vertrok. Ik heb dus min of meer 'getijdreisd'. Liep ik in Auckland nog 12 uur voor op jullie. Inmiddels loop ik 11 uur achter.
Ik kwam tegen de middag aan bij het hostel, maar kon nog niet inchecken en heb toen maar even wat junkfood naar binnen geslagen (ik ben tenslotte in Amerika). Na inchecken even gesproken met kamergenoot Ludo uit Italie en met kamermeisje uit Uruguay. Die hadden allebei al een paar leuke tochten om te doen. Direct maar een daarvan geboekt in het hostel. Verder zoals gewoonlijk de omgeving verkennen, tourinfo verzameld en snel gegeten bij een soort buffet restaurant. Je betaalt daar entree en kunt opscheppen wat je wilt. Geen slechte formule. Vroeg mijn nest in want een dag van 47 uur is niet niks.
Volgende dag lang geslapen voor mijn doen. Alvast wat tours geboekt. Toen tijdens ontbijt nog een paar tours uitgezocht en een daarvan alvast geboekt. De andere moest later geboekt worden aangezien de computer van de organisator eruit lag. Dus maar weer een beetje rondlopen en later nog de laatste tour geboekt. Verder weer rustig aan gedaan.
Op vrijdag dan de eerste tour welke ik via het hostel had geboekt. Dit was een rondje Oahu, het eiland waar ik op verblijf. Jack, de gids, was iemand die hier al twintig jaar woont en ontzettend veel kon vertellen over het eiland zonder dat het begon te vervelen. Deze dag diverse stops langs de stranden, langs een blowhole waar het water uitspoot als er een flinke golf kwam, Sandy Beach, Makapuu Point, binnendoorweggetje lang fruitkwekerij waar het fruit buiten de omheining gegeten kon worden, stukje regenwoud waar opnames voor LOST zijn gemaakt, stop bij birthstones waar vroeger de geboortes plaatsvonden, stop bij Dole plantage, eten in Haleiwa, stop Waimea Beach, Pupukea Beach waar een zeeschildpad was te bewonderen
en als afsluiting de zonsondergang op Sunset Beach.
Kortom een hele volle dag met de nodige variatie. We waren pas tegen 8 uur terug en toen moest ik nog naar het hotel wat ik aansluitend had besproken.
In de avond dan ook alleen maar de spullen voor zaterdag ingepakt.
Voor de zaterdag had ik de zogenaamde hike, bike, sail and snorkel tour geboekt. Kleine groep van 7 personen welke begon met de hike. Na een paar honderd meter haakte ma al af. Daarna met 6 personen verder. Was een hele interessante wandeling. Beetje klauteren, water oversteken, regenwoud en vooral het bamboebos was erg de moeite waard. Dat kwam ook doordat de gids de weg kwijtraakte en aangezien hij wel ongeveer wist waarheen we moesten, werden er allerlei sluip en kruip routes genomen welke soms flink slipperig waren. Maar zolang je de groene bamboe maar goed vastpakte ging het wel. Al met al een erg leuke hike.
Daarna kwam het bike gedeelte. Volgens de folder een downhill met de mountainbike. Daarbij heb ik wel een bepaalde gedachte, maar dat het inhield dat je een berg afdaalde op de gewone weg had ik toch echt niet verwacht. Als je dan ook nog eens vooraf een uitleg krijgt van hoe een fiets werkt, dan weet je dat dit dus geen tour voor nederlanders is. Voor de amerikanen is dit blijkbaar wel iets bijzonders. Kwam ook nog eens bij dat we niet te hard naar beneden mochten, dus voor mij was het niet echt veel aan. Alleen de uitzichten waren onderweg wel de moeite waard.
Ik vond het helemaal komisch dat sommigen nog zwetend beneden kwamen, terwijl je eigenlijk alleen maar hoefde te sturen.
Del laatste onderdelen waren dan de sail en snorkel. Met een catamaran de zee op en ongeveer een half uurtje gesnorkeld. Niet echt speciaal. Weinig gekleurde vissen gezien, maar wel een zeeschildpad in volle aktie.
In de avond heel weinig gedaan aangezien ik de volgende dag al voor 4 uur op moest voor de tour die ik had geboekt.
Zoals gezegd, al om 3.50 op voor de zogenaamde Maui Haleakala Adventure op een ander hawaiiaans eiland. Hierbij zou je naar de top van de vulkaan gaan en er stond adventure, dus ik had een paar extra schoenen meegenomen. Ik werd als eerste opgepikt en zat in een bus voor zo'n 80 personen. Daarna was het een diarree aan Japanners. Eerst een klein groepje, toen een grotere groep, toen nog een klein groepje en vervolgens kwamem er bij elke stop nog meer bij. Moet volgens mij een heel apart gezicht zijn geweest. Een bus vol japanners en 1 westerling ertussen.
Omdat de tour op een ander eiland was, moest er met het vliegtuig worden gereisd. En ja hoor, in Canada en Europa mag je bij interne vluvhten gewoon drinken meenemen. Maar dit is Amerika. Bij de eerste controle kon ik direct al mijn vorige dag aangeschafte drinken inleveren. Vervolgens door de scanner en toen mocht ik ook mijn zonnebrandolie inleveren. Ik raakte behoorlijk geirriteerd en zei ook dat ik de tour absoluut niet had geboekt als ik dit allemaal had geweten. Men gaf toen aan dat ik alsnog terug mocht om de dagrugzak in te checken en dus moest het drinken uit de prullebak worden gehaald en heb ik maar opnieuw ingecheckt.
Blijkbaar had ik het vanaf dat moment verbruid bij de mensen van de controle. Want toen ik de tweede keer kwam met alleen een paar waardevolle spullen was ik ineens de zogenaamde 'random' controle. Na het poortje helemaal gefouilleerd. Toen ik iets bewoog kreeg ik direct het commando "Don't move!!". Een paar rode stempels op de instapkaart. Paspoort ingenomen en gecontroleerd. Toen ik dat terug kreeg en doorliep kwam er weer iemand aan die het paspoort weer wou zien. Toen ik mijn spullen wou pakken mocht dat ook niet omdat de controle nog steeds bezig was. Ach ja..... ze moesten even laten zien hoe belangrijk ze waren. Ik ben maar cynisch blijven glimlachen over zoveel zieligheid. Uiteindelijk lieten ze me weer gaan en vervolgens ben ik met het vliegtuig naar Maui gevlogen. Daar opgepikt door een busje en gelukkig zaten daar gewone mensen in (geen japanners). De gids van de tour was iemand die maar door bleef praten. In het begin luisterde ik nog wel, maar na een poosje was dat min of meer voorbij. "Links die en die boom, rechts die en die plant, links die en die school die open is van 9-12 en van 14 - 17 uur, links dit en dat gebouw, rechts die en die plant, links dit en dat fruit.......en zo ging het maar door". Leek wel of ik naar een tenniswedstrijd zat te kijken en de info was absoluut niet interessant. Afijn, op een bepaald moment bleek dus dat dit zogenaamde adventure inhield dat we met de minibus naar de summit reden. Dus geen wandeling. Het was wel een fantastich uitzicht, maar een leuke wandeling had ook wel gemogen.
Enige kleine nadeel was dat het steenkoud was vanwege de wind.
Verder deze dag nog een paar kleine stops, een stop bij een rots die op JFK leek, een stop in een regenwoud bij de Iao Needle en uiteindelijk mocht je 2,5 uur in het plaatsje Lahaina rondneuzen. Was wel gezellig plaatsje, maar van mij had dat minder mogen zijn. Daarna weer terug met het vliegtuig en kapot aangekomen in het hostel.
De maandag een nature tour in het regenwoud. Weer vroeg op. Was al met al een hele leuke wandeling met veel nuttige en interessante informatie. Onderweg hele mooie uitzichten en op de top ook nog eens verrast met een schitterende regenboog.
In de middag heb ik een fiets gehuurd en ben naar Diamond's Head gereden. Daar de wandeling naar de top van de krater gedaan, waar weer een fantastisch uitzicht was.
Vandaag was de laatste tour en wel de Shark Encounter. Opnieuw op tijd mijn nest uit. 1 uur rijden naar Waimea, daar de boot op en de oceaan op. Vervolgens konden we daar de kooi in en ongeveer 25 minuten haaien bewonderen. Deze werden met dooie vis gelokt. Ik vond het absoluut niet beangstigend hoewel de haaien op raakafstand langskamen of op de kooi afkwamen.
Eerder fascinerend en indrukwekkend. Het schijnt sowieso niet gevaarlijk te zijn met de meeste haaien. Een hele leuke ervaring. Verder heb ik vandaag weinig gedaan. Ben al met de gedachten met skien bezig. Morgen vertrek ik naar L.A. en ik denk dat mijn volgende bijdrage wel vanuit Nederland zal zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten