De draad weer opgepakt

Hallo allemaal,
na het slechte nieuws over Henri's vader heb ik toch de draad maar weer opgepakt.
Ik reis nog steeds door en heb dan ook nog wel wat te vertellen.
Na Whangarei ben ik in de avond aangekomen in Paihia. Na de SNP trip hadden we met Fransisca om 19.30 uur in Paihia afgesproken. Zij zou die avond nog daar zijn en dus leek het ons leuk om even bij te praten. Aangezien ik om 19.00 uur aankwam, heb ik ingecheckt, de bagage op de kamer gegooid en ben naar het visitors centre gegaan.
Daar kwam inderdaad Fransisca aanlopen en ook die vond het ook erg voor Henri dat hij terug moest naar Nederland.
We hebben wat bijgekletst en voor mij was het een goeie afleiding. Aangezien haar bus niet met de feestdagen zou rijden, zou ze ook nog eens twee dagen langer in Paihia blijven. Dus we hebben direct maar afgesproken voor de volgende dag, eerste kerstdag.
De eerste kerstdag hebben we een flinke wandeling gedaan door de bossen en langs het strand in de omgeving van Paihia. Vooral het stuk langs het strand was erg de moeite waard met o.a. mangrove bossen. Tegen het einde van de wandeling kwam er wel wat regen, maar we waren op tijd terug voordat het betere hooswerk begon.




In de avond heeft Fransisca gekookt in het hostel en het smaakte prima. Dat was dus mijn kerstdiner. Tevens nog even gecatanned en verloren (zucht...).
Ook hebben we die avond nog een Cape Reina tour geboekt.
Tweede kerstdag dus de Cape Reina tour en gelukkig was de regen gestopt. Diverse stops gemaakt. Eerst een kauri bos, wat door de mensenmassa eigenlijk niet leuk was. Vervolgens een ontbijtstop en wat nader kennis gemaakt met Caroline en Pieter uit Eindhoven. Een heel erg sympathiek stel dat ook door Nieuw-Zeeland reist.
Vervolgens een bezoek aan de vuurtoren op Cape Reinga. Hele mooie uitzichten.
Hierna een lunch aan het strand met de mogelijkheid om nog wat te zwemmen.
Even later naar de zandduinen waar gesandboard kon worden. Het grootste probleem was eigenlijk het omhoog lopen. Naar beneden was geen probleem. Helaas nam ik bij de derde afdaling iets te veel risico en kwam met m'n snufferd in het zand terecht en gleed nog een stuk zonder sandboard door. Ik kon gelukkig gewoon verder, maar toen ik een foto wou maken zag ik dat ik geen camera meer had. Die was tijdens de val losgescheurd. Gelukkig zag ik nog iets zwarts in het zand en dat bleek de camera te zijn. Alleen heb ik sindsdien wat problemen met de lens. Zo te horen zit er nog steeds wat zand in het mechanisme.
De terugweg ging over het 90 miles beach en daar hadden we nog een paar tussenstops voordat er bij een fish and chips winkel werd gestopt. Aansluitend nog een stop bij een Kauri shop. Was al met al een lange dag. Nog wel leuk te melden is dat de buschauffeur vergeten was om het geld te vragen voor de tour. Ik heb hem bij het verlaten van de bus toen maar een 'fooi' gegeven ter hoogte van het bedrag.



In de avond nog even ge-internet en toen pas het slechte nieuws gelezen.
De dag erna naar Treaty Ground gewandeld waar ook nog een grote 'War Canoe' lag en nog een paar herinneringen aan vroeger. Hier is ooit het verdrag tussen de engelsen en de maori's getekend. Was op zich wel aardig.

Terug gelopen en van hostel geswitched. Verder weinig gedaan, terrasje gepakt en inkopen gedaan aangezien Fransisca nog wat eten had achtergelaten en ik me eigenlijk verplicht voelde zelf te koken (tja.... het is echt waar....).
De vrijdag zou ik pas eind van de middag een bootcruise hebben, dus ik moest me nog zien te vermaken tot die tijd. Eerst maar eigen ontbijt in hostel en om 10 uur uitchecken. Stond nog een grietje dat uitcheckte en op zoek was naar onderkomen voor een dag later. Zij bleek ook de cruise geboekt te hebben. Dus die zou ik later op de dag nog wel een keer tegenkomen.
Zelf ben ik per ferry naar Russell gegaan, een van de wat oudere plaatsjes in dat gebied. Ik heb daar een paar wandelingen gedaan naar het strand en naar een uitzichtspunt. Daarna weer per ferry terug en de tijd wat gedood met rondslenteren.
Toen maar vast naar de werf gegaan en op een bapaald moment meende ik dat meisje uit het hostel te herkennen. Die maar aangesproken en het bleek inderdaad diegene te zijn. Bleek dus Antonia uit Frankrijk die naar Nieuw-Zeeland was gekomen om te werken, vakantie te vieren en engels te leren. En ik moet zeggen dat ze al zeer redelijk te verstaan was. Ook even later nog twee nederlanders ontmoet, Arthur en Julia uit Amsterdam. Tijdens de cruise heb ik het meest met deze drie personen gesproken.
De cruise was zeer de moeite waard. Geen moment verveling. We werden eerst met een kleine boot naar de omgebouwde ferry gebracht. Helaas bleek ik niet bekend te zijn. Er was iets misgegaan bij de boeking. Maar uiteindelijk heeft men toch een plekkie voor mij kunnen vinden. Toen kwam de eerste activiteit: het schieten op een nep-eend die aan een touw achter de boot aan dobberde. Iedereen mocht drie keer schieten en daarna werd met de winnaars verder gegaan. Daar hoorde ik niet bij.
De volgende activiteit was zeevissen. Mij lukte het om bij zo'n beetje iedereen in het snoer te komen. Voor de rest niets gevangen, dus we moesten de aansluitende BBQ doen zonder eigen gevangen vis. Tijdens de bbq wat met Antonia geteut en aansluitend zou het kayakken plaatsvinden. Wij zaten in groep 4 en moesten dus nog een tijdje wachten. Maar gelukkig stond er een poolbiljart waarop Antonia haar kunsten kon vertonen.... Nieuwe franse regel: als de bal tegen de wand ligt, mag de ander de stok erachter zetten om zo de bal te vershuiven en ruimte te maken. Na elven waren we dan eindelijk aan de beurt met het kayakken. Een hele aparte ervaring. Midden in de nacht, maar wanneer je de peddels in het water stopte, gaf dat allemaal licht. Het bijkt dat het zeewier op die plek als een soort afweermechanisme lichtflitsen produceert. Wanneer je dus tempo maakte kon je daardoor de vissen zien wegvluchten aangezien die beweging ook met licht gepaard ging. Echt een fantastische belevenis.




Na het kayakken nog even geteut en toen naar mijn nest. Een wel heel erg klein bedje. Draaien kon niet, want dan zou ik naar beneden donderen en zitten was ook niet mogelijk vanwege de slecht 40 aanwezige centimeters tot het plafond.
Was nog wel grappig dat ik in de nacht wakker was en iemand hoorde snurken. Alleen de persoon op het bed onder mij, zat mij te prikken. En dat helpt dan echt niet.....
Volgende dag al vroeg op na een slechte nachtrust. Gelukkig was ik niet de enige. Voor de vroege vogels werd er vervolgens een extra boottochtje georganiseerd langs de eilandjes. Erg mooi zo op de vroege morgen. Terug naar het schip hebben we nog dolfijnen gespot. Een leuk extraatje. Na het ontbijt was het snorkeltijd. En dat ik ben afgevallen bleek wel uit het feit dat ik een wetsuit maatje 'M' aan kon. Bij het snorkelen mocht er ook naar mossels worden gedoken en zee-egels worden gedoken. Deze dienden later als tussendoortje.
Na het snorkelen met de kayak naar het strand, daar een klein stukje lopen en verder relaxen. In de middag werd dan dus de eitjes van die zee-egel gegeten en de gekookte mosselen. Toch beide maar geprobeerd en het was niet echt slecht. Om 15.00 uur waren we terug in Paihia en heb met Antonia afgesproken voor de avond. Waarschijnlijk zullen er dan meer bootgasten bij zijn. Rest van de middag wat ge-internet en gelezen. Om 19.00 bleken er inderdaad meer bootgasten te zijn en zijn we met Arthur, Julia en nog een roomie van Antonia gaan eten en vervolgens nog even een drankje.

Al met al best een lange dag en jammer dat ik afscheid moest nemen.
Volgende ochtend naar bus-opstappunt, kwam Antonia nog toevallig langs. Zij wil ook de Intercity bus gaan gebruiken en was op zoek naar informatie. Dus nog maar een keer afscheid genomen en daarna 4.5 uur in de bus. In Auckland naar de YHA. Bleek ik bij de verkeerde te zitten. Maar zij konden wel zien dat de veranderde boeking fout was gegaan. In plaats van de originele boeking 1 dag te verschuiven had men de eerste twee overnachtingen gecancelled. Gelukkig bleek er toch nog plek in de andere YHA welke 1 blok verder zat. Alleen weer een flinke steile klim ernaar toe. Verder wat rondgelopen en alvast wat dingen geboekt voor de rest van de vakantie. Ik had eigenlijk Waitomo en White Island willen doen, maar dat zou erg lastig, zo niet onmogelijk worden. Ik heb dus Waitomo laten vallen en besloten om naar Tauranga te gaan. Hier zijn ook trips naar White Island mogelijk en er zijn genoeg andere activiteiten daar. Het boeken van de Intercity bus was geen probleem, alleen onderkomen vinden lukte me nog niet.
De volgende dag was het 31 december. Ik wou eerst onderkomen zien te regelen en dan eventueel naar Rangitoto eiland gaan als er nog tijd over was. Via internet lukte het me niet om 4 dagen achter elkaar ergens te boeken. Wel was er bij YHA ruimte voor 2 x 1 dag. Ik besloot die dan ook te boeken via de receptie. Bleek men daar zelfs te kunnen zien dat er wel 4 dagen ruimte was. Was alleen een 2-persoonskamer. Maar dat interesseerde me geen zak. Dan hoefde ik niet elke dag te verkassen. Dus dat was een leuke meevaller zo vroeg op de morgen. Daarna op mijn gemakkie naar de haven om de 12.15 ferry te pakken en ergens wat te gaan ontbijten. Bleek er een extra ferry te gaan vanwege zomervakantie waar ik precies op tijd voor was. Alweer een meevallertje. Ik heb dus flink wat kunnen wandelen op het Rangitoto eiland. Dit is een oude vulkaan en je loopt dan eigenlijk ook over hard geworden lava. Erg mooi allemaal.



Ik had bij het lopen eigenlijk heel weinig gedronken en toen ik met de ferry terug kwam ben ik naar een belgisch cafe gegaan en heb daar een aantal heerlijke leffe's en chimay achterovergeslagen gevolgd door een maaltijd. Toen terug naar het hostel en tijdens het lezen in slaap gesukkeld. Ik werd vervolgens ruim na tienen wakker. Weinig tijd dus om te achterhalen waar het leukste plekje was voor nieuwjaar. Toen ik de stad in liep zag ik wel een plein waar allerlei mensen zaten te wachten en ben daar dus ook maar gaan zitten. Daar was een mooi uitzicht op de communicatietoren waar om 12.00 uur vuurwerk werd afgestoken. Was wel aardig, maar voor een grote stad als Auckland had ik eigenlijk veel meer verwacht.

Daarna nog even de stad ingelopen, maar weinig bijzonders gezien. Was dus een rustige jaarwisseling.
Op nieuwjaarsdag zit in Nederland iedereen het schansspringen van Garmisch Partenkirchen te kijken, dus moest ik eigenlijk ook wel naar een sportgebeuren. Voor mij werd dat dan het ASB classic damestennis tournooi. Kaartje gekocht voor centre-court omdat Michaela Krajicek daar later moest spelen. De eerste partijen waren weinig aan, teveel krachtsverschil. De derde partij met Krajicek was de mooiste van de dag. Bijna 3,5 uur duurde die partij, waarbij onze 'Kraai' helaas verloor. Maar de partij was zeker het aanzien waard. Daarna nog twee partijen gezien en bij de dubbelpartij hield ik het voor gezien. Verder heb ik deze dag uren lang geprobeerd om naar nederland te sms'en. Was geen doorkomen aan met nieuwjaar.


Ik zal voor de volledigheid nog even de partijen vermelden die ik gezien heb aangezien ik in Australie ook eens een paar onbekenden had zien spelen waarvan Sharapova inmiddels wel enige bekendheid geniet.
Elena Baltacha - Eleni Daniilidou, Vera Zvonareva - Sacha Jones, Sara Errani - Michaela Krajicek, Marina Erakovic - Ellen Barry, Kaya Kanepi - Maria Kirilenko.
En toen was het al weer dinsdag 2 januari. Eerst bij de Starbucks een koffie met een muffin als ontbijt. Daarna met de ferry naar Waiheke Island. Hier een fiets gehuurd en naar de andere kant van het eiland gefietst. Viel me wat tegen. Op en neer en een heel deel over een zandweg met voorbijstuivende auto's. Ik had ook nog eens bijna geen eten en drinken bij me, dus ik was blij dat ik bij een wijnproeverij wat gewoon water en sap kon kopen. Onderweg slechts 1 mueslireep en 1 Mars en daar heb ik het deze dag mee gedaan. Ik was behoorlijk stuk toen ik terug kwam.
Ik vond het eiland echt de moeite waard. Zeker een plek om meerdere dagen te vertoeven.



In de avond heb ik weer in het belgische cafe gegeten, worst met stoemp.
De dag erna weer een gedeeltelijke reisdag naar Tauranga, waar ik de komende tijd zal zitten. Daar tegen de middag ge-arriveerd, vervolgens naar de YHA. Kamer was nog niet klaar, dus maar vast aan mijn verslag begonnen. Verder deze dag gelunched, wandelroutes opgehaald, informatie over tours verzameld, de kapper bezocht en de kleren gewassen. Weinig verheffend dus.
Later zal ik nog wel even schrijven over mijn laatste NZ-week.