(Het andere) Hawaii

Aloha uit Hawaii !!!! En in mijn geval het andere Hawaii. Een normaal mens komt hier voor de zon en het strand, maar deze jongen dus niet.
Momenteel is het mijn laatste volle dag hier in Hawaii; morgen hoop ik naar L.A. te vliegen en van L.A. twee dagen later naar Lake Tahoe te rijden om samen met Wim en Marcel te gaan skien.
Maar ik zal eerst het hoofdstuk Hawaii hier gaan beschrijven.
Het begon allemaal een beetje vreemd aangezien ik eerder in Honolulu aankwam dan dat ik vanuit Auckland vertrok. Ik heb dus min of meer 'getijdreisd'. Liep ik in Auckland nog 12 uur voor op jullie. Inmiddels loop ik 11 uur achter.
Ik kwam tegen de middag aan bij het hostel, maar kon nog niet inchecken en heb toen maar even wat junkfood naar binnen geslagen (ik ben tenslotte in Amerika). Na inchecken even gesproken met kamergenoot Ludo uit Italie en met kamermeisje uit Uruguay. Die hadden allebei al een paar leuke tochten om te doen. Direct maar een daarvan geboekt in het hostel. Verder zoals gewoonlijk de omgeving verkennen, tourinfo verzameld en snel gegeten bij een soort buffet restaurant. Je betaalt daar entree en kunt opscheppen wat je wilt. Geen slechte formule. Vroeg mijn nest in want een dag van 47 uur is niet niks.
Volgende dag lang geslapen voor mijn doen. Alvast wat tours geboekt. Toen tijdens ontbijt nog een paar tours uitgezocht en een daarvan alvast geboekt. De andere moest later geboekt worden aangezien de computer van de organisator eruit lag. Dus maar weer een beetje rondlopen en later nog de laatste tour geboekt. Verder weer rustig aan gedaan.
Op vrijdag dan de eerste tour welke ik via het hostel had geboekt. Dit was een rondje Oahu, het eiland waar ik op verblijf. Jack, de gids, was iemand die hier al twintig jaar woont en ontzettend veel kon vertellen over het eiland zonder dat het begon te vervelen. Deze dag diverse stops langs de stranden, langs een blowhole waar het water uitspoot als er een flinke golf kwam, Sandy Beach, Makapuu Point, binnendoorweggetje lang fruitkwekerij waar het fruit buiten de omheining gegeten kon worden, stukje regenwoud waar opnames voor LOST zijn gemaakt, stop bij birthstones waar vroeger de geboortes plaatsvonden, stop bij Dole plantage, eten in Haleiwa, stop Waimea Beach, Pupukea Beach waar een zeeschildpad was te bewonderen

en als afsluiting de zonsondergang op Sunset Beach.

Kortom een hele volle dag met de nodige variatie. We waren pas tegen 8 uur terug en toen moest ik nog naar het hotel wat ik aansluitend had besproken.
In de avond dan ook alleen maar de spullen voor zaterdag ingepakt.
Voor de zaterdag had ik de zogenaamde hike, bike, sail and snorkel tour geboekt. Kleine groep van 7 personen welke begon met de hike. Na een paar honderd meter haakte ma al af. Daarna met 6 personen verder. Was een hele interessante wandeling. Beetje klauteren, water oversteken, regenwoud en vooral het bamboebos was erg de moeite waard. Dat kwam ook doordat de gids de weg kwijtraakte en aangezien hij wel ongeveer wist waarheen we moesten, werden er allerlei sluip en kruip routes genomen welke soms flink slipperig waren. Maar zolang je de groene bamboe maar goed vastpakte ging het wel. Al met al een erg leuke hike.

Daarna kwam het bike gedeelte. Volgens de folder een downhill met de mountainbike. Daarbij heb ik wel een bepaalde gedachte, maar dat het inhield dat je een berg afdaalde op de gewone weg had ik toch echt niet verwacht. Als je dan ook nog eens vooraf een uitleg krijgt van hoe een fiets werkt, dan weet je dat dit dus geen tour voor nederlanders is. Voor de amerikanen is dit blijkbaar wel iets bijzonders. Kwam ook nog eens bij dat we niet te hard naar beneden mochten, dus voor mij was het niet echt veel aan. Alleen de uitzichten waren onderweg wel de moeite waard.
Ik vond het helemaal komisch dat sommigen nog zwetend beneden kwamen, terwijl je eigenlijk alleen maar hoefde te sturen.

Del laatste onderdelen waren dan de sail en snorkel. Met een catamaran de zee op en ongeveer een half uurtje gesnorkeld. Niet echt speciaal. Weinig gekleurde vissen gezien, maar wel een zeeschildpad in volle aktie.
In de avond heel weinig gedaan aangezien ik de volgende dag al voor 4 uur op moest voor de tour die ik had geboekt.
Zoals gezegd, al om 3.50 op voor de zogenaamde Maui Haleakala Adventure op een ander hawaiiaans eiland. Hierbij zou je naar de top van de vulkaan gaan en er stond adventure, dus ik had een paar extra schoenen meegenomen. Ik werd als eerste opgepikt en zat in een bus voor zo'n 80 personen. Daarna was het een diarree aan Japanners. Eerst een klein groepje, toen een grotere groep, toen nog een klein groepje en vervolgens kwamem er bij elke stop nog meer bij. Moet volgens mij een heel apart gezicht zijn geweest. Een bus vol japanners en 1 westerling ertussen.
Omdat de tour op een ander eiland was, moest er met het vliegtuig worden gereisd. En ja hoor, in Canada en Europa mag je bij interne vluvhten gewoon drinken meenemen. Maar dit is Amerika. Bij de eerste controle kon ik direct al mijn vorige dag aangeschafte drinken inleveren. Vervolgens door de scanner en toen mocht ik ook mijn zonnebrandolie inleveren. Ik raakte behoorlijk geirriteerd en zei ook dat ik de tour absoluut niet had geboekt als ik dit allemaal had geweten. Men gaf toen aan dat ik alsnog terug mocht om de dagrugzak in te checken en dus moest het drinken uit de prullebak worden gehaald en heb ik maar opnieuw ingecheckt.
Blijkbaar had ik het vanaf dat moment verbruid bij de mensen van de controle. Want toen ik de tweede keer kwam met alleen een paar waardevolle spullen was ik ineens de zogenaamde 'random' controle. Na het poortje helemaal gefouilleerd. Toen ik iets bewoog kreeg ik direct het commando "Don't move!!". Een paar rode stempels op de instapkaart. Paspoort ingenomen en gecontroleerd. Toen ik dat terug kreeg en doorliep kwam er weer iemand aan die het paspoort weer wou zien. Toen ik mijn spullen wou pakken mocht dat ook niet omdat de controle nog steeds bezig was. Ach ja..... ze moesten even laten zien hoe belangrijk ze waren. Ik ben maar cynisch blijven glimlachen over zoveel zieligheid. Uiteindelijk lieten ze me weer gaan en vervolgens ben ik met het vliegtuig naar Maui gevlogen. Daar opgepikt door een busje en gelukkig zaten daar gewone mensen in (geen japanners). De gids van de tour was iemand die maar door bleef praten. In het begin luisterde ik nog wel, maar na een poosje was dat min of meer voorbij. "Links die en die boom, rechts die en die plant, links die en die school die open is van 9-12 en van 14 - 17 uur, links dit en dat gebouw, rechts die en die plant, links dit en dat fruit.......en zo ging het maar door". Leek wel of ik naar een tenniswedstrijd zat te kijken en de info was absoluut niet interessant. Afijn, op een bepaald moment bleek dus dat dit zogenaamde adventure inhield dat we met de minibus naar de summit reden. Dus geen wandeling. Het was wel een fantastich uitzicht, maar een leuke wandeling had ook wel gemogen.
Enige kleine nadeel was dat het steenkoud was vanwege de wind.


Verder deze dag nog een paar kleine stops, een stop bij een rots die op JFK leek, een stop in een regenwoud bij de Iao Needle en uiteindelijk mocht je 2,5 uur in het plaatsje Lahaina rondneuzen. Was wel gezellig plaatsje, maar van mij had dat minder mogen zijn. Daarna weer terug met het vliegtuig en kapot aangekomen in het hostel.
De maandag een nature tour in het regenwoud. Weer vroeg op. Was al met al een hele leuke wandeling met veel nuttige en interessante informatie. Onderweg hele mooie uitzichten en op de top ook nog eens verrast met een schitterende regenboog.

In de middag heb ik een fiets gehuurd en ben naar Diamond's Head gereden. Daar de wandeling naar de top van de krater gedaan, waar weer een fantastisch uitzicht was.

Vandaag was de laatste tour en wel de Shark Encounter. Opnieuw op tijd mijn nest uit. 1 uur rijden naar Waimea, daar de boot op en de oceaan op. Vervolgens konden we daar de kooi in en ongeveer 25 minuten haaien bewonderen. Deze werden met dooie vis gelokt. Ik vond het absoluut niet beangstigend hoewel de haaien op raakafstand langskamen of op de kooi afkwamen.

Eerder fascinerend en indrukwekkend. Het schijnt sowieso niet gevaarlijk te zijn met de meeste haaien. Een hele leuke ervaring. Verder heb ik vandaag weinig gedaan. Ben al met de gedachten met skien bezig. Morgen vertrek ik naar L.A. en ik denk dat mijn volgende bijdrage wel vanuit Nederland zal zijn.

Nieuw-Zeeland, tot ziens

Zoals gezegd, hier de beschrijving van mijn laatste weekje in Nieuw-Zeeland.
Ik zat dus in Tauranga en heb van de verschillende mogelijkheden voor White Island gekozen voor een wandeling op het eiland zelf. Ik vond de tours eerlijk gezegd allemaal erg prijzig, maar deze tour was redelijk compleet en zelfs nog een van de goedkopere.
Dus in de ochtend naar de receptie en gevraagd of ze deze tour konden boeken voor de zondag. Helaas was er toen weer zo'n Maleisie-moment. Voor iemand alleen werd de tour niet gedaan (men moest minimaal 3 personen hebben), maar aangezien de voorspellingen goed waren en er nog twee dagen te gaan waren heb ik een optie op de reis genomen.
Daarnaast had ik nog als plan B een vlucht van een uur over het White Island gezien.
Later in de ochtend even de mail gecheckt en toen las ik dat Antonia problemen had met de busreis en daarom besloten had om de volgende dag ook naar Tauranga te komen en voor de zondag wou ze graag een White Island tour doen.... Kwam dat even mooi uit. Als zij dezelfde tour zou willen, hoefde nog maar 1 persoon zich aan te melden. Daarna heb ik een wandeling gemaakt rond het Waikareao Estuary en lekker gerelaxed op bepaalde park-achtige plekken.

Voor de rest niet veel bijzonders gedaan deze dag.
Ik merk dat ik eigenlijk al afscheid heb genomen van Nieuw-Zeeland en alleen nog maar in de White Island tour ben geinteresseerd.
Volgende dag in het begin weer rustig aan en toen Antonia afgehaald van de bus. Ik moest namelijk zo snel mogelijk weten of ze dezelfde tour wou doen. En dat bleek inderdaad het geval hoewel ook zij de prijs erg hoog vond. Dus toen direct naar het hostel om dit door te geven. Helaas kreeg men geen contact en dus wist ik nog steeds niet waar ik aan toe was de volgende dag. In het hostel vertelde men dat ze later op de dag nog een keer zouden informeren.
Verder hebben we deze dag een wandeling op de Mount Manganui gedaan. Best wel pittige stukken, maar een heel mooi uitzicht.


Als beloning even relaxen op het strand en daarna de hot-saltwater-pools. Was erg verkwikkend. Toen we terug wouden naar Tauranga bleek er geen bus te komen hoewel het schema aangaf dat die gewoon zou rijden. We waren niet de enigen, dus toen maar samen met 3 argentijnses de taxi terug genomen. Restaurantje gepakt maar het zat mij niet lekker dat ik nog steeds niet wist of White Island door zou gaan. Dus ik ben alleen terug gegaan naar het hostel en in de receptie wist men van niks. Er zat weer een ander en die beloofde mij een papiertje op te hangen zodat ik in ieder geval wist waar ik aan toe was.
Daarna weer terug naar het restaurant en heerlijk gegeten en ook nog eens een gratis t-shirt gekregen (misschien hebben ze het ongelukje met de wijn gezien....).
Terug in het hostel bleek dat ik de volgende ochtend om 8 uur bij de receptie moest zijn.
Dat dus de volgende ochtend gedaan en toen bleek dat het nog steeds niet mogelijk was de tour te doen. Misschien de volgende dag. Dus ik heb mijn busreis omgeboekt, het hostel verlengd en een dag afgezegd in Auckland.
Ook gaf men aan dat raften nog mogelijk was op deze dag. En wel op de Wairoa rivier die slechts 26 dagen in het jaar open is daarvoor. Ik kan zeggen dat het raften zeer de moeite waard was met enkele zogenaamde 'grade-5' stukken. En bij 1 daarvan ging het dus mis. Met de hele raft ondersteboven en paddles kwijt. Duurde een hele tijd voordat iedereen weer in de raft zat. Maar al met al vond ik het de mooiste raft-tocht die ik tot nu toe heb gedaan en ik heb dan ook de foto-cd maar besteld die men van het raften had gemaakt.

De volgende dag de laatste poging voor het White-Island. Voor de tour waren weer niet genoeg mensen. Men heeft nog de organisatie gebeld of er misschien een ander transport was vanuit Tauranga. De vlucht over White Island bleek ook nog eens geen 120, maar 480 dollar te kosten welke over de deelnemers werden verspreid. En als laatste mijn optie om met de auto te gaan bleek ook veel duurder dan de oorspronkelijk trip met het feit dat men voor 1700 uur de auto terug moest brengen of indien later, de auto ergens neer moest zetten om daarna een taxi te bellen.
Ik heb het toen maar opgegeven en White Island op het lijstje gezet van de dingen die ik nog moet doen als ik ooit terug ben. Deze dag verder met een kleine wandeling gevuld en besloten wat zooi terug te sturen naar Nederland.
De volgende dag dan de reis naar Auckland. Daar rond de middag aangekomen met slecht weer. Dus ook deze dag maar grotendeels internettend en shoppend doorgebracht. Tegen de avond ben ik naar Parnell gegaan tijdens een droog moment. Helaas slechte timing, want na 10 minuten begon het steeds harder te regenen. Lekker nat naar de Starbucks en daarna gegeten met Fransisca bij La Bocca. Heerlijke maaltijd en erg gezellig waar ook mede-gasten met nederlandse achtergrond bij betrokken werden.
Dit was zo'n beetje het slot van Nieuw-Zeeland. De volgende dag om 9:40 in de shuttle gesprongen richting het vliegveld voor de volgende stop: Hawaii.
Daarover de volgende keer misschien wat meer.

De draad weer opgepakt

Hallo allemaal,
na het slechte nieuws over Henri's vader heb ik toch de draad maar weer opgepakt.
Ik reis nog steeds door en heb dan ook nog wel wat te vertellen.
Na Whangarei ben ik in de avond aangekomen in Paihia. Na de SNP trip hadden we met Fransisca om 19.30 uur in Paihia afgesproken. Zij zou die avond nog daar zijn en dus leek het ons leuk om even bij te praten. Aangezien ik om 19.00 uur aankwam, heb ik ingecheckt, de bagage op de kamer gegooid en ben naar het visitors centre gegaan.
Daar kwam inderdaad Fransisca aanlopen en ook die vond het ook erg voor Henri dat hij terug moest naar Nederland.
We hebben wat bijgekletst en voor mij was het een goeie afleiding. Aangezien haar bus niet met de feestdagen zou rijden, zou ze ook nog eens twee dagen langer in Paihia blijven. Dus we hebben direct maar afgesproken voor de volgende dag, eerste kerstdag.
De eerste kerstdag hebben we een flinke wandeling gedaan door de bossen en langs het strand in de omgeving van Paihia. Vooral het stuk langs het strand was erg de moeite waard met o.a. mangrove bossen. Tegen het einde van de wandeling kwam er wel wat regen, maar we waren op tijd terug voordat het betere hooswerk begon.




In de avond heeft Fransisca gekookt in het hostel en het smaakte prima. Dat was dus mijn kerstdiner. Tevens nog even gecatanned en verloren (zucht...).
Ook hebben we die avond nog een Cape Reina tour geboekt.
Tweede kerstdag dus de Cape Reina tour en gelukkig was de regen gestopt. Diverse stops gemaakt. Eerst een kauri bos, wat door de mensenmassa eigenlijk niet leuk was. Vervolgens een ontbijtstop en wat nader kennis gemaakt met Caroline en Pieter uit Eindhoven. Een heel erg sympathiek stel dat ook door Nieuw-Zeeland reist.
Vervolgens een bezoek aan de vuurtoren op Cape Reinga. Hele mooie uitzichten.
Hierna een lunch aan het strand met de mogelijkheid om nog wat te zwemmen.
Even later naar de zandduinen waar gesandboard kon worden. Het grootste probleem was eigenlijk het omhoog lopen. Naar beneden was geen probleem. Helaas nam ik bij de derde afdaling iets te veel risico en kwam met m'n snufferd in het zand terecht en gleed nog een stuk zonder sandboard door. Ik kon gelukkig gewoon verder, maar toen ik een foto wou maken zag ik dat ik geen camera meer had. Die was tijdens de val losgescheurd. Gelukkig zag ik nog iets zwarts in het zand en dat bleek de camera te zijn. Alleen heb ik sindsdien wat problemen met de lens. Zo te horen zit er nog steeds wat zand in het mechanisme.
De terugweg ging over het 90 miles beach en daar hadden we nog een paar tussenstops voordat er bij een fish and chips winkel werd gestopt. Aansluitend nog een stop bij een Kauri shop. Was al met al een lange dag. Nog wel leuk te melden is dat de buschauffeur vergeten was om het geld te vragen voor de tour. Ik heb hem bij het verlaten van de bus toen maar een 'fooi' gegeven ter hoogte van het bedrag.



In de avond nog even ge-internet en toen pas het slechte nieuws gelezen.
De dag erna naar Treaty Ground gewandeld waar ook nog een grote 'War Canoe' lag en nog een paar herinneringen aan vroeger. Hier is ooit het verdrag tussen de engelsen en de maori's getekend. Was op zich wel aardig.

Terug gelopen en van hostel geswitched. Verder weinig gedaan, terrasje gepakt en inkopen gedaan aangezien Fransisca nog wat eten had achtergelaten en ik me eigenlijk verplicht voelde zelf te koken (tja.... het is echt waar....).
De vrijdag zou ik pas eind van de middag een bootcruise hebben, dus ik moest me nog zien te vermaken tot die tijd. Eerst maar eigen ontbijt in hostel en om 10 uur uitchecken. Stond nog een grietje dat uitcheckte en op zoek was naar onderkomen voor een dag later. Zij bleek ook de cruise geboekt te hebben. Dus die zou ik later op de dag nog wel een keer tegenkomen.
Zelf ben ik per ferry naar Russell gegaan, een van de wat oudere plaatsjes in dat gebied. Ik heb daar een paar wandelingen gedaan naar het strand en naar een uitzichtspunt. Daarna weer per ferry terug en de tijd wat gedood met rondslenteren.
Toen maar vast naar de werf gegaan en op een bapaald moment meende ik dat meisje uit het hostel te herkennen. Die maar aangesproken en het bleek inderdaad diegene te zijn. Bleek dus Antonia uit Frankrijk die naar Nieuw-Zeeland was gekomen om te werken, vakantie te vieren en engels te leren. En ik moet zeggen dat ze al zeer redelijk te verstaan was. Ook even later nog twee nederlanders ontmoet, Arthur en Julia uit Amsterdam. Tijdens de cruise heb ik het meest met deze drie personen gesproken.
De cruise was zeer de moeite waard. Geen moment verveling. We werden eerst met een kleine boot naar de omgebouwde ferry gebracht. Helaas bleek ik niet bekend te zijn. Er was iets misgegaan bij de boeking. Maar uiteindelijk heeft men toch een plekkie voor mij kunnen vinden. Toen kwam de eerste activiteit: het schieten op een nep-eend die aan een touw achter de boot aan dobberde. Iedereen mocht drie keer schieten en daarna werd met de winnaars verder gegaan. Daar hoorde ik niet bij.
De volgende activiteit was zeevissen. Mij lukte het om bij zo'n beetje iedereen in het snoer te komen. Voor de rest niets gevangen, dus we moesten de aansluitende BBQ doen zonder eigen gevangen vis. Tijdens de bbq wat met Antonia geteut en aansluitend zou het kayakken plaatsvinden. Wij zaten in groep 4 en moesten dus nog een tijdje wachten. Maar gelukkig stond er een poolbiljart waarop Antonia haar kunsten kon vertonen.... Nieuwe franse regel: als de bal tegen de wand ligt, mag de ander de stok erachter zetten om zo de bal te vershuiven en ruimte te maken. Na elven waren we dan eindelijk aan de beurt met het kayakken. Een hele aparte ervaring. Midden in de nacht, maar wanneer je de peddels in het water stopte, gaf dat allemaal licht. Het bijkt dat het zeewier op die plek als een soort afweermechanisme lichtflitsen produceert. Wanneer je dus tempo maakte kon je daardoor de vissen zien wegvluchten aangezien die beweging ook met licht gepaard ging. Echt een fantastische belevenis.




Na het kayakken nog even geteut en toen naar mijn nest. Een wel heel erg klein bedje. Draaien kon niet, want dan zou ik naar beneden donderen en zitten was ook niet mogelijk vanwege de slecht 40 aanwezige centimeters tot het plafond.
Was nog wel grappig dat ik in de nacht wakker was en iemand hoorde snurken. Alleen de persoon op het bed onder mij, zat mij te prikken. En dat helpt dan echt niet.....
Volgende dag al vroeg op na een slechte nachtrust. Gelukkig was ik niet de enige. Voor de vroege vogels werd er vervolgens een extra boottochtje georganiseerd langs de eilandjes. Erg mooi zo op de vroege morgen. Terug naar het schip hebben we nog dolfijnen gespot. Een leuk extraatje. Na het ontbijt was het snorkeltijd. En dat ik ben afgevallen bleek wel uit het feit dat ik een wetsuit maatje 'M' aan kon. Bij het snorkelen mocht er ook naar mossels worden gedoken en zee-egels worden gedoken. Deze dienden later als tussendoortje.
Na het snorkelen met de kayak naar het strand, daar een klein stukje lopen en verder relaxen. In de middag werd dan dus de eitjes van die zee-egel gegeten en de gekookte mosselen. Toch beide maar geprobeerd en het was niet echt slecht. Om 15.00 uur waren we terug in Paihia en heb met Antonia afgesproken voor de avond. Waarschijnlijk zullen er dan meer bootgasten bij zijn. Rest van de middag wat ge-internet en gelezen. Om 19.00 bleken er inderdaad meer bootgasten te zijn en zijn we met Arthur, Julia en nog een roomie van Antonia gaan eten en vervolgens nog even een drankje.

Al met al best een lange dag en jammer dat ik afscheid moest nemen.
Volgende ochtend naar bus-opstappunt, kwam Antonia nog toevallig langs. Zij wil ook de Intercity bus gaan gebruiken en was op zoek naar informatie. Dus nog maar een keer afscheid genomen en daarna 4.5 uur in de bus. In Auckland naar de YHA. Bleek ik bij de verkeerde te zitten. Maar zij konden wel zien dat de veranderde boeking fout was gegaan. In plaats van de originele boeking 1 dag te verschuiven had men de eerste twee overnachtingen gecancelled. Gelukkig bleek er toch nog plek in de andere YHA welke 1 blok verder zat. Alleen weer een flinke steile klim ernaar toe. Verder wat rondgelopen en alvast wat dingen geboekt voor de rest van de vakantie. Ik had eigenlijk Waitomo en White Island willen doen, maar dat zou erg lastig, zo niet onmogelijk worden. Ik heb dus Waitomo laten vallen en besloten om naar Tauranga te gaan. Hier zijn ook trips naar White Island mogelijk en er zijn genoeg andere activiteiten daar. Het boeken van de Intercity bus was geen probleem, alleen onderkomen vinden lukte me nog niet.
De volgende dag was het 31 december. Ik wou eerst onderkomen zien te regelen en dan eventueel naar Rangitoto eiland gaan als er nog tijd over was. Via internet lukte het me niet om 4 dagen achter elkaar ergens te boeken. Wel was er bij YHA ruimte voor 2 x 1 dag. Ik besloot die dan ook te boeken via de receptie. Bleek men daar zelfs te kunnen zien dat er wel 4 dagen ruimte was. Was alleen een 2-persoonskamer. Maar dat interesseerde me geen zak. Dan hoefde ik niet elke dag te verkassen. Dus dat was een leuke meevaller zo vroeg op de morgen. Daarna op mijn gemakkie naar de haven om de 12.15 ferry te pakken en ergens wat te gaan ontbijten. Bleek er een extra ferry te gaan vanwege zomervakantie waar ik precies op tijd voor was. Alweer een meevallertje. Ik heb dus flink wat kunnen wandelen op het Rangitoto eiland. Dit is een oude vulkaan en je loopt dan eigenlijk ook over hard geworden lava. Erg mooi allemaal.



Ik had bij het lopen eigenlijk heel weinig gedronken en toen ik met de ferry terug kwam ben ik naar een belgisch cafe gegaan en heb daar een aantal heerlijke leffe's en chimay achterovergeslagen gevolgd door een maaltijd. Toen terug naar het hostel en tijdens het lezen in slaap gesukkeld. Ik werd vervolgens ruim na tienen wakker. Weinig tijd dus om te achterhalen waar het leukste plekje was voor nieuwjaar. Toen ik de stad in liep zag ik wel een plein waar allerlei mensen zaten te wachten en ben daar dus ook maar gaan zitten. Daar was een mooi uitzicht op de communicatietoren waar om 12.00 uur vuurwerk werd afgestoken. Was wel aardig, maar voor een grote stad als Auckland had ik eigenlijk veel meer verwacht.

Daarna nog even de stad ingelopen, maar weinig bijzonders gezien. Was dus een rustige jaarwisseling.
Op nieuwjaarsdag zit in Nederland iedereen het schansspringen van Garmisch Partenkirchen te kijken, dus moest ik eigenlijk ook wel naar een sportgebeuren. Voor mij werd dat dan het ASB classic damestennis tournooi. Kaartje gekocht voor centre-court omdat Michaela Krajicek daar later moest spelen. De eerste partijen waren weinig aan, teveel krachtsverschil. De derde partij met Krajicek was de mooiste van de dag. Bijna 3,5 uur duurde die partij, waarbij onze 'Kraai' helaas verloor. Maar de partij was zeker het aanzien waard. Daarna nog twee partijen gezien en bij de dubbelpartij hield ik het voor gezien. Verder heb ik deze dag uren lang geprobeerd om naar nederland te sms'en. Was geen doorkomen aan met nieuwjaar.


Ik zal voor de volledigheid nog even de partijen vermelden die ik gezien heb aangezien ik in Australie ook eens een paar onbekenden had zien spelen waarvan Sharapova inmiddels wel enige bekendheid geniet.
Elena Baltacha - Eleni Daniilidou, Vera Zvonareva - Sacha Jones, Sara Errani - Michaela Krajicek, Marina Erakovic - Ellen Barry, Kaya Kanepi - Maria Kirilenko.
En toen was het al weer dinsdag 2 januari. Eerst bij de Starbucks een koffie met een muffin als ontbijt. Daarna met de ferry naar Waiheke Island. Hier een fiets gehuurd en naar de andere kant van het eiland gefietst. Viel me wat tegen. Op en neer en een heel deel over een zandweg met voorbijstuivende auto's. Ik had ook nog eens bijna geen eten en drinken bij me, dus ik was blij dat ik bij een wijnproeverij wat gewoon water en sap kon kopen. Onderweg slechts 1 mueslireep en 1 Mars en daar heb ik het deze dag mee gedaan. Ik was behoorlijk stuk toen ik terug kwam.
Ik vond het eiland echt de moeite waard. Zeker een plek om meerdere dagen te vertoeven.



In de avond heb ik weer in het belgische cafe gegeten, worst met stoemp.
De dag erna weer een gedeeltelijke reisdag naar Tauranga, waar ik de komende tijd zal zitten. Daar tegen de middag ge-arriveerd, vervolgens naar de YHA. Kamer was nog niet klaar, dus maar vast aan mijn verslag begonnen. Verder deze dag gelunched, wandelroutes opgehaald, informatie over tours verzameld, de kapper bezocht en de kleren gewassen. Weinig verheffend dus.
Later zal ik nog wel even schrijven over mijn laatste NZ-week.