Op de fiets naar Rome (Pfullendorf - Merano)

Eindelijk weer eens een teken van leven. Het valt niet mee me ertoe te zetten om de blog bij te werken. Sowieso is er vaak geen mogelijkheid om dat te doen, maar als die er dan toch is, is het weer de spelbreker. Dan is een terrasje met mooi uitzicht en wat drinken toch nog aantrekkelijker.
Maar ik zal verder gaan met dag 11
Dag 11: Pfullendorf - Friedrichshafen 53 km
Deze dag wat later ontbijt omdat we maar een korte etappe hebben omdat we naar een vriendin van Jan gaan. Daarom hebben we ook besloten om het wat zwaardere alternatief te doen. Daarbij zou je het hoogste punt aandoen welke bij Hochst ligt.
Helaas vandaag een erg koude wind waardoor het fietsen niet echt leuk is. En als je dan ook nog op 833 meter komt is het echt niet meer aangenaam.

De afdaling is dan wel 8 kilometer, maar het is echt bibberen. Vervolgens gaat het kris-kras naar Friedrichshafen.

Hier weer een beetje internet bijgewerkt en wat kleding gewassen. In de avond een heel goed restaurant genaamd Lukullu waar men allerlei Caiperinha cocktails had.
Dag 12: Friedrichshafen - Bludenz, 108 km
Wat laat weg omdat Jacqueline een heel erg goed ontbijt had gemaakt. Dus een flinke bodem voor de dag van vandaag. Veel rijden langs de Bodensee en helaas wat lichte regen onderweg. Ook was het erg druk met fietsers vanwege een feestdag in Duitsland. Na een tijdje dus de grens over en hier werd ritueel het volgende gidsje van Reitsma tevoorschijn gehaald. Wel een lekker gevoel om te kunnen zeggen dat we deel 1 hebben afgesloten.

Toen maar op zoek naar een lunch adres, maar dat lukte niet echt. Steeds verder uitgesteld. Maar toch nog iets gevonden. Na de lunch begon het regenen steeds erger te worden. Was niet echt leuk meer. Mijn regenjas is prima met lichte regen, maar met veel regen komt het er toch doorheen. Uiteindelijk in Bludenz direct de eerste mogelijkheid maar geboekt al was die erg duur. Maar ik was het helemaal zat.
Wel leuk dat men ons tipte over een snookercafe, dus de avond was ook al weer gevuld.
Dag 13: Bludenz - Flirsch, 56 km
Vandaag zouden we het hoogste punt van de route aandoen. Na de regen van gisteren was het deze keer stralend weer.

Wel was het van het begin af aan geleidelijk omhoog. We zouden eerst nog een paar klimmetjes krijgen en dan een bakkie doen. Maar helaas had ik niet in de gaten dat we de klimmetjes al hadden gehad, dus ik bleef lekker doorfietsen. Hierdoor was de koffiepauze wat aan de late kant. Nog wel net voor de echte klim van de dag in Klosterle. Toen het klimmen begon was het direct 10%stijging. En dat ging niet echt lekker. Er stond nog politie aan de kant van de weg, dus die vroeg ik toen maar voor de zekerheid of ik soms te hard ging...... Maar het kon net volgens hun. Zoals gezegd ging het niet echt lekker. Erg druk verkeer op de weg en dat werkte op de zenuwen. Ook viel het tegen omdat het soms helemaal niet leek te stijgen, maar het was wel 10%. Maar we wisten de top te bereiken na een paar tussenstops om te herstellen.



Helaas was op de top het restaurant niet open, dus maar naar beneden naar St. Anton. Daar een happie en een drankje en lekker verder afdalen. In Flirsch besloten we toen maar te stoppen. Was gewoon een erg mooi plekje om te overnachten zo temidden van de bergen. Was wel leuk dat een oud vrouwtje ons boekie zag en begon te vertellen over het feit dat er vorig jaar een paar hollanders waren die helemaal op de fiets naar Rome gingen. Toen moesten we wel zeggen dat wij ook zo gek waren. Daarna kwam er een heel verhaal over vroeger dat ze in de oorlog op klompen wel 20 km liep om eten te halen...... Dat hebben we maar even aangehoord.
In de avond even eten en catannen.
Dag 14: Flirsch - Nauders, 69 km
Eerst weer een prima ontbijt waarbij de eigenaresse (juffrouw janny) van de b&b honderduit vertelt. Toen op weg. Eerst lekker afdalen en daarna van alles en nog wat. Klimmen, dalen en helaas veel tegenwind.

Onderweg nog even Zwitserland aangedaan en weer terug naar Oostenrijk. Toen kwam dan eindelijk het eerste pechgeval. Eerst liep de ketting eraf en vervolgens werd mijn voorband steeds zachter. Was wel even martelen omdat het wiel er niet zo makkelijk tussenuit ging. Binnenband bleek een paar slechte plekken te hebben en op 1 plekkie was een miniem gaatje te zien. Dus band gewisseld en alles weer op de fiets gezet.

Bleek dat de band niet helemaal goed zat. Ergens een flinke hobbel en dus konden we opnieuw beginnen. Daardoor was ons doel voor deze dag niet meer echt haalbaar (we wilden Italie halen). Toen maar een overnachting in Nauders geboekt waar we de hele bovenverdieping van een guesthouse hadden.
Dag 15: Nauders - Merano, 92 km.
Ik weet dat het stom klinkt, maar we wilden toch binnen twee weken Italie halen en dus gingen we op tijd op pad. Het was niet zo ver meer, alleen moest er nog wat geklommen worden. Om 9:30 was dan het moment dat we de grens overgingen.

Aangezien we op zondag 11 mei om 10:15 waren vertrokken konden we toch nog zeggen dat we Italie hadden gehaald binnen twee weken. Helaas weer ontzettend veel tegenwind ook al stond in het boekje van Reitsma dat de wind juist meestal vanaf de Reschenpas kwam. Maar voor ons was die blijkbaar speciaal gedraaid. Voordeel was wel dat het voor een groot deel afdalen was. Een tussenstop gemaakt in Glurns, een heel leuk plaatsje met mooie stadsmuur. En vervolgens door naar Merlano. Hier op zoek naar overnachting, maar pas bij het vierde adres hadden we succes. Wel raar dat we op 1 adres vroegen of we de kamer mochten zien, maar als antwoord kregen: Je neemt de kamer of je neemt hem niet....... Dat is pas klantvriendelijk..... Dat werd dus niet. Het uiteindelijke hotel was prima en lag ook nog eens dicht bij de route. Verder deze dag nog even het plaatsje bekeken en dat was het wel zo'n beetje.
De rest hoop ik een volgende keer weer te kunnen beschrijven. Voor de duidelijkheid: op dit moment zitten we ergen in de appenijnen op 80 km van Florence. Het schiet dus op. Tot later.