Het was een vlucht van 5 uur, maar door het tijdsverschil kwam ik toch wat laat aan in L.A.
Normaal heb ik daar niet zo'n probleem mee, maar ik had voor de overnachtingen geboekt in een dorm en hoopte daarom dat ik niet al te laat zou aankomen om niet teveel overlast te bezorgen.
Maar ja, juist dan wordt het vanzelf nog later. Na de landing wou ik mijn bagage afhalen, maar toen ik er nog als enige stond en nog geen bagage had gezien, ben ik maar eens na gaan vragen waar het bleef.
Toen bleek mijn bagage apart te zijn afgeleverd omdat het geen normaal formaat was. Koffers etc. worden wel als normaal formaat gezien, maar een rugzak in een flightbag dus niet.
Dat was dus een extra vertraging. Dus snel op zoek naar de shuttle. Deze was snel gevonden en er was nog iemand die naar hetzelfde hostel moest, Hällä uit Denemarken.
Zij was ook al niet enthousiast over het vliegveld en dat werd er ook niet beter op. We konden instappen in de shuttle, maar vervolgens bleef die figuur gewoon rondjes rijden op het vliegveld totdat er meer passagiers waren.
Blijkbaar zijn twee personen niet rendabel. Al met al heeft dit ook nog eens 45 minuten geduurd en daardoor kwamen we pas tegen twaalven aan bij het hostel.
Ik moest toen wel het licht aan doen op de kamer aangezien ik geen idee had waar ik alles moest laten. Snel alles weggezet en toen nog maar even met onze deense wat gaan eten aangezien we allebei nog bijna niets hadden gehad deze dag.
Gelukkig was er nog een tent open en ik moet zeggen dat het fantastisch smaakte.
De volgende dag heb ik lang geslapen en heb de dag gevuld met het kopen van wat presentjes, wat rondlopen, huurauto info op internet nagezocht, kleren gewassen en aan het einde van de dag wachten op Wim, die samen met Marcel mee zou gaan skien.
Marcel had een hostel in San Fransisco geboekt en zou vandaar naar Reno vliegen. Wim had hetzelfde hostel als mij geboekt en wij zouden met de auto naar Reno rijden om daar de shuttle naar Lake Tahoe te nemen.
Toen Wim aankwam hebben we de huurauto geregeld en zijn nog even gaan eten in hetzelfde tentje als de dag ervoor en hebben afgesloten met een bezoekje aan een pub.
Wel weer vroeg terug aangezien we de volgende dag bijtijds naar het vliegveld moesten om de auto op te pikken.
Volgende dag dus vroeg eruit om de shuttle naar het vliegveld te pakken. Daar de auto opgehaald en op weg naar Lake Tahoe.Over het algemeen goed te doen. Alleen rond Sacramento was het erg druk en kwamen we tot de conclusie dat we Reno niet voor donker zouden halen.
Dus de kaart er even bijgepakt en op goed geluk naar Grass Valley gereden. Dit bleek een heel autentiek plaatsje en het hotel waar we terecht kwamen (Holbrooke) had ook nog eens de sfeer van oude tijden.
Het schijnt dat hier zelfs een paar presidenten en nog wat andere beroemdheden hebben gelogeerd. En daar komt nu natuurlijk Wim Atsma bij.
Deze avond in de pub van het hotel gegeten en gedronken en genoten van wat live-muziek.
Volgende dag als eerste naar een internet cafe om de shuttle naar het skigebied te boeken, daarna op weg naar Reno door een heel mooi landschap. Zeker een plek om te onthouden mocht ik weer naar Californie gaan.
Redelijk vroeg aangekomen in Reno en daar zelfs een shuttle eerder kunnen pakken. Vervolgens naar het hotel, inchecken en toen terug naar de busstop om Marcel op te wachten die een shuttle later had genomen.
Verder deze dag het plaatsje verkend, de ski's gehuurd, lekker gegeten bij Cecil's en nog even het casino in.
Het grappige is dat er in Californie niet gegokt mag worden, maar in Nevada wel. De plek waar ons hotel was lag in Californie. De plek waar we afgezet waren door de shuttle lag een stukje verder in Nevada en daar waren dus de casino's.
Zondag zou dan de eerste skidag zijn. Maar bij het ontbijt bleek dat vanwege de heftige wind de lift in onze plaats niet ging. Wel was het mogelijk ergens anders heen te gaan om te skien. Dus toen hebben we daar maar voor gekozen.
Na ontbijt de skischoenen aan, de ski's uit de locker gehaald en ja hoor...... mijn vroegste val in mijn ski-carriere. Op skischoenen en met de ski's op de schouder onder het hotel onderuit op de ijsvlakte die op de oprit lag.
De hele week last gehad van mijn stuitje. Gelukkig ligt deze val niet vast op de camera.
Skipas gekocht, en met een gewone bus naar de wel werkende lift. Wel een lekker zooitje om met ski's in een gewone bus te stappen.
Deze dag 2 keer onderuit gegaan. De eerste keer werd ik door iemand van achteren aangetikt en de tweede keer stapte ik iets te laat uit de lift omdat de persoon naast me wat ongelukkig uitstapte.
Voor de rest weinig zon, veel wind en zelfs nog wat sneeuw. Na het skien nog even de supermarkt in om het apres-ski gedeelte ook in het hotel voort te kunnen zetten en in de avond weer fantastisch goed gegeten, nu bij Kalani's.
En na afloop weer even kijken in het casino.
Ik zou natuurlijk nu alle volgende dagen kunnen beschrijven, maar die leken erg veel op elkaar. Daarom volsta ik met de opmerking dat de sneeuw fantastisch was. Bijna elke dag verse (droge) sneeuw. Nadeel was dat het weer niet ideaal was.
Soms veel wind, slechts op 1 dag bijna de hele dag zon (toen was Wim ziek) en over het algemeen heel erg koud.
Ik heb nog nooit zo ingepakt geskied als deze vakantie en heb ook zelden zo vaak de skibril echt nodig gehad.
Het hotel was op zich prima. Alleen werd het ontbijt steeds minder aangezien men blijkbaar maar 1 keer per week bevoorraad werd.
Eerst ontbrak de cinnamon roll, daarna de jus d'orange, daarna de bagels en aan het einde van de week had ook de broodvoorraad een dieptepunt bereikt.
Het eten in de avond was over het algemeen super. Ik zei na afloop dat het slechtste zelfs gewoon goed was. De rest was steeds beter dan dat.
Ook de cocktails smaakten prima deze vakantie (en anders ook trouwens).
Erg leuk was restaurant Fire & Ice. Daar kon je voor een vast bedrag onbeperkt eten (bbq). Je haalde het eten en bracht dat naar een grote barbeque waar dan alles voor je werd klaargemaakt.
Daar maakten ze echt een hele show van.
Een ander opvallend iets was dat Californie in die week is getroffen door zeer uitzonderlijke weersomstandigheden. De wegen die we hadden genomen waren zelfs op een bepaald moment afgezet.
Op plekken waar het bijna nooit sneeuwde viel sneeuw en waar het bijna nooit regende viel ontzettend veel regen. Op een bepaald moment waren we zelfs bang niet meer terug te kunnen naar L.A.
Dat was in het kort dus de skiweek. Aangezien Marcel in het verleden al een groot deel van Californie had gezien gaf die mij en Wim een goeie tip over de terug te rijden route.
We hadden toch ruim de tijd en hij adviseerde ons om via Death Valley terug te rijden.
Dus zaterdags hebben we de auto opgehaald en zijn die kant opgegaan. Wat ons wel bevreemdde was dat de autohuur niet standaard sneeuwkettingen meegaf.
Gezien alle berichten op t.v. leek ons dat wel een vereiste. Als we sneeuwkettingen wilden moesten we die maar onderweg kopen.
We besloten het er maar op te wagen en mocht het echt erg worden, dan konden we altijd omkeren om de kettingen te kopen.
De stop voor zaterdag was Lone Pine en onderweg werden we er regelmatig door grote billboards aan herinnerd om toch vooral sneeuwkettingen bij je te hebben.
Uiteindelijk bleek het op een paar plekken na erg mee te vallen. Die paar plekken waren dan plekken waar de weg wit was of die in de schaduw lagen en daardoor ijsvorming hadden.
Door daar erg rustig overheen te gaan hebben we uiteindelijk Lone Pine zonder kleerscheuren kunnen bereiken.
Ik moet zeggen dat de uitzichten onderweg echt heel erg mooi waren (Marcel bedankt!!).
Op zondag dan verder richting L.A. We waren erg vroeg weg en hadden dus de hele dag om van Death Valley te genieten. We vertrokken met zon en onderweg hele mooie uitzichten.
Later bleek dat het ook hier in de woestijn flink had gesneeuwd met leuke plaatjes tot gevolg. Weer wat verder ging het mooie weer over in zeer dichte mist met soms nog geen 50 meter zicht.
Op een bepaald moment kwam ons een sneeuwschuiver tegemoet die ons even later weer inhaalde. En dat bleek onze redding. In die dichte mist konden we nog net op tijd de knipperlichten zien van die wagen.
Dus vol op de rem en toen bleek dat er op die plek rotsblokken op de weg waren gevallen. Als die auto ons niet had ingehaald waren we daar volop geknald en wat moet je dan in zo'n verlaten gebied ?
Daarna varieerde het weer van goed zicht tot mist met amper zicht. Maar uiteindelijk was de mist weg en hebben we veel tussenstops gemaakt vanwege de mooie uitzichten.
Zo zijn we gestopt bij het visitor's centre, Golden Canyon, Artist's Drive en , Badwater (laagste punt in USA), Al met al teveel om op te noemen en zeker een hernieuwd bezoek waard.
Naarmate we meer richting L.A. kwamen werd het weer ook slechter. Resultaat: files. Dus toen maar een motel gezocht in San Bernardino en daar overnacht.
De volgende dag dan het laatste gedeelte naar L.A. en in het vliegtuig terug naar huis.
Dat was dan het einde van mijn 4-maandse vakantie. Ik ben er nog niet precies uit wat er nu op volgt, maar dat laat ik nog wel weten op deze blog.
